در سالهای اول مکتب، زندگی ما تنها درس و کتاب نبود. بازی، شیطنت و گاهی هم ترس از مجازات، بخشی از زندگی روزمره ما را تشکیل میداد.آن زمان شاگرد صنف اول یا دوم مکتب شادوشمشیره بودم. مکتب ما میدان بازی مناسبی نداشت. من یک توپ کوچک پلاستیکی داشتم که پدرم آن را از لندن آورده بود. رنگ نصواری داشت و برای من یکی از باارزشترین داراییهای دوران کودکی بود. امروز که به گذشته فکر میکنم، گمان میکنم آن توپ در حقیقت توپ هندبال بوده باشد بیشتر بخوانید »
وب سایت نواندیشی به ویب سایت خبری تحلیلی نواندیشی خوش آمدید














