وب سایت نواندیشی به ویب سایت خبری تحلیلی نواندیشی خوش آمدید
تخریب سینمای آریانا، یکی از نمادهای دیرینهی فرهنگ و هنر، واکنشها و نگرانیهای گستردهای را در میان شهروندان، هنرمندان و فعالان فرهنگی برانگیخته است. این اقدام در حالی صورت میگیرد که بسیاری آن را نه گامی در مسیر توسعه، بلکه ضربهای جدی به حافظهی تاریخی و هویت فرهنگی جامعه میدانند.تخریب سینمای آریانا، یکی از نمادهای دیرینهی فرهنگ و هنر، واکنشها و نگرانیهای گستردهای را در میان شهروندان، هنرمندان و فعالان فرهنگی برانگیخته است. این اقدام در حالی صورت میگیرد که بسیاری آن را نه گامی در مسیر توسعه، بلکه ضربهای جدی به حافظهی تاریخی و هویت فرهنگی جامعه میدانند. اما این عمل ریشه در تاریخ معاصرافغانستان بویژه بیست سال حاکمیت مافیائی بنام جمهوری اسلامی افغانستان دارد که در زمامداریی اشرف غنی رئیس مافیای افغانستان و تصدیی شخصی بنام داؤد سلطانزوی بحیث شاروال کابل در گفتگو با تلویزیون ملی افغانستان در پاسخ به این سوال انجام دهنده این گفتگو که پس از تخریب سینمای پارک بعمل آورده بود که گفت :
پرسش ها را از این جا آغاز کنیم که چند روز می شود تخریب سینما ی پارک در شهر نو کابل موضوع داغی شده است و موجب انتقاد بسیار شده است ، با این همه اعتراضات و انتقادات باز هم چرا تصمیم گرفتید که این سینما باید تخریب وویران گردد ؟ آقای سلطانزوی در پاسخ چنین گفت : نخست باید گفت نسبت به این تمامی مردمی که انتقاد و اعتراض میکنند نسبت به همه آنها من در آن سینما خاطرات زیادی دارم .این سینما بخشی از پارک شهرنو در یک تعمیر مؤقیعت داشت شاید بسیاری از مردم در آن خاطراتی داشته باشند و نود ونه فیصد کسانی نیزکه ازآن خاطراتی دارند انها در افغانستان زندگی هم نه میکنند . اکثریت شان در خارج هستند ما به تمامی خاطرات احترام داریم ولی بخاطرحفظ خاطرات شیرین گذشته نه میتوانیم که ترآژیدی بوجود آوریم . وقتی خبرنگار از ایشان پرسیدند که آیا این خاطرات جزی از آبدات تاریخی بحساب می آید ؟ آقای سلطانزوی در پاسخ گفت که نه ! آبده تاریخی نیست بلکه یک تعمیر کهنه بود ، خامه بود حتی ما که بعد از آنکه تخریب اش آغاز شد دیدیم که حتی در ساخت آن از سمنت هم استفاده نه شده بود بلکه چونه با خشت ! و مهمتر از آن من باید تشریح دهم که این تعمیر شکست کرده بود و ما اگر بخاطر خاطرات شیرین گذشته تراژیدی خلق میکردیم در آن زمان نیز شاروالی کابل مسؤل شمرده می شد . 
حکومت افغانستان مسؤل شمرده می شد که چرا پیشگیرانه حرکت نه کردند واین تعمیر را گذاشتند که سبب چنین تراژدی شود . ما تعمیر را بعد از آنکه انجنیران معائنه کردند و بعد از آنکه تصمیم گرفته شد که معائنه تخنیکی شود تمامی ابعاد آن سنجیده شد دیدیم که واقعأ یک تراژدی در حال ؤقوع است . امکان داشت شکست آن سبب ازین شود که یک زلزله در شهر زلزله زأ ده ها وصد ها نفر خدا نخواسته حیات خود را از دست بدهد ما مجبور بودیم که این کار را بکنیم در یک شهر حرکات پیشگیرانه سبب می شود که از تراژدی ها جلوگیری شود به گمان غالب شنوینده گان و خواننده گان عزیز این گفتگو دیگر التفات فرموده اند و از سخنان ناب خلبان داؤد خان سلطانزوی سطح دانش وی پیرامون فرهنگ و تمدن یک کشور فهمیده باشند اما به روایت کانت فیلسوف معروف آلمان که می گفت حوادث تاریخی در یک جامعه استبداد زده دومرتبه تکرار میشود نخست به صورت کمیدی و باری به نحو تراژدیک ! اینک باردیگرهمان داستان و همان حکایت بصورت تراژدیک تکرار گردید و این بار در قلب شهر وبا تخریب وانهدام یک تمدن و یک فرهنگ تکرار شد و جسد بخون آلوده سینما آریانا در قبرستانی از تجمل بخاک سپرده شد زیرا سینمای آریانا تنها یک ساختمان نبود؛ این مکان برای دههها میزبان خاطرهها، هنر، گفتوگو و تجربههای جمعی مردم بوده است. نسلی از شهروندان، نخستین مواجهههای خود با سینما، هنر و روایتهای اجتماعی را در همین فضا تجربه کردهاند. اکنون اما، این نماد فرهنگی بهنام «تکمیل پروژه» در حال فروپاشی است؛ پروژهای که هنوز جزئیات شفاف و قانعکنندهای درباره ضرورت تخریب کامل این بنا ارائه نشده است.از سوی دیگر ژان-مارک لالو، معمار فرانسوی که در طراحی دوباره سینمای آریانای کابل در سال ۲۰۰۴ سهم داشت، به ویرانشدن این سینما به دست طالبان واکنش نشان داد. آقای لالو سینمای آریانا را نمادی از امید و گشایش خواند و گفت: « بلدوزر قلبم را ویران کرده است.»
