
یادداشت نواندیشی :وقتی در کشور و جامعه ای جنگ های خونینی توسط بیگانه ها یی نا انصاف و مغرض برافروخته می شود طبیعی است که مسأله مهاجرت نیز به مثابه یک پدیده مهم درحیات بشر بؤقوع می پیوندد و در تاریخ زندگی جوامع انسانی به ثبت میرسد . شاید مبالغه نباشد که همه جوامع انسانی و تمدن ها ی بشری بر مهاجرت ها استحکام یافته اند اما در جوامع استبداد ی و توتالیتار اعم از مذهبی و یاهم بدون مذهب این مؤلفه آرام ، آرام از قلب تاریخ ناپدید شده است . افغانستان از جمله کشور های به حساب می آید که از دیربدینسوآماج حملات غرض آلود استعماربین المللی وکشور های همسایه بنام اسلامی بوده است چه کسی نه میداند که این کشورازچند دهه بدینسو میدان مسابقات نظامی و استخباراتی میباشد و طبیعی است که این سرزمین از سکنه ای که ازجنگ زنده مانده اند و یاهم برای بقای صدای اعتراض در برابرظلم و بی عدالتی به کشورهای همسایه به مهاجرت پرداخته اند اما دریغا که حکام و زمامداران این کشور های نامرد و بی مروت در فقدان مدیریت جامعه و انحراف افکار عامه از اصل مسأله از پدیده مقدس هجرت سؤ استفاده نموده و قشرعظیمی از مهاجران و آواره گان را با بی رحمی سرکوب مینمایند .
که آخیرأ نظام ولایت فقیه مطلقه حاکم بر ایران وقتی در نتیجه بی کفایتی سران رژیم دریک جنگ بی رحمانه با امریکا و اسرائیل قرار گرفتند همین قشر مظلوم مهاجرین افغان را با تحمل شکنجه های گوناگون جسمی و روانی جوقه ، جوقه از کشور بیرون ساختند تا آنجا پیش رفتند که برخی از آنها را مجبور به اعتراف بر جاسوسی برای اسرائیل و امریکا نمودند در این میان هستند آدم های آزاده و عدالت خواهی که میدانند نظام حاکم بر ایران از چه ترفند ها برای بقای خود استفاده میکنند محترما خانم نگار فیض آبادی خبرنگار وکارمند ویب سایت معروف انصاف نیوز ایران با آقای حمید رضأ احمدی پژوهشگری که به نوشته ای انصاف نیوز که درباره کمپائن «اخراج افغانی مطالبه ملی» تحقیق کرده است موضوع اخراج مهاجرین افغان را به بررسی گرفته است که ما نیز آنرا پسندیده ایم وبدین جهت بخش های از متن این گفتگو را خدمت شما عزیزان تقدیم میداریم 
احمدی: همانطور که در اخبار میبینیم اخراج مهاجران در دولت آقای پزشکیان خیلی بیشتر شده و ترس زیادی در جامعهی افغانستانی ایجاد کرده است. کمپها هم شرایط بسیار بدی دارند و اگر از نزدیک خبرنگاران شرایط اردوگاهها را ببینند، حتما بدتر هم هست.انصاف نیوز: یکی از خبرنگاران ما در کمپ امام رضا (تنباکویی) دختر هشت سالهای را دید که بدون حضور خانوادهاش میخواستند او را رد مرز کنند. یا حتی کسانی که با وجود برگهی خروج زودتر از موعد اخراج میشوند. آیا پروتکلی وجود دارد که ایران طبق آن پیش برود؟
احمدی: اتفاق فعلی به کسی جز آقای پزشکیان و وزیر کشور ارتباطی ندارد و قبول ندارم که به دولت قبلی ارتباطی داشته باشد. فکر نمیکنم حضور مهاجران مشکلی برای ایران ایجاد کرده باشد که لازم باشد بخواهند چنین واکنشهایی نشان بدهند.
