این سوال ارزو های نومیدانه ای در خود نهفته دارد،حالتی میان قطعیت و تخیل ازینکه پایان یک شخص نشان خاتمه یک مشکل است.برای پرداختن جدی به این سوال ما باید فراتر از شخص بنگریم.باید ریشه ها را کاوید و دید چه زمینه هایی باعث ظهور این پدیده گردیده است نه فقط ظهور یک شخص بلکه یک ایدیولوژی نمایشی در پی انحتاط نهاد هاییکه نقش اول را در ایجاد این پدیده داشته اند.اگر به این ریشه ها توجه و پرداخته نشود باید فقط منتظر تکرارخودکامگی و مردم فریبی باشیم که در پی ان یک براند دیگر،نام دیگر و مردم فریب دیگر خواهد امد.پایان دوره ریاست جمهوری به معنی پایان یک جنبش نیست.اگر یک سیاستمدار را یک اتفاق تاریخی بدانیم یا انرا یک پدیده غیر معمول تلقی نماییم نمایانگر اینست که گرفتار یک سوء تفاهم جدی در فرهنگ سیاسی خود شده ایم. بیشتر بخوانید »
وب سایت نواندیشی به ویب سایت خبری تحلیلی نواندیشی خوش آمدید













