گـزیده اخبــار
خانه » اجتماعی » نوام چامسکی وتیوری تولیدحماقت
نوام چامسکی وتیوری تولیدحماقت

نوام چامسکی وتیوری تولیدحماقت

عموم مردم نمیدانند در پیرامون شان چه میگذرد حتی ازین نادانی خود هم بی خبراند.اینجا چیزیست که مغز تان را تکان میدهد.شما تصادفی احمق نمیشوید.نوام چامسکی به این نظر رسیده است که یک سیتم تمام عیار بگونه ای طراحی شده است که انسانهای هوشیارا را وامیدارد تا مانند یک کودن فکر و عمل کنند.این یک تیوری توطیه نیست بلکه وقتی به ان بنگرید بسیار مشهود و بسیار ساده است.هر روزه شما با انبوهی از اطلاعات بمباران میشوید تا اندازه ایکه مغز تان دیگر حاضر نیست برای فهمیدن انها تلاشی انجام دهد.درین جریان مغز تان فقط واقعیات تصادفی را در مورد مشاهیر روزگار تان ،جریانات روزمره و نمایشات سیاسی را می اموزداما در مورد اینکه بیمه بهداشتی تان چگونه کار میکند ،حکومت محلی تان مشغول چه کاریست و چرا اجاره تان بصورت مرتب بالا میرود چیزی نمیدانید.این امر به دلیل تنبلی شما نیست و یا اینکه شما احمق باشید.دلیلش اینست که کسی دریافته است که ذهن های پراکنده و مشوش بوسیله عده افراد اگاه به اسانی قابل کنترول اند.نبوغ این سیستم در اینست که به شما احساس هشیاری و زیرکی میدهد در حالیکه شما را جاهل نگه میدارد.شما بگونه مکرر و دوری در میان گردابی از اخبار می چرخید،ویدیو ها را تماشا میکنید،یا تمام روز مصروف خواندن مقالات هستید .شما احساس میکنید که چیزی یاد می گیرید و اطلاعات بدست می اورید.

