غربی ها و پاکستان سخت حراس از حاکمیت مجاهدین در قلب آسیا داشتند ،آنها هنوز جهاد افغانستان را بطور کلی نتوانستند متفرق سازند!احزاب و تنظیم های جهادی، لحظه شماری برای پیروزی و ساختن یک حکومت اسلامی مینمودند، اما غافل از آن که غربی ها و پاکستان خنجر های زهر دار را از عقب بر پشت مجاهدین فروبرده بودند.جنگ های تنظیمی بعد معاهده گورنر هوس پشاور آغاز گردید و طراح این تشکیلات حکومت عبوری همان فکر نفاق در صفوف جهاد بود که پاکستان آنرا عملی کرد.همزمان دو جاسوس تربیت یافته دخیل در قضايا هردو مشاورین پایبلاین نفت ترکمنستان یعنی خلیزاد و حامد کرزی با مهره های قومی نفوسی در قوای استخباراتی وامنیتی پاکستان دست با دست با آمریکا، گروه قومی را بنام طالبان تأسیس حمایت و مطرح نمودند تا به بهانه امنیت پایبلاین وارد صحنه نظامی گردند ودر قدم نخست باید مجاهدین توسط انها خلع سلاح میگردید . این پروسه خلیزاد در دور اول حاکمیت طالبان موفقانه به پیش رفت مجاهدین اکثرآ توسط کماندو های پاکستان در لباس طالب از طریق چمن و کویته، خلع سلاح ميشدند، که اولین دستآورد پاکستان توسط طالب دست نشانده ، خلع سلاح مجاهدین حاجی سرکاتب با دسیسه و پیشروی بسوی قندهار ،غزنی میدان ،لوگر و چهار آسياب بود، انگاه دقیق ملت افغانستان موفقیت فوج پاکستان و نقشه های isi را میدانستند، تمرکز پاکستانی ها بر خلع سلاح مجاهدین حزب اسلامی بیشتر از هر گروه دیگر در افغانستان بود ، زیرا جبهات تنظیم جمعیت اسلامی و حزب وحدت از تیر رس مستقیم آنها بنا به فواصل مکانی در امان بودند، جنگ های شدید حزب اسلامی و قطعات لشکر ایثار در کمبرند های غزنی و میدان با عقب نشینی تورن امان الله خوژمن و ابوبکر لشکر ایثار طالبان چهاراسیاب تسخیر و با خدعه عبدالعلی مزاری رهبر حزب وحدت را اسیر وبا بیحرمتی خلاف موازین اخلاق و خلاف موازین اسلام آنرا سلاخی کردند! بیشتر بخوانید »