
هدف از نشر این مطلب طالبان افغانستان نيست، بلکه دورویی نظامیان پاکستان و سیاست “یک بام و دو هوای” حاکمان و سياسيون پاکستانی است. جنرال ضیالحق در آغاز دهه هشتاد میلادی برای جنگ کشمیر و “جهاد افغانستان دفاع پاکستان” کمپ های نظامی را در مناطق مختلف پاکستان ایجاد کرد در این کمپ های نظامی جنگجویان همه کشور های اسلامی تحت تربیه و آموزش نظامی قرار گرفتند برای حمایت و سربازگیری این کمپ های نظامی مدارس دینی را تمویل نمود تا این مدارس برای جنگ کشمیر و جنگ افغانستان جنگجو تولید و تربیه نماید، برعکس زمانیکه پاکستان در سال ۲۰۰۱ برای بدست آوری بیلیون ها دالر پول آمریکا با ناتو متحد شد و منافع پاکستان از ناحیه مدارس تمویل شده خودشان به خطر مواجه شد در سال ۲۰۰۷ جنرال مشرف فرمان حمله به بزرگترین مدرسه دینی در اسلام آباد بنام لال مسجد (مسجد سرخ) را صادر کرد، خوب به یاد دارم که حتی زنان و دختران طالب العلم آن مدرسه را ارتش پاکستان به گلوله بستند. نظامیان پاکستان تا رویکار آمدن دوباره طالبان در افغانستان همه جنگ های افغانستان را “دفاع پاکستان” نامیدند و جنگجویان درگیر جنگ افغانستان را “هیرو” خطاب کردند، برای اثبات این ادعا مراجعه کنید به سخنان جنرال مشرف و سایر مسؤلین استخباراتی پاکستان که میگوید: “حقانی همارا هیرو یی!”.
جنگجویان افغان مدرسه اکوره ختک “هیرو” خطاب میشوند برعکس صنفی ها یا هم کلاسی های پشاوری و پاکستانی عین مدارس توسط نظامیان پاکستان “خوارج” نامیده میشوند در این اواخر ارتش پاکستان بجای کابرد واژه “تحریک طالبان پاکستان” یا (تی تی پی) آنها را خوارج مینامند. “قربان شوم خدا را یک دین و دو فتوی را” طالبان افغانستان هیرو، استقلال طلب، اتل، قهرمان، اما صنفی های طالبان افغانستان که در عین مدرسه درس خوانده اند و برای ایجاد امارت اسلامی پاکستان با ارتش پاکستان درگیر جنگ اند تروریست و “خوارج” نامیده میشوند. “یک دین و دو فتوی شاخ دارد یا دم؟”
وب سایت نواندیشی به ویب سایت خبری تحلیلی نواندیشی خوش آمدید