تجربه بی وقفه جوامع بشری در همه گستره زمین و درازنای تاریخ بما نشان میدهد که منافع غریزی و مادی ابتدایی ترین و اجتناب ناپذیر ترین محرک زندگی انسانها و روابط شان با یکدیگر بوده است.چون انسانها از همین طبیعت اند هیچگاهی ازین انگیزه رهایی نخواهند داشت .بعباره دیگر میتوان گفت این غرایز مادی ،ابتدایی و طبیعی را هرگز نمیتوان نادیده گرفت اما انسانها با دلایل فرهنگی و اخلاقی و انواع دیگر حیله گری ها اینها را پنهان میکنند و در لایه هایی دلپذیر و فریبنده مخفی میسازند چون عقلانیت ابزاری انسانها از طلوع خلقت تا کنون رشد نموده او را به خطرناکترین حیوان بدل ساخته است.«چو دزدی با چراغ اید گزیده تر برد کالا».این پنهانکاری انسانها صورت خاص و ثابت ندارد «هردم به شکلی ان بت عیار دراید» از زرور گویی عریان و وحشی گرفته تا انواع تیوریها ،دکتورینها و روپوشهای اخلاقی و مذهبی همه برای پنهان سازی منفعت بکار گرفته میشوند.
ازینجا ما بهتر میتوانیم سخن الویسوس را درک نماییم که میگفت اگر قانون جاذبه جهان را میگرداند منفعت جوامع بشری را میجنباند.سخن توماس هابس را که میگفت انسانها هیچ عملی را بدون سود شخصی شان انجام نمیدهند از همینرو او انسان را گرگ انسان میخواند خوب میتوان درک نمود.ماکیاول هم همین مطلب را بگونه و عبارت دیگر بیان کرده است که همان واقعیت زندگی را نشان میدهد.هدف از بیان این نظرات از سوی این قلم هیچگاه تقلیل دادن انسان به همین غرایز نیست بلکه هدف اینست که هیچگاه نمیتوان اینمحرک و انگیزه اجتناب ناپذیر و اولی انسانها را نادیده گرفت .هر ایدیولوژی و مکتب های فکری و اخلاقی و یا مذهبی که در اداره امور جوامع این نیاز مندی های قهری و اولی انسان را نادیده گیرند قطعا محکوم به شکست اند.همین عامل یکی از اصلیترین عوامل بحرانهای تاریخ بشری بوده که تا کنون ادامه دارد.اگر حکومتهای دینی در اداره امور جامعه و سامان بخشی به زندگی مردم نتوانند به این معضل راه حل عملی پیدا نمایند نه تنها محکوم به شکست اند بلکه اصلی ترین دلیل مشروعیت خود را از دست میدهند.ناکامی در حل این چالش اولی جامعه بشری ناکامی در همه ابعاد دیگر زندگی بشمول رستگاری اخرت که بهانه هر حکومت استبدادی دینیست میباشد.
