جرم هر فعل یا ترک فعلی است که در قانون یک کشور برای آن مجازات تعیین شده و توسط دادگاه قابل پیگرد باشد جرم گفته میشود. گناه سرپیچی از دستورات اخلاقی یا الهی است که به وجدان و باورهای فردی و اجتماعی مربوط میشود و لزوماً مجازات قانونی ندارد. این دو مفهوم تفاوتهای اساسی در حوزه قانون، مرجع رسیدگی و ماهیت دارند: بیشتر بخوانید »
به گفتهء بنظیر بوتو صدراعظمه پاکستان ؛ حکمتیار یک شخصیت خبر ساز است ، از هر حادثه و موقع میخواهد بنفع سیاسی خود استفاده کند ، جالب اینکه در فکر آنهم نیست که به منفعت وی تمام میشود ویا بضرر وی ، باتبصره به مرگ شاهپورځدراڼ مرحوم حکمتیار رقبای سیاسی و مسوولین را هدف قرارداده است که میلیونها پول را به عیاشی مصرف کردند و میکنند ولی یک شفاخانه معیاری نساختند ، اقای حکمتیار میخواهد که از انگیزه ، محبوبیت شاهپورځدراڼ و احساسات مردم علیه رقبای سیاسی خود استفاده نماید ، بیشتر بخوانید »
من تا اینجا به این نتیجه رسیده ام که تیوریها و اصول و عقاید هرقدر هم اراسته و عقل پسند باشند نمیتوانند طبیعت درشت انسانها را تغییر دهند.نظامهای دینی اگر به اینکار موفق نشوند در حالیکه خود را درین عرصه یکه تاز میدانند دیگران نیز خود را معذور میدانند چون رسالت پرورش انسان متقی را بخود قایل نیستند. بیشتر بخوانید »
تحولات جاری جهان نشان میدهد که رقابت قدرتهای بزرگ دیگر صرفا بر سر تصرف سرزمین نیست، بلکه بر محور کنترول کریدورهای تجاری، منابع انرژی، زنجیره های تامین و امنیت غذایی شکلگرفته است. جنگ روسیه و اوکراین و تشدید تنش میان ایران و ایالات متحده، دو کانون اصلی این رقابت به شمار میروند که پیامد های ان از اروپا و خاورمیانه فراتر رفته و سراسر اوراسیا را تحت تاثیر قرار داده است.این تحولات را میتوان با دو نظریه کلاسیک ژیوپولیتیک، یعنی هارتلند و ریملند، تبیین کرد. بیشتر بخوانید »
مرحوم میر غلاممحمد غبار سخنی دارد که گویی خلاصۀ تاریخ سیاسی افغانستان است: «ما پس از غسل خون و آتش، باز همان پیراهن چرکین گذشته را به تن میکنیم.» این جمله، درد مزمن تاریخ ما را بیان میکند؛ تاریخی که در آن بحرانها تغییر میکنند، اما اشتباهات تقریباً همان اشتباهات گذشتهاند. بیشتر بخوانید »
نخست منحیث یک مؤمن آزاده تأیید میکنم که اشغال هر کشوری توسط هر اشغالگر تحت هر عنوانی جواز ندارد و قابل تحمل نیست، اما چرا اکثریت قاطع مردم افغانستان در بیست سال جمهوریت به امید فردای بهتر بین "بد" و "بدتر" بد را انتخاب کردند یا به عبارت ساده چرا مردم افغانستان (جز تعداد اندک بنام طالب که تعداد شان ۲ فیصد کل نفوس کشور نبود) اشغال افغانستان را توسط قوت های ناتو در سایه جمهوریت بگونه ای جام زهر درکشیدند و به امید فردای بهتر به آن لبیک گفتند؟ اگر دوستان ادعا میکنند که نخیر اکثریت قاطع مردم به آن اشغال و جمهوریت لبیک نگفتند پس:چرا نماینده های تمام احزاب جهادی و سیاسی در کانفرانس بن اشتراک کردند؟"به جز طالبان که دعوت نشده بودند و آن عدم دعوت نماینده های طالبان اشتباه بزرگ هم بود." بیشتر بخوانید »
ههمین دیروز بود که مشغول نگارش وویرائیش مطالب برای انتشار در تربیون نواندیشی بودیم که چشم مان به مطلب حاوی ویدیویی افتاد که اشتراک یکتن ازهمکاران ارجمند ما جناب آقای عنایت الله طوفان را در یک میز گردی به اشتراک حلیم تنویر سابق نمائنده حزب اسلامی افغانستان در هالنــد ، کـــاندید " ریأ " ست جمهوری افغانستان که اکنون در کابل و در حمایت از امارت طالبان تشریف دارد ، جناب صهیب صدیقی از شهر مونشن آلمان ، آقای قریشی از آلمان را به نمائیش می گذاشت و این ویدیو غرض انتشار در تربیون نواندیشی نیز به ما رسیده بود بیشتر بخوانید »
برخلاف روال همیشه گی کارمطبوعاتی ما که ریشه های حوادث ووقائع تاریخی و سیاسی افغانستان و منطقه را به بررسی می گیریم وقتی یکی از برنامه های رادیو آزادی را گوش میدادیم ناگهان صدای جناب ظریف نظر را که ژورنالیست ورزیده که ازاکابرو نخستین بنیان گذاران رادیو آزادی به شمار می آید شنیدیم که پیرامون بیماریی بواسیر سخن میگویند و درحالیکه به کمک چند تن از دکتوران حاذق و لائق منجمله خانم دکتور خاتول فروتن به سوالات وپرسشهای شنوینده گان رادیو آزادی که در اقصای جهان زندگی میکنند پاسخ می گویند ما نیز برآن شدیم تا این برنامه را بشنویم و سخنان محترمه دکتور خاتول فروتن را خدمت شما عزیزان نیز تقدیم بداریم بیشتر بخوانید »
پياوړى نظام یوازې د امنیتي ځواک او اداري جوړښت شتون نه دی؛ بلکې هغه سيستم دی چې خلک یې مشروع، عادلانه او د خپلو ستونځو د حل لپاره د باور وړ بنسټ وګڼي. د بنسټونو کمزورتیا، فساد، شخص محوريت او د قانون د حاکمیت نشتوالي د دې لامل شوي چې نظامونه د کورنيو او بهرنیو فشارونو پر وړاندې د مقاومت وړتیا له لاسه ورکړي. بیشتر بخوانید »
افغانستان امروز در نقطه تلاقی دو مسیر قرار دارد؛ یا به محور اتصال کریدورهای زمینی اوراسیا و همکاریهای منطقهای تبدیل میشود، یا در اثر تداوم انزوا و رقابتهای ژئوپولیتیکی، جایگاه تاریخی خود را به مسیرهای جایگزین واگذار خواهد کرد.از اینرو، این مقاله سه هشدار راهبردی را مطرح میکند:نخست، به ایران، روسیه و چین که ثبات و ادغام افغانستان در نظم منطقهای را بخشی از امنیت بلندمدت کریدورهای خود بدانند و از نفوذ سیاسی شان برای تشویق به شکلگیری حکومتی فراگیر و باثبات استفاده کنند.امید واریم عزیزان دیدگاه نواندیشی را نیز بر این مقاله مطالعه فرمایند بیشتر بخوانید »
وب سایت نواندیشی به ویب سایت خبری تحلیلی نواندیشی خوش آمدید