احمدی: آمارهایی منتشر شده و بعضیهایشان مربوط به دستگیری افغانستانیها، ایرانی و هندی است اما با این حال اخراج میلیونها نفر به دلیل خیانت تعدادی افغانستانی استدلال محکمی نیست. اگر فرض کنیم افغانستانیها عِرقی به ایران ندارند، باز هم اگر درگیر جاسوسی بودند، باید نگه داشته شوند تا بازجویی و محاکمه شوند.اینکه چند میلیون نفر را اخراج کنیم استدلال درستی نیست؛ چون هر جامعهای آدم خوب و بد دارد و هرطور که به قضیه نگاه کنیم، استدلالی برای این میزان از خشونت وجود ندارد؛ ضمن اینکه اخراج اجباری به خودی خود خشن است.هر چیز اجباری خشن است و هرچقدر هم بخواهند اخراج را نرم انجام بدهند، بازهم خشن است. پدری که سالهاست در ایران زندگی میکند، به جامعهی ایرانی نفع میرساند و بخشی از زنجیرهی خدمات را تکمیل میکند، بدون هیچ فرصتی او را اخراج میکنند و همین موضوع خشن است.درصدی از نسل سوم مهاجران هم هستند که در ایران به دنیا آمدند، طبق قانون جامعهی مدنی که بعد از اصلاح بدتر شده است، باید شناسنامهی ایرانی میگرفتند ولی این فرصت به آنها داده نشده است.بهعنوان یک ایرانی، علاوه بر انسان بودن، به خاطر ایران ناراحتم چون با این میزان از اخراج، داریم یک فرصت تاریخی را از دست میدهیم و گورِ خودمان را میکنیم!
احمدی: چون کشورها به دلایل مختلف به مهاجر احتیاج دارند. بهطور مثال بحث پیری جمعیت است و بعدها کسانی که از چرخهی کار خارج میشوند، مالیات نمیدهند و اتفاقا بازنشستگی میخواهند.نسلهای جدید هم تعدادشان کم است. کشورهای اروپایی و آمریکایی هم این مشکل را دارند اما با مهاجرت بالانس جمعیت را حفظ میکنند. این موضوع خاص ایران نیست. فرصت تاریخی داشتیم تا نسبت به کشوری که همسایه، همزبان و هم دین هستیم، طور دیگری برخورد کنیم.متاسفانه به دلیل مسائلی مثل طالبان و جنگ و… با خشونت داریم آن فرصت را از خودمان میگیریم و این کار نوعی گل به خودی است و مثل این است که نفت پیدا کردیم ولی آن را دور میریزیم!
احمدی: بخش انسانیاش دردناک است. با اینکه الآن در افغانستان جنگ نیست اما بعد از دولت طالبان به دلیل ناامنی برای زنان و کودکان، مهاجران به ایران پناه آوردند. کسی که ۲۰ سال پیش به ایران مهاجرت کرده، وقتی اخراج میشود قرار است در افغانستان چه کار کند؟ اگر آنجا خانه و خانوادهای نداشته باشد، عملا به عنوان بیخانمان او را به کشورش میفرستیم و این ابعادی دارد که خبرنگاران هم شاید نتوانند آن را پوشش بدهند.