به اعتقاد من حکومت دینی هیچ انگیزه ای جز قدرت و منفعت ندارد هرچند خود نااگاهانه پا درین کارزار نهاده باشد عاقبت بطور قطع در ورطه فریب و ظلم خواهد افتاد.همینگونه من اعتقاد راسخ دارم که رسالت دین از طریق قدرت تحقق یافتنی نیست.سامان دادن به امر معیشت جامعه مرحله اول و شرط لازمی برای تحقق تعالی معنوی و دیگر فضایل انسانیست.از همینجا من کامیابی یک نظام سیاسی در هر جامعه ای را منوط و مشروط به حل این معضل مرد افگن میدانم.مردافگن برای اینکه همه انواع نظامهای سیاسی خر شان در همین گل فرو رفته و در همین میدان سپر افگنده اند. ناکامی درین ضرورت اولی جامعه بهانه تطبیق شریعت را باطل میگرداند.ابراهام مازلو ،روانشناس مشهور مقوله هنر،مذهب و فلسفه را در راس قله کمال بشری قرار میدهد.بر اساس این نظر حاکمان و رهبران جوامع باید در بالاترین سطح معرفت و تعالی دانش بشری قرار داشته باشند نه اینکه یک مشت موجودات بدوی و خام به بهانه یک قراأت جزمی ابتدایی از دیانت مردم بر انها استبداد براند.این حاکمان دینی که در روزگار ما برجسته ترین نشانه انحتاط فرهنگی اند با نادیده گرفتن این واقعیت عینی و پیش پا افتاده ،نه به معنی بی اهمیت ،میکوشند فقط با نصایح و مواعظ بیرابطه با زندگی دین را دام فریب مردم و دوکان روزی خود سازند در حالیکه خودمضحکه روزگار شده اند.بنیادیترین و پایدار ترین قاعده در زیست جهان ما همین نیازمندیهای روزمره زندگی مردم اند .از همین قاعده میتوانیم نتیجه گیریم که بنیادیترین شرط حل بحرانهای اجتماعی و سیاسی و اقتصادی در این زندگی خاکی ایجاد تعادل و هماهنگی میان همین منافع عینی و ضروری اقشار جامعه است.حاکمان و تیکه داران دین و شریعت حق ندارند دنیای مردم را به بهانه دین تحقیر نمایند و انرا نادیده گیرند.مگر ندیدیم که همان روز اول در زیر ریش حضرت ادم قابیل هابیل برادرش را با سنگ کین منفعت شکم و زیر شکم سر شکافت و تاریخ مومنان را با برادر کشی اغازید.ازین مساله ما میدانیم و یقین داریم تا برابری میان ما نیاید برادری ای در کار نخواهد بود.اول منافع مردم را سامان بخشید بعد از دیانت سخن گویید.ناکامی تان در برابری و هماهنگی منفعت در جامعه صلاحیت دینی تانرا باطل میکند.در رستگاری دین و دنیای مردم این قاعده طلایی را فراموش نکنید.چنین نصایح و مواعظ بی بنیاد بعنوان متولیان دینی شما را مضحکه میدان عقلانیت بشر ساخته است.امتان محروم و گرسنه که گرسنگی تا طاق شان می برد،از مرد و زن و کودکان و زنان همه با چشمان حسرت زده و گرسنگی کشیده از روز اول تا کنون ناظر اند چگونه قطر شکمها و کلفتی گردن های تان افزونتر و افزونتر میشود اما انها لاغر تر و لاغر تر بسوی اخرین رمق های زندگی شان روان اند.بدانید که بدون معیشت شریعتی نخواهد بود.میدانم همه این واقعیت را مانند افتاب درخشان میبینند اما انکار میکنند چون اعتراف به حقوق مردم و سخت تر ازان اجرای عدالت با منافع شان سازگاری ندارد .راستی هم تا مردم گرسنگی نکشند و لاغر نشوند اینها فربه تر ثروتمند تر نخواهند شد.تمام لطایف الحیل دینی و ترفند ها و دامهای شرعی و دوختن چشم مردم به اخرت برای دزدیدن دنیای مردم است.مدعیان همه شعار های تیوریک و ایدیولوژیک و دینی همه درین ناکامی پاشنه اشیل شان عیان گشته است و درین عرصه سرافگنده اند و به ابتذال افتاده اند.ابتذال حاکمان دینی و متولیان شریعت در بازار مکاره امروز تماشایی تر از دیگران است چون اینها با جهل مرکب و حقارت کار خود مقدسترین و ارزشمند ترین اعتقادات مردم را قربانی پست ترین و حقیر ترین هواهای نفسانی خود میسازند.اینها که در مضحکه هوا ها و خود خواهی های انحصار طلبی خود گرفتار اند چگونه سخن از هدایت مردم و رستگاری اخرت شان میگویند؟

وب سایت نواندیشی به ویب سایت خبری تحلیلی نواندیشی خوش آمدید