تروریسم یکروزیارروزدیگربار!

اگر طالبان نوکر هندوستان باشند بد اند اگر نوکر پاکستان باشند خوبند.این منطق یک دیکتاتور نظامی شیاد است که بطور مسخره تناقض میگوید.روایت همیشگی ترس از هندوستان سرمایه استراتژیک پاکستان برای حکومت کردن است.پاکستان از بدو تولد هویت خودش را در دشمنی با هندوستان تعریف نموده و تا کنون بر همین روایت باطل میدمد و قربانی میگیرد.از همین روایت فریب و بحران سازی دورانی نیز تغذیه میکند.اکنون که همه فلسفه وجودی و شیوه حاکمیت خود را براین روایت بنا نهاده است همه امکانات خود را سرمایه همین فریب قرار داده است قدرت بازگشت و رهایی ازان را ندارد.شاید بسادگی ما بپرسیم چرا ازین راه باطل بر نمیگردند و خود را اصلاح نمیکنند اما کسی که پا در چنین جاده بی بازگشت میگذارد تدریجا همان سرنوشت محتوم او میشود زیرا او تمام امکانات و ابزار هایش را در همین شیوه سرمایگذاری کرده. راه بازگشت ازان به مثابه خودکشی برای اوست.این سرنوشت مشابه همه دیکتاتوران کودن است تا در پایان کار همینگونه بمیرند.برای یک داور مستقل و با وجدان اصلاح خود کار ساده مینماید اما انکسیکه عمری در شرارت برای جامعه رنج فراوان افریده است اصلاح را برای خود ناممکن میداند.یا باید به عقوبت برسد و یا باقی عمر را در نفرت خلایق بگذراند.تصور کنید اگر حکومت پاکستان بخواهد ازین شرارت و هنجار اهریمنی دست بردارد همه چیز خودش را از دست میدهد و دیگر ازین امتیازات برخوردار نخواهد بود.در قدم اول مشروعیت قدرت خود را از دست میدهد.وجود پاکستان محصول یک بحران است و بقایش نیز به تداوم همین بحران بستگی دارد.با بحران سازیهای مکرر و دورانی تغذیه مینماید.افغانستان بی ثبات با حاکمیتهای نوکر و قبیلوی همیشه مواد سوخت عمق استراتژیک پاکستان بوده است. گناه کبیره افغانستان ضعیف بودن انست و اینکه گویی از نظر جغرافیایی در موقعیت بدی قرار گرفته است تا میان دو قدرت منطقه ای رقیب ساندویچ شود.ضعف و بی ثباتی افغانستان برخاسته از حکومتهای بدوی و قبیلویست که جز این تا کنون نتوانسته است هویت بزرگتر انسانی عقلانی و جهان پسند از خود تعریف نماید.این پاشنه اشیل محصول میخکوب شدگی در بدویت قبایلیست که مذهب و عقاید مردم را گروگان خود گرفته است.

همینگونه پاکستان فریبکاری و تروریست پروری و بحران افرینی را بمثابه راهکار استراتژیک خود برگزیده است.با این استراتژی هم خودش در بن بست رهایی ناپذیر گیر افتاده و هم امارت تروریستی قبیلوی و جاهلی طالبان د ر افغانستان.فلک چرخید و روابط ژیوپولیتیک هم دگرکون گشت اما طلسم شیطانی پاکستان طوق گردن خودش شد چون بدون این طلسم بقای خودش را در خطر می بیند.نه پاکستان میتواند ازین سرنوشت خودش را رهایی بخشد و نه امارت تروریستی ابزار دست قدرتهای بیگانه طالبان.