افغانستان درچنــگال تروریـــزم !

نه می خواهیم و نه باید رویای دروغین از اضطراب و حساسیت مصنوعی ازحوادث تاریخی را ارائه کنیم بلکه واقیعت  این است که واقعأ افغانستان درامتداد چند دهه با ارا ده بیگانه های مغرض اما به فرمائیش فرزندان این مرزوبوم دست به دست می گردد . و در همین زما نسبتأ طولانی قلب های وطن دوستان و نام آوران تاریخ کشور ما که بخا طر نجات از این وضعیت تار و تاریک می تپیدند و هنوز هم می تپند در سر در گرمی عمیق به سر می بردند و هنوزهم به خواب خرگوشی رفته اند .هیچکسی نه میتواند انکار کند که طالبان در مخالفت استخباراتی با معاهده دوحه که بصورت غیر مستقیم آنعده از طالبان را که بیشتر مشغول معاملات تجارتی در پاکستان بودند در دولت جمهوری اسلامی افغانستان منهای اشرف غنی رئیس جمهور مدغم سازند تا بدین سا ن شاید هم ارتش چند صد هزار نفره ای مجهز بر سلاح های امریکا و نیروهای امنیتی اعم از پولیس و استخبارات افغانستان که طی بیست سال گذشته بوجود آمده بود از انهدام و فروریزی جان به سلامت می برند و در بوجود آمدن یک آرامش نسبی  مؤثر واقع گردد اما این پروژه زمانی به بیراهه رفت که عمران خان صدراعظم وقت پاکستان دراوج اغراض ضد معاهده دوحه که ذکر خیر شان قبلأ بعمل آمد برای شبکه حقانی برهبریی خلیفه سراج الدین حقانی پس از سلطه طالبان بر ارگ کابل در شهر پیشاور پاکستان گردهم آئی را ترتیب داد و برای شان گفته شد که اکنون شما بر کابل غلبه حاصل نموده اید و لزومأ نباید به فکر تعهداتی باشید که در دوحه پایتخت قطر به آن تعهد بسته اید جالب ترین ودر عین حال درد ناک ترین قسمت این سناریو آنجا بوده که به شیوه ها و اسلوب های غزوات صدر اسلام که در آن زمان زندگی در هر کجایی اززمین و درهرمقطعی از تاریخ ساده و سنتی بوده و رجالی همچون لیث بن قیس با داشتن چهل هزار سپاه اعراب و بی کفایتی مدیریتی  میتوانیستند  برای سالها بر کابل زمین حکومت  کنند چنانچه گفته میشود لیث بن قیس یا همان شاه دوشمشیره وقتی بر  کابل شاه حمله کرد توسط یک مدافع سلحشوری  از کابل زمین لیث بن قیس  از پا در آمد و جسد وی را در کنار دریای کابل بخاک سپردند اما با مرور زمان توسط برخی دیگری از فاتحان اعراب که به هدف کسب مال و ثروت به کابل زمین آمده بودند قبر وی مرکز تبرعات گردید ومسجدی نیزکه لیث بن قیس مشهور به شاه دوشمشیره  در کنار آن به قتل رسیده بود بنام مسجد شاه دوشمشیره مسمی ساختند .هرچند پروژه حضور اعراب ، بلوچها ، پشتون ها ی آنطرف سرحد ، ازبک ها ، ترکمن ها وغیره  اقوام در بیش از چهار دهه  تاریخ خونین جهاد ملی مردم افغانستان در برابر ارتش اشغالگر اتحاد جماهیر شوروی سابق ریشه داشته است که این امر  پس از انتقال جنگجویان خارجی به افغانستان در امر کسب هویت  افغانی برای جنگجویان عرب تباروبلوچ ها و ازبکها و پشتون های آنطرف سرحد ممد واقع گردید و با زود ترین فرصت برای تمامی جنگویان القاعده ، جنبش ترکستان شرقی ایغوری ها ، تحریک طالبان پاکستان TTP  ، جنبش اسلامی ترکستان IMU جماعت انصارالله تاجیکستان ، اتحاد جهاد اسلامی IJU جنبش ترکستان شرقی ETGE شناسنامه ها ی افغانی صدور یافت .