کارنامه ادمیزاد درین عالم و درین زندگی با یک خطا اغاز میشود.اینگونه است که ماجرای زندگی ما درین خاکدان براه می افتد.خطا و اشتباه در صیرورت ادمی امریست اجتناب ناپذیر.اگر خطایی در کار نبود صوابی هم معنی نداشت.کسی میتواند کار صواب انجام دهد که بتواند خطا هم بکند.چنین است که زندگی افتان و خیزان بسوی افقهای دور قدم بر میدارد.اگر این دیالکتیک نبود ازمونی هم درکار نبود.کل پروسه زندگی انسان مجموعه ایست از خطا ها وصوابها.اگر این نبود تکامل هم معنی نداشت.خطا های انسان هشدار هایی اند از گزینشهای اشتباهی که هر لحظه بر سر دوراهی های زندگی از ما سر میزنند.خداوند هم دران محضر از انسان خطاکار در برابر شیطان نژاد پرست به دفاع برخاست،درک این نکته بر شورانگیزی زندگی می افزاید.در یک نگاه خطا ها دوگونه اند یکی خطا هایی که از سر حسن نیت و نقصان معرفت سر میزنند و انسان را به اصلاح معرفت و گزینش جدید که از اراده ازاد بر میخیزد فرا میخواند.انکه کاری میکند و ابتکاری در سر دارد خطا میکند اما انکه هیچکاری نمیکند و قصد اصلاح خویش هم ندارد خطایی نمیکند.این خطا سازنده و مرتبه ای از مراتب کمال ادمیست.گونه دیگر انست که از روی خود خواهی و جاه طلبی پیش می اید که عامل ان قصد اصلاح خود را ندارد.این نوع خطا مذموم و ویرانگر است نه به دلیل نفس خطا بل بدلیل فقدان اراده نیک و کمال جویی.این نوع خطا سیر فزاینده دارد که در اخر کار بر عامل خود غلبه پیدا میکند و او را مقهور خود میسازد.عامل خطا درین مسیر پا در یک جاده بی بازگشت میگذارد که هم حسن نیت و هم اراده و اختیار بازگشت ازو سلب میگردد.جرآت تغییر مسیر و اراده گزینش جدید ازو گرفته میشود.او در یک
چرخه جهنمی مارپیچی قرار میگیرد که پایانش سقوط نهاییست.یک نمونه خطای بی بازگشت و خانمانسوز وضعیت ولادیمیر زلنسکی رییس جمهور اوکرایین است که از روی هوس و جاه طلبی های سیاسی ماجراجویانه در قلمرو بازی قدرت خود را در یک گردونه جهنمی سقوط بکام نیستی قرار داده است.فاجعه هنگامی هیولایی و تکاندهنده میشود که او همراه با خود کل ملت و سرزمین خویش را بکام نیستی سوق میدهد.او اکنون تمام امکانات و اختیارات بازگشت و اصلاح را از خود گرفته است.او فرصت و جرآت تغییر مسیر خویش را ندارد نمونه برجسته دیگر ان نیتانیاهوست که از هراس شکست سیاسی راه بازگشت بر خویش را بسته و در های جهنم را گشوده است..نمونه های از زمامداران و رهبران کشور ها کم نیستند که از سر عشق بقدرت خویش را در جاده بی بازگشت می اندازند.اینها همانند دوکتور فاووس در روایت گویته اند که روح خود را به شیطان فروخته اند تا هستی خویش و ملت خویش را در کام دیو بیندازند.زمامداران شیفته قدرت همه بر همین گردونه جهنمی سوارندکه از فرط خودکامگی و هوسهای شیطانی اختیار بازگشت و اصلاح خویش را ندارند.گویی بر پلنگی سوار اند که جرآت فرود امدن ازان را ندارند.
وب سایت نواندیشی به ویب سایت خبری تحلیلی نواندیشی خوش آمدید