

بعد از حادثه تروریستی یازدهم سپتامبر ۲۰۰۱ در نیویارک امریکا جورج بوش ریس جمهور آنوقت امریکا مسؤل حادثه نیویارک را رهبران القاعده قلمداد کرد و از رهبران طالبان تقاضای تسلیم دهی اسامه بن لادن به امریکا کرد، اما رهبران طالبان به اساس انگیزه “پشتنوالی” که گویا بن لادن مهمان ما است ما مهمان خود را تسلیم تان نمیکنیم از این امر سربازدند. چون پاکستان از حامیان و بنیانگذاران تحریک طالبان افغانستان بود بنآ ریس جمهور بوش به جنرال پرویز مشرف پیام فرستاد که: “شما در جنگ علیه القاعده و طالبان با ما هستید یا با القاعده و طالبان؟ اگر با القاعده و طالبان هستید که شما را به عصر حجر مبدل سازیم؟ جنرال پرویز مشرف از بوش سه روز مهلت خواست، بعد جنرال مشرف مجلس سرتاسری احزاب و گروه های سیاسی و نظامی پاکستان را به اسلام آباد دعوت کرد و با همه رهبران احزاب و گروه ها مشوره نمود، چون رهبران پاکستانی منافع علیا و سلامت کشور شانرا در اولویت میدانستند همه تصمیم گرفتند که در این جنگ باید در کنار ولی نعمت شان یعنی امریکا بایستند و در حمله به افغانستان تمام راه های بحری، بری، پایگاه های نظامی خود را در اختیار آمریکا در بدل اخذ امتیازات بیلیونها دالر، حمایت سیاسی و نظامی امریکا از پاکستان بگذارند بنآ از طریق تمام رسانه ها بشمول روزنامه “جنگ” و تلویزیون دولتی پاکستان PTV چنین اعلان کردند: “سب سی پهلا پاکستان!”-یعنی از همه پیشتر سلامت و بقای پاکستان برای ما مهم است، یعنی نه نزد رهبران دینی شان “اسلاموالی” مهم بود و نه نزد رهبران خیبرپشتونخواه شان “پشتنوالی” کمک به طالبان و امارت اسلامی افغانستان مهم بود صرف و صرف در فکر نجات و بقای پاکستان شدند. رهبران عاقبت اندیش و باتدبیر دنیا توانسته اند که در خیلی موارد از مداخله گری، اشغالگری و تهاجم برکشور شان جلوگیری نمایند تا نه زمینه جهاد و جنگ دفاعی برای شهروندان کشور شان خلق شود و نه وطن شان بنام جنگ و جهاد ویران شود و نه میلیون ها هموطن شان کشته، معیوب، مهاجر شوند. رهبران باخرد و با تدبیر کسانی اند که بهانه جنگ و چالشهای جنگ و تهاجم قلدران را به فرصت های دوستی، همکاری دوجانبه برای رفاه مردم و وطن شان مبدل سازند نه وطن شانرا میدان جنگ میسازند، و نه مردم شانرا به کشتن میدهند، و نه زمینه فرار میلیونها انسان را از کشور مهیا مینمایند.
وب سایت نواندیشی به ویب سایت خبری تحلیلی نواندیشی خوش آمدید