وب سایت نواندیشی به ویب سایت خبری تحلیلی نواندیشی خوش آمدید
د اسلاماباد او کابل ترمنځ زیاتېدونکی کړکېچ د افغان ولس په نفسياتي اړخونو باندې ژورې اغېزې وکړې، په بيساري ډول يې د پاکستان ضد احساسات راوپارول او د سیمې امنیتي جوړښت یې د خطرناک پړاو تر څنډې پورې ورساوه . د افغانستان پر خاوره د پاکستان هوایي بریدونو، د ډیورند کرښې په اوږدو کې متقابلو توپچي نښتو، د دواړو هېوادونو لخوا په يو بل باندې د کرښې دواړو غاړو ته د وسلهوالو د تګ راتګ تورونه ، او په ډيورند کرښه د دروازو د تړل کېدو له امله دواړو غاړو ته رامنځته شوېو اقتصادي ستونځو دغه بحران له عادي ډیپلوماتیک اختلاف څخه تلپاتې او خطرناک حالت ته رسولی دی.د دغې ترینګلتیا تر شا دوه اساسي موضوعات په ټولنيزو مباحثو کې مرکزي رول لري. لومړی دا چې آیا پاکستان په عمدي ډول د ډیورند کرښې دواړو غاړو ته د فشار او بېثباتۍ فضا رامنځته کول غواړي، او که دغه هېواد د افغانستان په اړه د خپلو ناکامو پالیسیو د ارزونې او پکې د سمون رامنځته کولو د هڅو د نشتوالي پایله ده.
همدغه شان له ستراتیژیکي پلوه د پاکستان غوښتنه نه عملي او نه ګټور ګڼي.د افغان طالبانو او TTP ترمنځ اړیکي یوازې د وروستیو تحولاتو له امله رامنځته شوې موقتي همکاري نه ده، بلکې د لسیزو ګډو جګړو، فکري نږدېوالي او په افغانستان کې د ګډو اوږدمهاله همکاريو محصول ده. په زړه پورې دا ده چې د دغو شبکو ترمنځ نښلوونکې جوړښتونه په هغه سیمهییز چاپېریال کې وده کړې چې یوه برخه یې د پاکستان د ستراتېژیک ژوروالي په نوم امنیتي پالیسیو له امله رامنځته شوې وه. خو د وخت په تېرېدو سره دغه نظرياتي اړیکې د پاکستان له مديريت څخه وتلې او د ګډو قربانیو، ګډو روایتونو او مشترک فکري لید له امله ژورې شوې دي.له جهادي ډلو سره په اړيکو جوړولو ساتلو او پاللو کې د افغانستان او پاکستان ترمنځ توپير دادى چې پاکستان له يادو ډلو سره اړيکو د ستراتېژي ګټو پربنسټ ساتي پالي او د اړتیا ختميدو پرمهال يې شلوي خو بالعکس افغانستان د پاکستان په نوښت رامنځته شويو دغو اړيکو ته له نظرياتي او ايديالوژيکي ادرسونو څخه د مکلفيت په سترګه ګوري او ورسره د دښمن په څير چلن ورته نظرياتي خيانت ښکاري. 
له همدې امله، له TTP سره مستقیمه جګړه د کابل لپاره یوازې یو نظامي ټکر نه، بلکې د داخلي یووالي او د حاکم نظام د مشروعیت لپاره یو جدي خطر ګڼل کېدای شي.په پایله کې، د زيات فشار ستراتیژي غوڅه او تلپاتې حل لاره نشي رامنځته کولای. برعکس، د ځواک کارول د ډیورند کرښې دواړو غاړو ته د اوږدې او خونړۍ بېثباتي له امله رامنځته شوى بنبست لا ژوروي. د دغه کړکېچ د ماتولو لپاره اړینه ده چې کابل او اسلاماباد دواړه د متقابلو تورونو لګولو او له نورو غیر واقعي ستراتیژیکو غوښتنو څخه د بحران عملي مدیریت، تدریجي کمښت، او اوږدمهاله کنټرول ته مخه کړي.عملاً د دغه پېچلي بنبست حل هغه وخت ممکن دی چې د زور او فشار پر ځای د دوه اړخيز درنښت پربنسټ ولاړې څو اړخيزې خبرې اترې، اقتصادي راکړه ورکړه، خوندي سوداګریز میکانیزمونه، او سیمهییزه همغږي رامنځته شي، ترڅو د وسلهوالو ډلو لپاره د ایډیالوژیکي جذب ګراف راښکته شي. تر ټولو مهمه خبره دا ده چې د ګډو هڅو پربنسټ د افراطیت په وړاندې د اعتدال لاره غوره وګڼل شي او ددغې لارې د لارويانو ملاتړ وشي. که داسې بدلون رامنځته نشي، د فشار پر بنسټ تګلارې به ستونځو ته د حل موندلو پرځاى په دواړو هېوادونو او سيمه کې بېثباتي نوره هم زیاته کړي