اما اگر کسی از شما بپرسد که اقتصاد چگونه کار میکند ،چرا بعضی سیاستها پیروز میشوند و یا شکست میخورندو یا راه حلهای مشکلات بزرگ جامعه کدامها اند ؟ شاید شما تلاش ورزید تا جواب دهید اما نمبدانید.این تقصیر شما نیست .شما با غذا های ناسالم فکری تغذیه شده اید که بنام اطلاعات بشما داده شده است.عینا مانند کارخانه تولید فست فود که چیز هایی را بنام غذا تولید میکنند که اعتیاد اور اند نه مغذی.کمپانی های تولید اطلاعات محتوا هایی را مهندسی میکنند که مصروف کننده اند اما بصیرت بخش نیستند.شما انها را پیوسته مصرف می کنید اما هیچگاه احساس قناعت نمیکنید و بطور یقین خود را هشیار تر نمی یابید.برای فهمیدن کارکرد این حماقت تولید شده باید به ترفند های ویژه ای توجه نمایید که مغز ها را زیر بار سنگین خود قرار میدهند و تفکر تانرا بسوی راه های میانبر و اسان سوق میدهد.شما به مصارف اطلاعاتی یک روز معمولی تان فکر کنید.به مجرد بیدار شدن به پیامکهای تلفی تان می پردازید، در حالیکه قهوه تانرا می نوشید اخبار روز را از نظر می گذرانید،پادکستی را در حال رفت و امد گوش میدهید،موقع تفریح رسانه های عمومی را مرور مینمایید و قبل از خواب ویدیویی را تماشا می کنید.در پایان روز در می یابید که که صد ها قطعه از اطلاعات را بلعیده اید.حالا از خود بپرسید که واقعا چه اموخته اید که بشما در اتخاذ تصامیم بهتر در زندگی کمک نماید؟بخش بزرگ ان اطلاعات شاید بگو مگو هایی در مورد مشاهیر(هر نوع شهرتی) ،خشم و غضب های سیاسی ،سرخطهای پر طرفدار و واقعیتهای تصادفی باشند که فردا به درد نمیخورند.یعنی برای مصرف همان روز تولید شده اند.در عین زمان قوانینی که از سوی حکومتها تصویب میشوند انهایی اند که مالیات را می افزایند،یا به انتخابات محلی در مورد مدارس تعلق دارند،یا به زیرساختها مربوط میشوند و یا اینکه در مورد سیاستهای اقتصادی اند که امنیت شغلی شما را در زیر بهمن این وقایع بی ارزش دفن مینماید.هجوم انبوه این اطلاعات امر تصادفی نیست .این یک استراتژیست.در حالیکه ذهنتان مشغول تنظیم و مدیریت ده ها خبر هشدار دهنده است تازه های تویتری و سفارشهای یوتیوبی برای شما دیگر انرژی دماغی باقی نمیگذارد تا به تحقیق در موضوعات پیچیده و مهم بپردازید موضوعاتی که حقیقتا مهم اند.پیشفرضهای ذهنی شما اینست که که به موضوعات ساده شده اعتماد نمایید که اول می شنوید.اینها معمولا از همان منابعی می ایند که قبلا شما را مورد هجوم قرار داده اند.انها فهمیده اند که اگر توانایی فکری تانرا به تحلیل برند با رگبار اطلاعات بی اهمیت یا کم اهمیت قدرت تفکر انتقادی تان را در مورد اطلاعات مهم متوقف می سازند.اینکار انها شبیه حرکات فریبنده دستهای یک شعبده باز است.وقتی توجه شما بر حرکت جذاب یک دست شعبده باز متمرکز می گردد از دیدن دست دیگرش عاجز می مانید.عامل فرسودگی فکری درین کار نقش کلیدی دارد .خواندن موضوعات پیچیده چون سیاستهای بهداشتی،نابرابریهای اقتصادی و یا علوم زیست محیطی اقتضای توجه پیوسته و تلاش فکری بلیغ را مینماید.اما وقتی ساعات متواتر خود را صرف اطلاعات جزیی و لقمه های اماده تولید شده می کنید که احتیاجی به تفکر ندارند .ذهنتان بیش از حد فرسوده و خسته میشود که طاقت کشیدن بار سنگین موضوعات مهم و سرنوشت ساز را ندارد.شما خواستار پاسخهای سریع و ساده برای موضوعات مهم و پیچیده هستید.در برابر کسانیکه توضیحات ساده به مشکلات پیچیده میدهند ضعیف می شوید.کسانیکه از سیستم حاکم سود می برند اموخته اند که ضرورت به پنهان کردن اطلاعات ندارند فقط میخواهند یقین پیدا کنند که شما در زیر بار سنگین اطلاعات خم شده اید و دیگر وقتی برای تفکر روشنگرانه ندارید.به تحلیل بردن قدرت تفکر شما نیمی از استراتژی انها را تشکیل میدهد نیمه دیگر استراتژی اختطاف بنیاد های پروسه روانی میباشد که بر شیوه کارکرد تفکر شما کنترول دارد.این قسمت به اختطاف قدرت فکری مربوط میشود.پلاتفورم های رسانه های اجتماعی بطور تصادفی چیزی را کشف کرده اندکه روانشناسان از دهه ها به اینسو با ان اشنا اند.مغز انسان بگونه ای بافته شده است که به تهدید ها و پاداشهای فوری توجه مینماید تا به پیامد های درازمدت انها.هر پیام، هر لایک و هر کامنت قسمت کوچکی از دوپامین را تحریک می نماید.این همان ماده شیمیاییست که در ایجاد اعتیاد نقش دارد.دماغ انسان هوس هر کدام ازین تحرکات سریع را می نماید و در برابر هر چیزی که فورا رضاییتش را تامین نکند نا شکیبایی نشان میدهد.تفکر به پیچیدگیها و غوامض اقتضا مینماید تا با عدم یقین زودرس عادت نماییم،پس منظر های مختلفی را در نظر گیریم و تا حصول اطلاعات کافی صبر داشته باشیم.اما وقتی ذهن انسان به جوابها و تغذیه کننده های سریع خو کرده باشد با این نوع تفکر اهسته،با تأنی و محتاط خسته و نومید می گردد.