گـزیده اخبــار
خانه » اجتماعی » نه شیر شتر نه دیدار عرب
نه شیر شتر نه دیدار عرب

نه شیر شتر نه دیدار عرب

مقوله ” نه شیر شتر، نه دیدار عرب” اینگونه نقل شده است که یک خانواده‌ی عرب زبان تعدادی گوسفند و شتر داشتند  روزی تصمیم می‌گیرند آن‌ها را برای چرا، به صحرا ببرند. این خانواده هنگامی که به صحرا رسیدند، برای استراحت چادر می‌زنند و هنگام شب در کاسه‌ای کمی شیر شتر می‌ریزند و زیر حصین قرار می دهند.در آن نزدیکی ماری زندگی می‌کرد و آن شب خیلی گرسنه بود. بوی شیر شتر به مشام مار رسید

و او به سمت کاسه آمد و تمام شیر شتر را خورد و رفت. اما چند دقیقه‌ی بعد با خود یک دانه‌ی اشرفی  یا سکه طلا آورد و داخل کاسه قرار داد.فردای آن روز یکی از اعضای خانواده‌ی عرب قصد خوردن شیر کرد و وقتی کاسه را از زیر حصین بیرون آورد چشمانش به آن دانه ی اشرفی یا سکه طلا افتاد و بسیار خوشحال شد و به پدر و مادرش هم نشان داد.آن‌ها خیلی خوشحال شدند و با خود گفتند که باز هم کاسه‌ی شیر در زیر حصین قرار می‌دهیم و صاحب  سکه طلا  می‌شویم.مار گرسنه باز هم به سراغ شیر شتر آمد و هنگامی که آن را میل کرد، به جایش  سکه طلا گذاشت و رفت و هر بار خانواده‌ی عرب زبان بسیار شادمان می‌شدند.پدر این خانواده فکری به ذهنش رسید و تصمیم گرفت خود را به خواب بزند و شخصی که سکه طلا داخل کاسه‌ی شیر قرار می‌دهد را دستگیر کند و تمام  سکه هایش را تصاحب کند. سپس به کمین نشست.بعد از چند ساعت آن مار آمد و مرد عرب متوجه او شد تبر را برداشت و
همین که خواست سر او را قطع کند دمش را اشتباهی قطع کرد. مار از دست مرد عرب فرار کرد و رفت. اما بعد از چند دقیقه که همه ی خانواده عرب زبان به خواب رفته بودند، آمد و فرزند آن‌ها را نیش زد.فردا‌ی آن شب، خانواده‌ی عرب از خواب بلند شدند و متوجه شدند که فرندشان را مار نیش زده است. پس از گریه و زاری او را به خاک سپردند و از صحرا رفتند.ماه‌ها بعد خشک سالی بسیار بدی اکثر گاو و گوسفندان مرد عرب را نابود کرد و آن‌ها مجبور شدند به صحرا بازگردند و به امید بدست آوردن  سکه طلا در آنجا بمانند.سپس به صحرا بازگشتند و مانند قدیم شیر شتر را داخل ظرف ریخته و منتظر ماندند.بعد از مدتی آن مار آمد اما لب به شیر نزد و گفت: من همان کسی هستم که برایت اشرفی یا سکه طلا می‌آوردم. تو را که می‌بینم یاد دمم می‌فتم که قطع کردی. بعد گفت: “نه شیر شتر، نه دیدار عرب”. از آن زمان به بعد این سخن به مقوله بین فارسی زبانان تبدیل شد.درس اخلاقی از این ماجرا اینست که انسان را حرص، طمع، تمامیتخواهی و افزون طلبی خراب و برباد میکند، اگر مرد عرب در فکر بدست آوردن دانه های بیشتر سکه طلا نمیشد و پلان شوم علیه همنوع خود را در دل نمی پرورانید و در کمین نمی نشست به مار مواجه نمیشد و پسر خود را از دست نمی‌داد  و ممکن مالک دانه های بیشتر سکه های طلا میشد‌.یاالله!ما و دوستان ما را حریص و تمامیتخواه نساز و تمام حریص ها و تمامیتخواهان را هدایت فرما.

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

بالا