وب سایت نواندیشی به ویب سایت خبری تحلیلی نواندیشی خوش آمدید
بعد از سال های متمادی تحقیق، چشمدید، تجربه و مطالعه درسی آموختم که آنرا بشکل مشوره رایگان خدمت هموطنانم چه در داخل و چه در خارج از کشور به سر میبرند به تحریر میگیرم اینکه:برای هیچ رهبر سیاسی، جریان سیاسی و حاکمان برسراقتدار دوستان خود و مردمیکه با آنها در یک جغرافیا زندگی دارید نرنجانید و از دست ندهید، زیرا احزاب سیاسی، رهبران سياسی و حکومتها می آیند و میروند، اما شما دوستان خود را میرنجانید و در نهایت از دست میدهید”
در چهل و هفت سال پسین حد اقل ده حکومت با ده جریان و حزب اصلی و ده ها جریان و احزاب ائتلافی شان و حتی حمایتگران خارجی شان آمدند و رفتند شاهد بودیم و آنهایکه فعلآ هم در قدرت هستند ميروند چنانچه بار نخست رفتند. یکی از عادات زشت بعضی ما مردم افغانستان اینست که فکر میکنند تنها خود شان، حزب یا گروه مربوط و تبار شان برحق هستند و سایرین همه واجب القتل، واجب التوهین، واجب الشکنجه، واجب الستم و حتی فکر میکنند که سایرین کافر و در راه ناحق روان اند، هکذا از سائرین توقع دارند هر آنچه خود شان فکر میکنند باید سائرین نیز همانطور فکر و اندیشه داشته باشند و الی با همه دوستی ها و روابط پشت پا میزنند، مقاطعه میکنند و حتی اعلان جهاد میکنند. متأسفانه ما در چهل و هفت سال پسین دیدیم که یک برادر در یک جناح قرار گرفت و برادر دیگر در جناح دیگر یا به عبارت دیگر یک برادر در جناح جریان و حزب حاکم قرار گرفت و برادر دیگر در جناح اپوزیسیون، واضحتر بنویسم یک برادر کمونیست شد و برادر دیگر مجاهد، یک پسر کاکا خلقی شد و دیگری اخوانی، یک عضو خانواده لاشعوری چپی شد و عضو دیگر خانواده لاشعوری و واکنشی در جناح راست قرار گرفت، یکی حزبی شد و دیگری جمعیتی، یکی خلقی شد و دیگری پرچمی و یکی هم گل سر سبد طالب شد! یکی علیه دیگر شعار دادند، نفرت و کدورت ورزیدند،
اما امروز بعد از گذشت چهل و هفت سال نه حکومت ترکی و امین باقی ماند و نه حکومت کارمل و نجیب، نه حکومت مجاهدین “استاد ربانی و آمر مسعود و ائتلافی های شان” باقی ماند و نه حکومت کرزی و غنی، به یاد داشته باشید که امارت فعلی هم بقا نخواهد کرد، چیزیکه باقی می ماند همین تعلقات فامیلی، خانوادگی، دوستی، رفاقت، و هم میهنی است و بس! پس کینه، کدورت، نفرت، دشمنی با دوستان برای چه؟دردا و حسرتا همان رهبرانیکه علیه یکدیگر سالها جنگیدند حتی با یکدیگر تضاد ایدولوژی و عقیدتی داشتند یک دیگر را به گرمی در آغوش گرفتند، اما پیروان “شوده!!” و ساده شان علیه یکدیگر صف بندی و جبهه گیری را ادامه میدهند. اینکه یکتعداد ما در جریان چهل و هفت سال چه خود متضرر، شکنجه و مورد ظلم قرار گرفتیم و چه عزیزان خود را توسط جناح های حاکم در قدرت و یا جناح های اپوزیسیون از دست داده ایم یک حقیقت تلخ و انکار ناپذیر است،
اما مقوله ای خیلی انسانی در زبان انگلیسی داریم که میگویند:”Two wrongs don’t make a right.” که معادل آنرا در زبان فارسی داریم میگویند:”خون با خون شسته نمیشویند”،”لذتیکه در عفو است در انتقام نیست”نیلسن مندیلا رهبر فقید آفریقای جنوبی میگوید:”ببخشیم اما فراموش نکنیم”بنآ این قلم به همه دوستان خوب خود و همه خوبان مشوره میدهم که موضوعات گذشته و ناملایمات میدان سیاست را که به اثر سیاست های غلط رهبران سیاسی ایجاد گردیده تعقیب نکنند دوستان واقعی و نزدیک خود را از دست ندهند، در فکر کینه توزی علیه دوستان نباشند زیرا به قول نیلسن مندیلا “کینه مانند زهری است که بنوشی و امیدوار باشی تا طرف مقابل را بکشد”. این قلم حتی جنگ و خونریزی با گروه حاکم فعلی را راه حل نمیدانم، اگر چه خشونت، ستم، محروم کردن نیم نفوس کشور از تعلیم و تحصیل، استبداد دینی و باقی مظالم را بالای مردم تحمیل نموده اند، اما بجای خونریزی مبارزات عدالتخواهی را از طریق فعالیت های مدنی و سیاسی تا سرحد اصلاح نظام یا سقوط آن سفارش میکنم .