احمدی: بعد از این موج اخیر فقط توانستم با آنها همدردی کنم. آن موج از فروردین ۱۴۰۳ شروع شد و وقتی تحقیقاتم را شروع کردم دیدم ۵۰ اکانت توییتری ناشناس بودند که یک سوم هشتگهای اخراج افغانی مطالبه ملی را میزدند.کسانی هم مثل عوامل سایت فراز و آقای مازیار خسروی هستند که با اسم خودشان در توییتر فعال هستند. درکل فقط چند نفر با هویت خودشان صحبت میکنند. اگر علیه دولت حرف میزدند، ناشناس بودن قابل فهم بود ولی حالا که در موافقت با سیاستهای دولت است، دلیلی ندارد، مگر آنکه حالت پروژهای داشته باشد. آقای احمدی ادامه میدهد «در یکی از مدرسههای خودگردان با بچههای افغانستانی صحبت کردم و ترس را در خانوادهشان حس کردهاند که پدر و مادرهایشان میترسند از خانه خارج شوند.میدانند که اعضای فامیلشان هم اینجا با انگ جاسوسی مواجه میشوند و هم بعد از اخراج طالبان به آنها انگ جاسوسی میزند. اینها استرسهای بچهها هستند و خودشان را هم ناتوان میبینند. آنها میدانند که فرصت درس خواندشان محدود است و میترسند بعد از اخراج نتوانند درسشان را ادامه بدهند.»
به گزارش انصاف نیوز به نقل از سایت فکتنامه در ۱۳ تیر «اگر بنابر آنچه که در منابع رسمی اعلام شده کل افرادی که به اتهام جاسوسی بازداشت شدند را ۷۰۰ نفر در نظر بگیریم، کل تعداد افعانستانیهایی که با این اتهام بازداشت شدند ۱۶ نفر یعنی حدود ۲.۳ درصد از این افراد هستند. از این رو به وضوح مشخص است که میزان ارتکاب این جرم در بین مهاجران افغانستانی حتی فراوانی کمتری از ارتکاب آن در بین ایرانیان داشت.»خبرگزاری فارس در ۴ تیر نوشته است «آمار ارائهشده (دستگیری بیش از ۷۰۰ نفر مبتنی بر گزارشهای رسمی منتشر شده از سوی نهادهای امنیتی و قضائی کشور بوده و شامل موارد مربوط به اتباع خارجی بازداشتشده نمیشود
احمدی: من در نیویورک هم زندگی کردم و کشورهای مختلف را هم دیدهام. شهرداریهای نیویورک و کالیفرنیا به دلیل جمعیت بالای مهاجران یک سری قوانین را تصویب کرده تا از مهاجران محافظت کند.پلیسی که زیرمجموعهی شهرداری است، کاری با وضعیت مهاجرتی مهاجران ندارد و با آنها مثل هر شهروند دیگری برخورد میکند. ما در ایران با آن شرایط خیلی فاصله داریم. قوانینی نداریم که مهاجران را به عنوان شهروند ببیند نه به قول مهاجرستیزها نیروی اشغالگر.اینکه میبینیم ترامپ نیروی دستگیری مهاجران را راهاندازی کرده است و نیروهایی اعزام میشوند، شهروندان کالیفرنیا به خیابان میآیند و جلوی آن نیروها میایستند. این قوانین حمایتی برای مهاجران چیزی است که دوست دارم در ایران رخ بدهد اما میدانم که خیلی با آن فاصله داریم.
احمدی: کلمهی ساماندهی مبهم است. هیچ جا هم تعریف نشده است. وزیر کشور توضیح شفافی از اینکه چه اتفاقی میفتد، نداده است. هزینهای ندارد که بگویند در ذهنشان چیست.در تاریخ معاصر ایران هر وقت سیاستمداران از ساماندهی گفتند، منظورشان بیشترین استفاده (و گاهی سوءاستفاده) از مهاجران افغانستانی و اختصاص کمترین هزینه برای آنهاست. اگر ساماندهی به این معنی باشد که خودشان را ثابت کنند (جرمی مرتکب نشدند و میتوانند کار کنند) طی مراحلی به شهروند ایرانی تبدیل شوند و همان حقوق را داشته باشند.
