«زبور»،کتاب مقدس حضرت داود نبی(ع) است.علامه طباطبایی درتفسیرآیه«وَ لَقَدْ کَتَبْنا فِی الزَّبُورِمِنْ بَعْدِ الذِّکْرِأَنَّ الْأَرْضَ یَرِثُها عِبادِیَ الصَّالِحُونَ» گفتهاند: ظاهراًمنظوراز«زبور» کتابی است که به حضرت داود داده شده است؛ زیرادرجای دیگرقرآن خداوند میفرماید:«وَآتَیْنا داوُدَ زَبُوراً»؛یعنی «وبه داود،زبور دادیم».
و برخی گفتهاند مقصود از زبور مطلق کتابهایی است که بر پیامبران نازل شده است و یا منظور کتابهای بعد از حضرت موسی(ع) است ولی دلیلی براین مدعا وجود ندارد. با توجه به آیات قرآن؛ به نظر میرسد حضرت داود نبی(ع) دین جدیدی را عرضه نکرده باشد.
مانند آیات 247 تا 251 سوره بقره که به بخشی از اوائل زندگی ایشان میپردازد: بعد از اتمام پیامبری حضرت موسی، عدهای از بزرگان بنی اسرائیل نزد پیامبرشان (در نام این پیامبر میان مفسران اختلاف است) رفتند و از او درخواست نمودند که پادشاهی بر آنها بگمارد تا در راه خدا کارزار نمایند. خداوند به آنان گوشزد کرد که ممکن است فرمان او را نپذیرید و آنان قول فرمانبری دادند ولی جز اندکی به سخن خود پایبند نبوده وخداوند به (احوال) ستمکاران دانا است. خداوند طالوت را بر آنان فرمانروا ساخت ونشانههایی دراثبات پادشاهی او ازناحیه پروردگاروجود داشت؛ مانند وسعت دانش وقدرت بدنی و همراه داشتن تابوت (عهد) که مایه آرامش برای آنان بود و(نیز) بازماندهاى از آنچه از خاندان موسى وهارون برجاى نهادهاند وفرشتگان آنرا حمل میکنند..
وخداوند آنان را با چشمهای آزمایش نمود وجز اندکی دراین امتحان پیروزنشدند وسپاه طالوت با جالوت رویاروشد وجالوت توسط یکی ازسربازان لشکرطالوت که حضرت داود(ع) بود کشته شد.درآیات دیگرنیزاشاره نشده که ایشان دین جدیدی آورده باشند.اما به هرحال وظیفه پیروان تمام ادیان است که این کتاب الهی رامقدس بشمارند. 
وب سایت نواندیشی به ویب سایت خبری تحلیلی نواندیشی خوش آمدید