نتیجه این میشود که شما تصامیمی بگیرید متکی بر احساس فوری تا تصمیم هایی که معنی و هدف دارند.نظریات سیاسی یک هویت قبیلوی بار می اوردتا یک موضعگیری متکی بر استدلال.شما مقالاتی را با دیگران شیر می کنید که عناوین شان واکنشهای عاطفی را بر می انگیزند بدون اینکه متن انها را خوانده باشید.با دیدن یک ویدیوی ۳۰ ثانیه ای یا با خواندن یک خلاصه ۲۸۰ کلمه ای شما در مورد مسایل پیچیده نظریات قوی را ایجاد مینمایید.دلیل این امر سطحی بودن شماست.برای اینکه میدان دید و توجه شما بصورت سیستماتیک انگونه بار امده است که هر نوع توجه عمیق و منسجم را دفع مینماید.همانگونه که سگ های پاولوف با شنیدن صدای زنگ اب از دهان شان جاری می شد.شما با جستجوی رضاییت فوری شرطی شده اید.شرطی شدگی با اطلاعات ساده و فوری تا به فهمیدن عمیق و دراز مدت.خسارتبار ترین بخش این شرطی شدگی اینست که شما احساس هشیاری می کنید در حالیکه این امر شما را به کنشهای گنگ وامیدارد.وقتی شما در برابر اطلاعی واکنش قوی هیجانی از خود بروز میدهید مغز شما ان هیجانات و احساس ها را بصورت نشانه های از فهمیدن موضوع تعبیر و تفسیر میکند.خشمناکی بصورت اگاهی احساس میشود.یقین اخلاقی بصورت عقلانیت ظاهر میشود.توافقات قبیلوی بصورت حقیقت احساس میشوند.اما این راه های میانبر هیجانی فراتر از تفکر حقیقی می روند.در نتیجه این پروسه ذهنیات و نظریات خوشایند زیادی در شما شکل میگیرند که در میان شان دانش عملی بسیار اندک وجود دارد.ساعتها میتوانید در مورد سیاست استدلال نمایید اما نمیتوانید توضیح دهید چگونه یک لایحه صورت قانون بخود می گیرد.شما احساسات قوی در مورد مسایل اقتصادی دارید اما نمیدانید بازار چگونه کار میکند.این تفکر احساسی شما را درگیر ساخته است و در مسیر جریانات روز قرار میدهد.در عین حال اطمینان می یابید که شما هرگز قادر به تفکر مستقل در مورد سیستم حاکمی که شما را کنترول میکند نخواهید شد.درک و شناخت این ترفند های روانی قدم اول برای رسیدن به رسیدن به ازادیست اما رهایی ازین سیستم ضرورتهای دیگری غیر از اطلاع داشتن محض دارد.باید عادات ذهنی خود را از نو تعمیر نمودکه زندگی مدرن انها را بگونه سیستماتیک ویران می سازد.
برای فرار از حماقت تولید و مهندسی شده به کلیدی نیاز داریم که همان فهم پرنسیبهای ساده روانیست.مغز انسان مانند عضله ایست که با تمرینات درست قویتر و با تمرینات غلط ضعیفتر میگردند.درین حال شاید عادات ذهنی تان با مصرف اطلاعات فراوان اشباع و راضی شده باشد بدون اینکه انها را عمیقا درک کرده باشید.انتی دوت این حالت بصورت عامدانه عکس ان عمل میکند.مصرف نمودن اطلاعات کمتر و تفکر بیشتر و دقیقتر در مورد ان ها راه رهایی ازان شرطی شدگیست.یک موضوع مهم را برای تمرین اینکار خود انتخاب کنید و مدت یک هفته با استفاده از منابع متنوع مهم اگاهی خود را دران مورد تقویت نمایید بجای اینکه ۲۰ اطلاع جدید را بصورت تصادفی برگزینید.بجای عناوین متن مقالات را بصورت کامل بخوانید .از خود بپرسید چه چیز هایی را هنوز نمیدانید بجای اینکه انها را فهمیده گیرید.قدم مهم دیگر ایجاد عادت تحمل برای مسایل غیر یقینیست که پیچیده اند.اگر مشکلاتی که درگیر انهایید راه حلهای ساده ندارندکه در چند جمله بتوان انها را توضیح داد باید تحقیقات بیشتر نمود.فهمیدن واقعی ایجاب می نماید که بپذیرید هنوز اطلاعات کافی دران موضوع ندارید تا بتوانید یک نظر استواری برانها بنیاد نمایید.اینکه متخصصان با هم اختلاف دارند برای انست که هر کدام دلایل مخصوص بخود را دارند.بهترین جواب شاید این باشد که شما هنوز بطور کامل عوامل یک معضل را نمیدانید.این امر ناراحت کننده است زیرا شما اموخته اید که بطور سریع و ساده در همه موارد صاحب یک نظریه شوید. اما تواضع متفکرانه خود علامت هشیاریست نه جهالت.این جمله را تکرار نمایید «من دانش کافی برای داشتن یک نظریه قوی ندارم.»وقتی موضوعات مهم و پیچیده را مورد بحث قرار میدهید متوجه باشید چه مقدار انرژی دماغی بدست اورده اید که احساس مجبوریت نمایید تا به هر اطلاعی واکنش فوری نشان دهید.انطور که نیل پوست من نویسنده به خواننده هشدار میدهدتا با مرگ بازی نکند.فرهنگی که همه چیز را به سرگرمی بدل میکند بالاخره توانایی تفکر جدی در همه موارد را از دست میدهد .اما شما میتوانید ازان فرهنگ انصراف دهید و بگویید حق دارید اهسته و با تأمل فکر کنید.اگر حماقت مهندسی شده بگونه ای کار میکند تا توانایی تفکر شما را زیر بار سنگین اطلاعات انبوه از شما بگیرد و واکنشهای هیجانی شما را اختطاف نماید چه رخ خواهد داد اگر شما عامدانه تصمیم بگیرید تا اطلاعات کمتری مصرف نمایید اما بیشتر و عمیقتر در مورد انها فکر کنید؟و چگونه اینکار نه فقط میزان دانش شما را تغییر خواهد دادبلکه میزان کنترول تان را بر زندگی تان متحول خواهد ساخت.

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

بالا