احمدی: مثلا ۱۰ سال. هرکسی که برگهی سرشماری داشته، سال به سال تمدید شده است و مهاجر نمیتواند برای طولانیمدت در ایران برنامهریزی کند.بعضیهایشان در ایران به دنیا آمدهاند اما نمیتوانند چند سال آیندهشان را براساس مدارک اقامتی پیشبینی کنند. درصورتیکه ایرانیها انتظار دارند بعد از مهاجرت به اروپا و آمریکا بدانند بعد از مراحل مختلف میتوانند گرین کارت بگیرند یا شهروند یک کشور باشند و حقوق برابری با شهروندان آن کشور داشته باشند.درطول ۱۰ سالی که در نیویورک زندگی کردم، تنوع بالایی از نظر جمعیت مهاجران دیدم که کنار هم زندگی میکنند. درست است که فرهنگ افغانستانیها به ایران نزدیک است اما تفاوتهای خاص خودشان را هم دارند
احمدی: کسانی که این حرف را میزنند، خودشان را جای مهاجران بگذارند. میدانیم که ایرانیهای مهاجر در کشورهای دیگر نوروز و چهارشنبهسوری را جشن میگیرند. این موضوعات طبیعی است و نباید باعث ترس و نگرانی شود.تحقیقاتی که در دنیا انجام داده نشان
داده است که مهاجران بعد از نسل دوم و سوم در جامعه حل میشوند و بعد از آن کمتر میتوانند فرهنگ مادریشان را به فرزندان منتقل کنند.
احمدی: ۴۰۰ هزار نفر در روز بوده است. البته دولت دربارهی این مسئله صحبت نمیکند.
احمدی: نمیدانم. شاید چون کارشان درست نیست که صحبت نمیکنند. اگر درست میدانستند با افتخار از جزئیاتش بگویند. ممکن است فکر کنند کاری است که مردم میخواهند. بههرحال موج مهاجرستیزی هم شروع شده بود.وقتی این هشتگ توسط مسئولان دیده شود، میگویند حالا که تکرار شده است، پس اخراج کاری است که باید انجام بدهیم و اگر توضیح بدهیم ابعاد اقتصادی و غیرانسانی آن مشخص میشود.گفته بودند در سال گذشته، یک میلیون و خردهای از مهاجران اخراج شدند و بعد از جنگ دوازده روزه روند اخراج سریعتر شد و در یک روز ۴۰۰ هزار نفر اخراج شدند. شرایط بدی هم در اردوگاهها وجود دارد و این سرعت مشکلاتی ایجاد کرده است.
احمدی: جنگ بهانهی خوبی شد اما آمار دقیقی ندارم.
احمدی: فارغ از غیرقانونی بودن حضور مهاجران، باید ببینیم این خشونت و برخورد با مهاجران به نفع یا به ضرر ایران است. قانون لزوما نمیتواند ملاک باشد. شاید صد سال پیش بردهداری قانونی بوده است و حالا خرید و فروش فیلترشکن غیرقانونی است اما میدانیم که نیاز به ابزارهایی داریم. قوانین باید تغییر کنند.بُعد انسانی و اقتصادی مهاجران را باید در نظر گرفت و میدانیم که انسانهای سختکوشی هستند. به خاطر سرعت اخراج، برخی از صاحبخانهها به دلیل طمع یا پیدا کردن مستاجر جدید، هنوز نتوانستند پول مهاجران را بدهند و این هم مشکلی است که نمیدانم چه راهحلی میتوان برایش پیدا کرد.
احمدی: جای دوری نمیرود. از انصاف و مصاحبه با آقای کساییزاده شروع شد. سردبیر انصاف آقای شفیعیان هم نوشتند که بعدا متوجه مواضع نژادپرستانهی آقای کساییزاده شدیم. اما گزارش عین واقعیت است.به نظرم آن مصاحبه در ۹ تیر ۱۴۰۲ و اینکه بعدش تیتر یک روزنامه جمهوری اسلامی شد، جرقهی اول را زد. همیشه مهاجرستیزی در ایران بوده است اما اینکه مطلبی تیتر اول روزنامه شود (یعنی اشغال تهران توسط افغانستانیها) خاص بود.
وب سایت نواندیشی به ویب سایت خبری تحلیلی نواندیشی خوش آمدید