درسوگ یک مجاهد وارسته !

زنده یاد انجینر قطب‌الدین هلال، یکی از چهره‌ها و شخصیت‌های آکادمیک و معروف جهاد ضد تجاوز شوروی در افغانستان، به دیار ابدیت پیوست.انجینر هلال انسانی دارای احساس عالی وطن‌دوستی، ایمانداری و نماد صلح‌دوستی و تحکیم وحدت ملی برای ساختار یک افغانستان آزاد، مترقی و متحد بود.ایشان در ایام جهاد بر ضد تجاوز شوروی اشغال‌گر، در کنار ملت منحیث یک مدافع راستین قرار گرفت و مسئولیت فردی و ملی دفاع از مادر وطن را با ایمانداری ادا نمود.انجینر قطب‌الدین هلال که در آخرین روزها و سال‌های سقوط حکومت دست‌نشانده شوروی منحیث رئیس کمیته سیاسی حزب اسلامی ادای مسئولیت داشت، من شخصاً با ایشان بنا بر همکاری و مأموریت در بخش روابط خارجی کمیته سیاسی، تماس‌های نزدیک داشتم.خاطره‌های خوب از علم، عمل صالح و روش اخلاقی و معنوی ایشان به یادگار دارم.از ویژگی‌های ایشان یکی آن بود که در روزهای نخست سقوط آخرین مهره خبیث KGB، یعنی داکتر نجیب، و فعالیت‌های مخرب بقایای حزب خلق و پرچم برای ویرانی آخرین ارزش‌های باقی‌مانده پس از جنگ شوروی در افغانستان، جناب قطب‌الدین هلال از درگیری‌ها و جنگ‌های کابل سخت ناراحت بود و با هر نوع تبادل گلوله در کشور مخالفت می‌کرد

اخبار جنگ داخلی در کشور اصلاً در منطق، فهم و دانش ایشان جای نداشت. ز موضع‌گیری‌های جنگی و مخالفت‌ها در بین تنظیم‌های جهادی سخت ناراحت بود و موضع‌گیری‌های جنگی طرف‌های درگیر را در صحبت‌های شخصی و خصوصی خلاف منافع ملی خوانده و با ناراحتی از آن انتقاد می‌کرد.در یکی از روزها در شهر پشاور، زمانی که مأمورین دولتی سابق در اثر جنگ‌های متوالی با مشکلات فراوان روبه‌رو بودند، یک پیلوت طیاره آریانا از بنده تقاضای کمک نمود. من شخصاً مشکل وی را با زنده یاد  انجینر صاحب هلال مطرح کردم. فردای آن روز، ایشان همراه با من به منزل آن پیلوت رفت و از صمیم قلب به وی وعده کمک و رسیدگی به مشکلاتش را داد؛ تا آنجا که پیلوت آریانا در تعجب فرو رفت. شاد روان انجینر قطب‌الدین هلال، منحیث یک کدر مسلکی و اداری کشور، بهترین دوره‌های جوانی خود را وقف جهاد و دفاع از وطن نمود. اما در نتیجه جنگ‌های داخلی و مداخلات بیرونی و ویرانی کشور، چنین شخصیت‌های ورزیده جهاد و آبادانی وطن، ناخودآگاه در کوره جنگ و فروپاشی قرار گرفتند و به جای پرداختن به مدنیت و ترقی، مصروف نجات کشور از تهاجم بیگانگان شدند.وی در روزهای پیش از وفات نیز عمر خود را در رنج، فراق و ناامیدی از وضعیت نابسامان کشور سپری نمود.