گـزیده اخبــار
خانه » اجتماعی » تـــولــد یــک هیــولا
تـــولــد یــک هیــولا

تـــولــد یــک هیــولا

عده کثیری از ناظران و متفکران اروپایی بعد از پایان جنگ دوم و انهمه ویرانیها و تلفات عظیم که چون کابوسی بر زندگی مردم سایه افکنده بود با ناباوری و بهت زدگی تمام از خود می پرسیدند چگونه شد که از میان فرهیخته ترین و پیشرفته ترین کشور اروپایی که اینهمه فلاسفه،ادبا و سیاستمردان و هنر مندان ازان روییده است کابوس ناسیونال سوسیالیست سر براورد و انهمه وحشت بی مانند و تکان دهنده را افرید؟اکنون هشتاد سال دیگر نیز ازان گذشته و باشندگان قاره متمدن راه دراز دیگر را بسوی تمدن پیموده اند تا رسیدند به قله بلند دیموکراسی و حقوق بشر که اکنون امریکا خود را پرچمدار دیموکراسی،ازادی و حقوق بشر و کعبه امال بشریت میشمارد

و معلم دیموکراسی.سرنشینان قاره اروپا و امریکا خود را مفتخر بدان میدانند که تجربه دو جنگ خانمانسوز جهانی و ان شوک فراموش ناشدنی را پشت سر گزارده.خود سرمست این پیروزی و ما هم شیفته و ارزو مند چنین ازادی و حقوق بشر بودیم که بار دیگر ناگهان از قبله دیموکراسی و کاخ سفید هیولای فاشیسم در قامت بلند دونالد ترامپ سر بر اورد.با مشاهده این احوال پیوسته سخنان ویلیم بلوم بذهن خطور میکند که میگفت دنیا باید ادبیات و ریتوریک معکوس زمامداران کاخ سفید را خوب بدانند .وقتی امریکا پیام ازادی و دیموکراسی بشما داد منتظر یک استبداد سیاه باشید.وقتی گفت صلح بدانید که در زیر بمبارانهای بی ۵۲ دفن خواهید شد.وقتی از روابط دوستانه با شما سخن گفتند منتظر چپاول ذخایر کشور خود باشید.او در جای دیگر میگوید زهراگین ترین کالای صادراتی امریکا دیموکراسیست که کتابی زیر همین عنوان نوشته است.همینطور در جای دیگر میگوید دو هیولای توتالیتاریسم قرن بیستم یکی شوروی و دیگری فاشیسم هتلری هردو زاییده از بطن امپریالیسم غربیست .چون هیچکدام به اندازه امریکا امپریالیست نبودند توسط امریکا بلعیده شدند.اینک ایا ما بار دیگر با همان سوال تاریخی روبرو نیستیم که چگونه شد که از بطن دیموکراسی فاشیسم سر بر اورد.ظهور و عروج فاشیسم از درون دیموکراسی و حقوق بشر انهم در قرن بیست و یکم با ان پیشینه دراز رنسانس و دوره روشنگری تکاندهنده تر از فردای جنگ دوم نیست؟ایا تولد فاشیسم از دامن پاک دیموکراسی و حقوق بشر مدعیان خود دیموکراسی را در قدم اول و ما هواداران کوی انرا در قدم دوم مبهوت و کنجکاو نساخته است؟پوست انداختن دیموکراسی در کشور های زادگاه ان که قاره جدید و قاره کهن در دو سوی اتلانتیک باشد شما انرا چگونه تفسیر خواهید کرد؟این سوال بار عمیق جامعه شناسانه،فرهنگی ،اخلاقی و انسان شناسانه در خود داشته و اکنون جای ان دارد که هم سوداگران کالای دیموکراسی و نیز خریداران شیفته ان در ماهیت این کالا از نو به تامل بپردازند.روشنفکری این نیست که ما بعد از ظهور پدیده های اجتماعی-سیاسی فقط به افرینها و نفرینها بپردازیم و بدان اکتفا نماییم.اگر سوال سرنوشت خود ما برای ما مطرح باشد درانصورت ما خریداران دیموکراسی نیز با سوال سرنوشت سازی روبروییم زیرا به عیان می نگریم که این نوزاد نامشروع حیات مادر خود را به خطر نابودی مقابل ساخته است.ما با یک تناقض دل ازاری روبروییم و ان اینکه ایا ظهور فاشیسم فرجام ضروری دیموکراسیست یا عامل دیگری در کار است.