
وقتی شش جدی (سال ۱۳۵۸خورشیدی) فرا می رسد، تداوم آن جنایات پیشین که از کودتای هفت ثور چهره نمود، نیز در نظر می آید. همچنان زحمات ورنج های زندان دیده ها، اعدام شده گان ورنجهای بیکران خانواده های آنها، قربانی های بمباران ها، سرکوب ها وجنگهای تبهکارانه و مصیبت های کهاجرت تحمیلی بار آورد.
آری پهنا و ژرفای مصیبت های تهاجم نظامی شوروی معدوم و حکومت دست نشانده اش بسیار اند. بدون فراموشی و از یاد بردنِ مقدماتی که کودتای سرطان سال ۱۳۵۲ خورشیدی فراهم کرد و کودتای ثور جنایت آمیزترین رویداد های ضد انسانی را آفرید. و بدون فراموشی آنچه که پس از شکست حکومت دست نشانده و برگشت فضیحت بار متجاوزین، تنظیم های جهادی با دامنه یی از انسان سوزی و آنسان آزاری انجام دادند.بدون فراموشی نقش ویرانگرانه و سودجویانه ی رقبا ومخالفین شوروی (غرب، چین، ایران، پاکستان و…) که هیمه در تنور مردم آزاری و انسان سوزی نهادند.
آنانی که می کوشند نقش شش جدی را از برگهای تاریخ بزدایند، به سعی مذبوحانه وتلاش بی ثمر روی آورده اند. در و دیوار میهن آتش وخون دیده، انسان آزاری “خاد” جنایتکار و رنج های زمان، اندک نیستند. آنها را نمی توان با تهدید، فحاشی، نوشتن با نام مستعار، رویکرد های هدفمند قومی و برائت دهی های محیلانه اش، از برگهای تاریخ برداشت.زنده مانده های امتیاز دیده گانِ شش جدی که بالتبع هوادار تهاجم و انسان آزاری های حکومت ستمگر بودند، زمانی گام رشد یابنده ی انسانی خواهند برداشت که کارکرد آن ماشین ستمگری ها و جفاورزی ها را دریابند و در پهلوی آن، نقشی را که کودتای ثور و تهاجم شش جدی برای رشد حرکات ارتجاعی و مداخله ی بیگانه گان فراهم کرد، بیابند.
آری، نسلی که بر بنیاد مدارک و اسناد، پیرامون پیشینه ی اوضاع کنونی می اندیشد، داوری اش، توجیه هیچگونه اشکال جنایاتی که افغانستان دیده است، نخواهد بود.
وب سایت نواندیشی به ویب سایت خبری تحلیلی نواندیشی خوش آمدید