هچکسی تصؤر نه میکرد که جنگجویان تروریست یا مهمانان ناخوانده ای که ازاقسای عالم بنام جهاد وارد سرزمین تازه اشغال شده افغانستان شدنده بودند به مصیبت عظیمی نه تنها برای ساکنان آشیانه ای بنام افغانستان را سبب میشوند  بلکه به یک فاجعه بزرگ جهانی مبدل میگردندچنانچه  آثار و رسوبات مخرب این نگاه  معیوب دینی را همین اکنون و با اشغال مجدد افغانستان دروجود طالبان زیر نام امارت اسلامی افغانستان با تمامی زخم های خونین آن بر تنه این کشور رنج دیده احساس می شود یکی ازابزار قدیمه ای که کاربرد های مختلفی درطول تاریخ داشته است وهنوزهم دارد همان تأویل معیوب ومجهول اندیشه جهان وطنی ازدین مقدس اسلام است که گویا هرانسان مسلمان درهر کجای از این جهان کثیر المله که به دنیا آمده و نموکرده باشد میتواند همه مشکلات بشریت ساکن دراین جهان راحل وفصل نمایند .بنابراین حاملان تفکرجهان وطنی برای اثبات این واقیعت به حوادث تاریخی دوران اولیه زندگی مسلمانان تمسک می جویند که گویا این امر یک رسالت تاریخی ووجیبه دینی مسلمانان است که باید بدان تمسک جویند و فریضه خویش را به عنوان مؤمنان در راه مبارزه با کفار در هر کجای از زمین که باشند انجام دهندواقیعت این است که این بخشی از مفهوم مقدس  جهاد که بر آب منافع قدرت های استعماری ملمع گشته  است با مفهوم زرین جهاد که ریشه درسعی وتلاش در راه خدمت به خدا و انسان دارد تفاؤت ماهوی داردو نباید به هرکشتارخونین صبغه و رنگ جهاد زد .کسانی که با نگاه بنیادگرایانه و ظاهر پسند به آیه مبارکه فَلَا تُطِعِ الْكَافِرِينَ وَجَاهِدْهُم بِهِ جِهَادًا كَبِيرًا یعنی از کافران اطاعت مکن، و بوسیله قرآن با آنان مبارزه و جهاد بزرگى بنما.می اندیشند نزد شان جهاد که ازریشه مبارزه عاقلانه برمبنای قرآن کتاب الله منتفی است . وقتی کشورهای همچون روسیه که علی الرغم برسمیت شناختن طالبان به عنوان یک حکومت رسمی ریاست کمیته تحریم ها بر گروه های تروریستی در سازمان ملل را نیز بر عهده دارد و چین که از همان نخست با طالبان درسطح سفارت روابط برقرارنموده اند باتصویب قطعنامه ای ضد طالبان و دغدغه حضور جنگجویان خارجی درافغانستان را مطرح میکنند ازوجود چنین روابط دیپلوماتیک میان طالبان و کشورهای منطقه بویی خون می آید .روابط کشورهای همسایه دیگربا طالبان که تقریبأ عین حکایت شبه دیپلماتیک را بازگومیکنند دچار همین پارادُکس اند .البته درمیان این کشورهای همسایه ، جمهوری اسلامی ایران که ازدیروبا دلائیل خاصی سیاست دوگانه ای را نسبت به آنچه که درافغانستان میگذرند اعمال میکند .

چه کسی نه میداند که فضای جغرافیای افغانستان زیر  چتر امنیتی ایالات متحده قرار دارد و درچنین وضعیت تاروتاریک استخباراتی به بهانه اینکه گویا نباید امریکا دوباره در منطقه حضور داشته باشند  از یک سو نه تنها با طالبان معاملات امنیتی و تجارتی دارد بلکه از وجود گروه های دهشت افگن در افغانستان نیز شکایت میکند . ودر عین حال بصورت مخفیانه مسائل مربوط به شیعیان را نیز که از حامیان سرا پاقرص جمهوری اسلامی ایران پنداشته میشوند با حکومت  طالبان درکابل که به جز اخذ مواجب و ارضای غرایزی از  ثروت اندکترین نقشی در تعیین سرنوشت افغانستان ندارند به مذاکره می پردازند . البته بیاد گفت که سرنوشت افغانستان دردست هرمی از قدرت واقع در کندهارمیباشد که توسط گروه های نیابتی مانند القاعده ، تحریک طالبان پاکستان ، جیش العدل ایران ، جنبش اسلامی ترکستان IMU اتحاد جهاد اسلامی IJU وغیره جنگجویان خارجی  با شناسنامه های هویت جعلی  افغان مورد اجرأ قرارمی گیرند . اینجاست که این گروهای شبه جهادی و تروریستی را میتوان آژده های خودی نامید که بصورت مرموز و مجهول روح یک تمدن را با چهل میلیون انسان منجمله طالبان کابل نشین که هویت قومی شان را میتوان شناسائی نمود ودر جنایات تیریزه شده نقش ندارند  در چنگال گرفته است