ایا ازادی بیان و فعالیتهای سیاسی از هر نوع و طیفی بشمول ناسیونالیسم افراطی با گرایش اشکار فاشیستی را میتوان ارزشی برای دیموکراسی شمرد در حالیکه این ناسیونالیستهای افراطی با ویژگیهای فاشیستی با پیروزی در انتخابات خود دیموکراسی را تهدید به نابودی میکند.با این تناقض چه باید کرد؟یا اینکه باید مفهوم ازادی را از نو مورد تامل و ارزیابی قرار داد؟نظر یک عده از مورخین جدی و منتقد نیولیبرالیسم که کوله بار سنگینی از شواهد تکان دهنده و بلامعارض با خود دارند اینست که حکومتهای دیموکراتیک غربی در دو سوی اتلانتیک هیچگاه پیوند و همدلی شان را با نازیسم قطع نکرده اند.تمام احزاب راست گرای غرب همراه با هواداران و معامله گران شان در طیفهای دیگر بصورت اگاهانه و سیستماتیک منتقل کنندگان قدرت سیاسی به ناسیونالیستهای افراطی و فاشیستهای همسنخ خود در امریکا و اروپا میباشند.این راستگرایان نزدیک به قدرت و صاحبان ثروت برای جلوگیری از پیروزی چپها اماده همکاری و همدستی با شیطان نیز هستند.مورخین ناقد نیولیبرالیسم چون خانم انی لکروری معتقدند که ما نمیتوانیم همزمان هم به دیموکراسی و هم به ضد دیموکراسی میدان دهیم.بازسازی و جا سازی طیف عظیمی از عناصر ناسیونال سوسیالست مرکب از مغزان متفکر،سران بزرگ استخباراتی،جاسوسان و مستنطقین و شوروی شناسان را که اسیر کرده بودند در ادارات و نهاد های مهم استخباراتی خود در دو سوی اتلانتیک استخدام نمودند.همینطور متخصصان فزیک اتومی المان نازی را امریکا به کشور خود انتقال داد و از تجارب حرفه ای شان در خدمت خود استفاده نمود.این یکی از شواهد قطعی این ادعا میباشد.ایا این دیموکراسیست که پوست می اندازد یا صریحتر بگوییم این فاشیسم است که نقاب دیموکراسی از رخ خویش بر میدارد و بصورت عریان در چشم جهانیان ظاهر می گردد.این واقعیت دردناکیست برای قربانیان فاشیسم.فرهنگ و معرفت دیموکراسی و حقوق بشر و مدنیت راستین هرگز در شهروندان غربی نهادینه نشده است انچه در انها پیوسته و از هر طریقی تعلیم و تلقین گشته است فرهنگ فردیت گرایی،تمرکز بر منافع شخصی،فرهنگ مصرفی و عقلانیت مصلحت گرای عاری از ارزشهای انسانی و روابط اجتماعی مبتنی بر عقلانیت منفعت پرست بود.انچه بنام فرهنگ تمدنی و ارزشهای دیموکراتیک بمردم تعلیم داده شده است برخاسته از همان عقلانیت هابسیست که انسانها را گرگ یکدیگر میخواند و قرارداد اجتماعی را که بنا می نهد قرارداد میان گرگهای عقلگراست که با هم معامله میکنند.چارلز کروت همر محقق امریکایی در برابر سوال خبرنگاری میگوید برای این ۷۰ درصد مردم امریکا برای حمله بر عراق به تصمصم جورج بوش و همکارانش رای موافق دادند که انها میدانند حکومت شان این حملات نظامی را در جهت منافع انها انجام میدهد هرچند میدانستند هیچ سلاح کشتار جمعی در اختیار حکومت صدام حسین نیست.او می افزاید مردم امریکا با لوکس زیستن و ولخرجی و عیاشی خو کرده اند .حکومت شان برای تامین همین زندگی لوکس میخواهد دست بر تمام ذخایر دنیا پیدا کند.از دهه های متمادی تا ایندم احزاب دست راستی افراطی و میانه رو هردو میانه خوب و تبانی پیوسته با همتایان ناسیونالیست افراطی و فاشیستی داشته اند.انها نیز در سایه همین تعامل و همدستی ها توانستند قدرت و نفوذ خود را بصورت چشمگیری در میان مردم توسعه دهند.