صد و شش سال از آن روزِ آتشین میگذرد، روزی که فرشتهٔ جنگ در قاموس یک پادشاه متجسم شد! مردی که نه از خاک برخاست، که از آتشِ ارادهٔ ملت زاده شد! امان الله خان— نه یک نام، که یک انفجارِ تاریخ بود! تاجِ او از نور بود و تختش از شمشیرِ بی باکی! او زنجیرهای هزارساله را با دندانِ خشم گسست و بر پیشانیِ تاریکی، خورشیدِ تجدد را کوبید!کاریزمایی که آسمان به افغانستان بخشید! جسورتر از صاعقه، سریعتر از اندیشه، مدرنتر از زمانه! او نه پادشاه که قیامتِ متحرک بود! وقتی گام برمیداشت، زمین میلرزید و استعمارگران در توطئه هایشان زخمی میشدند! بیشتر بخوانید »
وب سایت نواندیشی به ویب سایت خبری تحلیلی نواندیشی خوش آمدید














