انسان مصمم، جامعه متحول!

به نام خداوند دادگر، آفریننده عزت، آزادی و کرامت انسان ای ملت سرافراز، اما زخم‌خورده افغانستان! تاریخ، دفتر خاموش حوادث نیست؛ تاریخ، روایت اراده انسان‌هایی است که در تاریک‌ترین شب‌ها، به طلوع خورشید ایمان داشتند. هیچ تمدنی از دل آسایش زاده نشده و هیچ ملت بزرگی بدون رنج، استقامت و بیداری به قله عزت نرسیده است. مبادا باور کنید که سرنوشت ملت‌ها را تنها قدرت‌های بزرگ یا لشکرهای عظیم رقم می‌زنند. تاریخ گواهی می‌دهد که گاه یک اندیشه، از هزاران شمشیر نیرومندتر بوده است؛ گاه یک قلم، امپراتوری‌های ظلم را به لرزه درآورده و گاه یک انسان با ایمان، مسیر تاریخ را دگرگون ساخته است. آری، تغییر همیشه از یک انسان آغاز می‌شود. از انسانی که در برابر ظلم سر فرود نمی‌آورد، در برابر جهل سکوت نمی‌کند، در برابر ناامیدی زانو نمی‌زند و در برابر دشواری‌ها امید خود را از دست نمی‌دهد. انسانی که سرمایه او نه زر است و نه زور؛ بلکه ایمان، دانش، صداقت، شجاعت، تدبیر و توکل بر خداوند متعال است. شما وارثان سرزمینی هستید که کوه‌هایش استقامت را آموخته‌اند، رودهایش پیام زندگی را زمزمه کرده‌اند و خاکش با فداکاری هزاران زن و مرد آزاده آمیخته است. آینده این وطن در دستان شماست؛ نه در دستان کسانی که از جهل سود می‌برند و نه در اختیار آنان که از تفرقه نان می‌خورند. قلم شما می‌تواند از شمشیر نیرومندتر باشد؛ اندیشه شما می‌تواند از هر دیوار بلندتر پرواز کند؛ و ایمان شما می‌تواند تاریکی را به سپیده‌دم تبدیل سازد. برخیزید، بیاموزید، بیندیشید، بسازید و امید را در جان این ملت زنده نگه دارید. شما مادران آینده، آموزگاران نسل‌ها، پرورش‌دهندگان اندیشه و پاسداران فرهنگ این سرزمین هستید. هیچ ملتی بدون حضور آگاهانه، عزتمندانه و سازنده زنان خود به شکوفایی نرسیده است. استقامت شما، صبر شما، دانش شما و امید شما، سرمایه‌ای است که هیچ قدرتی نمی‌تواند آن را از این ملت بگیرد.

سال‌ها جنگ، آوارگی، فقر و رنج، آزمون‌های بزرگی بر شما تحمیل کرده است؛ اما هیچ طوفانی برای همیشه نمی‌وزد و هیچ شب تاریکی تا ابد دوام نمی‌آورد. پس امید را از دل‌های خود بیرون نکنید، زیرا امید، نخستین گام هر پیروزی و بیداری است. اگر هر جوان، چراغی از آگاهی بیفروزد؛ اگر هر خانواده، مدرسه‌ای برای اخلاق و مسئولیت باشد؛ اگر هر اندیشمند، حقیقت را با شجاعت بیان کند؛ اگر هر انسان، وظیفه خود را با صداقت انجام دهد، آن روز افغانستان نه با خشونت، بلکه با علم، عدالت، وحدت، قانون و همدلی دوباره خواهد درخشید. به یاد داشته باشیم که خداوند، سرنوشت هیچ قومی را تغییر نمی‌دهد مگر آن‌که آنان خود برای اصلاح و تغییر گام بردارند. پس برخیزیم؛ نه برای انتقام، بلکه برای آبادانی؛ نه برای نفرت، بلکه برای همبستگی؛ نه برای ویرانی، بلکه برای ساختن آینده‌ای که فرزندان این سرزمین به آن افتخار کنند. امروز شاید تنها یک انسان باشی؛ اما همین یک انسان، اگر ایمان، اخلاص، دانش، شجاعت و اراده داشته باشد، می‌تواند آغازگر خیزشی باشد که فردا به بیداری یک ملت و آغازی نو در تاریخ این سرزمین بینجامد. پس هرگز خود را کوچک مشمار؛ شاید خداوند، تغییر افغانستان را از گام‌های استوار تو آغاز کند. افغانستان، بیش از هر زمان دیگر، به انسان‌های بیدار، پاک‌نهاد، دانا، امیدوار و مسئولیت‌پذیر نیاز دارد. آینده از آنِ کسانی است که به جای تسلیم شدن در برابر تاریکی، خود چراغ روشنایی می‌شوند