اکنون نوبت ان فرارسیده است تا سکان قدرت سیاسی را به شیوه به اصطلاح دیموکراتیک و از طریق انتخابات به ناسیونالیستهای پوپیولیست و لیبرالیسم اولیگارشیک که همان فاشیستها اند انتقال دهند.این سخنان خانم لکروری کاملا با نظرات یوهان شپوتو استاد تاریخ در دانشگاه سوربن پاریس موافق می افتد که میگوید فاشیستها قدرت را نگرفتند بلکه این ما بودیم که قدرت را به انها تحویل دادیم.در سطور بعدی قدری بیشتر ازو سخن خواهیم گفت.این نیو لیبرالیسم بی لجام به رهبری دونالد ترامپ که صاحبنظران نامهای مختلفی به ان میدهند مانند تکنو فاشیسم اولیگارشیک،یا تکنو اولیگارشی امریکاست که در پی خودکامگی و اقتدار مطلق بی رقیب است.این فاز جدید نیولیبرالیسم به رهبری امریکا همتایان دیروز خود را در قاره کهن(اروپا) پشت سر گذاشته و از نظر انداخته است.ترامپ در پی انست که یک تنه با پوتین بدون حضور همپیمانان امپریالست دیروزی اش و بدون حضور زلنسکی که مادر عروس به حساب می اید به جنگ اوکراین خاتمه دهد.اکنون که اب در لانه موران افتاده سران اروپا دستپاچه و نومید در صدد ایجاد دفاع مستقل و مشترک اروپایی افتاده اند.امپریالیسم خشماگین بنابر خصلت ذاتی خود در صورت امکان حتی هم پیمانان و هم سنخان قلدر خودش را نیز میخواهد ببلعد.یا با روشهای توهین امیزی میخواهد انها را تابع بی چون چرای خود سازد.اما به نظر میرسد که راههای پس و پیش برای سران اروپا بسته است.قدرتهای اروپایی که تعداد زیاد شان همان استعمار گران بی مروت دیروز اند همه مانند گله سگان شکاری در رکاب امریکا شریک پست ترین و نفرت انگیز ترین جنایات ان در غزه بودند و هرچه در توان داشتند در خدمت رژیم وحشی اسراییل قرار دادند.اما امروز این نوکران بی ازرم از چشم ارباب وحشی افتاده اند .دیری نخواهد پایید که همه با ذلت باردیگر در پای فاشیسم امریکا دم بر زمین خواهند کوفت.وقتی این سران اروپایی همه شریکان بی اختیار کفتار پیر بایدن با انهمه شرارت بودند باز از نو به نوکری این قدرت فاشیستی درامدن چه مشکلی برایشان خواهد داشت.رولاند گوری روان شناس و کارشناس امراض روانی در تحلیل شخصیت ترامپ او را تکنو لیبرال مهاجم و فاشیست می نامد.او بعد از هجوم هواداران ترامپ به کاپیتول او را شخصیت دارای ویژگیهای فاشیستی خواند.او میگوید من نمیگویم ترامپ یک هیولاست بلکه ایده های او برای من قابل توجه است.او میگوید گرچه ترامپ از درون یک بسیج مردمی بالا امده است اما او خواسته های خودخواهانه و بلند پروازیهای شخصی دارد که قدرت منفعت رساندن به مردم را ندارد.ما شاهد فروپاشی ارزشهای نیولیبرال هستیم.او مانند دیگر دیکتاتوران در امریکای لاتین مثل بولسونارو در برازیل است که دست به شورشگری و طغیان میزند.او بعنوان رییس یک شرکت خصوصی که انگیزه های بلند بالای شخصی دارد نمیتواند باعث خوشبختی جمعی شود.نیولیبرالیسم به شیوه های مختلفی رادیکالیزه شده است و خصلت اقتدار گرا پیدا کرده است و بشکل فاشیسم جدید درامده است که محافظه کاری سنتی را با شکل نو موسولینیسم بوجود اورده است.انی لکروری از دو موج فاشیسم در سالهای ۲۰ و ۳۰ تا سالهای ۱۹۴۱ سخن میگوید که در جریان این سالهای بحرانی ما شاهد إتلاف انواع احزاب سیاسی که همه در خدمت سرمایه مالی اند هستیم .در ین دورانهای بحرانی وضعیتی پیش می اید که تفاهم نا ممکن میشود و در چنین موقعیتهاییست که شکلهای از فاشیسم اوتوریتر بوجود می اید.در فرانسه اینگونه موقعیتها از سالهای ۱۹۸۰ به اینسو به مشاهده میرسد.قای یوهان شپوتو استاد تاریخ در دانشگاه سوربن با اصرار میگوید فاشیستها قدرت را نگرفتند بلکه قدرت را بطور کامل به انها دادند.در سالهای قبل از عروج هتلر به شانسلری تمام پروسه های سیاسی،عناصر و حلقات سیاسی و نهاد های گوناگون سیاسی و فرهنگی اماده شده بودند تا فرجام این سالهای بحرانی بصورت سیستماتیک و پلان شده به پیروزی هتلر بیانجامد.صاحبان کارخانه ها و،مالکان بزرگ املاک و زمین ونیز صاحبان سرمایه همه مایل بودند به ناسیونال سوسیالستها رای بدهند.انها سرمایه های هنگفتی را برای فعالیتهای سیاسی نازیها هزینه کردند.طبقه متوسط هم به انها رای دادند نه فقرا و بیکاران.تمام احزاب راستگرا در همین جهت تلاش میکردند.تمام حلقات و افراد بی عرضه ایکه بدور هندنبورگ جمع شده بودند و همه افراد مدیرانی که در نهاد های مختلف از قبل جاسازی شده بودند برای پیروزی هتلر بود.همینگونه عناصر و حلقات مشابه در سال ۲۰۲۴ برای پیروزی ماکرون در فرانسه اماده شده بودند.ماکرون تمام پروسه دیموکراتیک و نتایج ارای مردم را نادیده گرفت که این یک عمل کاملا غیر مسوولانه بود،این یک کودتا بود.قانون اساسی جمهوری پنجم فرانسه مستقیما از قانون اساسی ویمار استخراج شده اس.همانطور که سال ۱۹۳۰قانون اساسی ویمار بشیوه ریاستی مورد سوء استفاده قرار گرفت به همان صورت در فرانسه نیز پرنسیبهای دیموکراتیک نادیده گرفته شدند.ما شاهد بودیم که کاپیتالیسم نیولیبرال در حالت نومیدی تصمیم گرفت روابط خود را با دیموکراسی بگسلد.در ششم جنوری ۲۰۲۱ شاهد یک کودتا در واشنگتن بودیم همین نوع کنشهای مشابه در پی ناکامی بولسونارو در بریزیل پیش امد.فاشیسم طی قرون متمادی شکل گرفته است و تازگی ندارد.ما شاهد کشتن سیستماتیک دیموکراسی توسط لیبرالهای خودکامه هستیم که خود را برتر از دیگران میشمارند و از دیر زمانی بر سر قدرت اند.اینکار یک هم پیمانی اشکار با نازیهاست.من تمام این اوصاف را در ماکرون می بینم.وجه مشترک دیگر شان دشمنی با مهاجرین ،تصویب قوانین ضد مهاجرتی و دادن صلاحیتهای بیشتر به پولیس برای اعمال خشونت بر معترضین و بر مهاجرین است.رنی کاپیتان استاد داشگاه استراسبورگ در سال ۱۹۳۲ که در مقاله اش میگوید برای حل مشکل پارلمانتریسم فرانسه باید رژیم ریاست جمهوری ویمار را جانشین ان سازیم.چنین کاری در ۱۹۵۸ پیش امد.منحل کردن پارلمان در فرانسه توسط ماکرون شباهت زیادی به رژیم هندنبورگ و همراهان بی عرضه اش دارد.ما هم یک ریاست جمهوری سلطنت مدار داریم که مشتی از کودن ها را در خدمت خود گرفته است.در مورد اعلان حمایت یک میلیاردر فرانسوی از دونالد ترامپ و ایلان ماسک اقای شپوتو میگوید «یک تز قدیمی مارکسیست در سالهای ۱۹۳۰ کمینترن حاکیست که فاشیسم و نازیسم اخرین راه حلیست که سرمایداری ناامید در پیش میگیرد.»حالا هم که لیبرالیسم با بحران روبروست ناگزیر به خشونتهای فاشیستی متوسل میگردد.همینگونه در سالهای ۱۹۲۰ سرمایداران و صاحبان شرکتهای بزرگ المان از نازیسم حمایت کردند نه طبقات محروم جامعه.

 

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

بالا