چه کسی مســــؤل فاجعــــه کشــــتن آواره گـــان افــــغان اســـت ؟

خبرگزاری ها خبر درناک کشته شدن ۲۶۰ تن ازآواره گانی را که درمرز سروان جمهوری اسلامی ایران توسط نیروهای سرحدی به صورت فجیعی تیرباران شدند به نشر رسانده اند دو تن از مهاجرین افغان و که شاهد عینی کشتار ده‌ها هموطن افغان خود در شامگاه یکشنبه ۲۲ ماه میزان ۱۴۰۳، توسط نیروهای نظامی جمهوری اسلامی ایران در مرز کلگان سراوان بودند میگویند: «۲۶۰ تن از آنها (مهاجر تبعه افغان) در تیراندازی نیروهای نظامی در مرز کلگان کشته شدند.»   

گفتنی است شامگاه یکشنبه ۲۲ ماه میزان   ۱۴۰۳، نیروهای نظامی جمهوری اسلامی در منطقه مرزی کلگان سراوان به یک گروه مهاجر تبعه افغانستان را که قصد ورود به داخل کشور را داشتند کمین زده و اقدام به تیراندازی کردند که منجر به کشته و زخمی شدن ده ها تن از آنان شده است. منابع پیشتر گفته بودند: «شامگاه یکشنبه ده ها تن از اتباع افغانستان در مرز کلگان سراوان که قصد ورود به داخل کشور را داشتند توسط نیروهای نظامی جمهوری اسلامی که از پیش کمین کرده بودند مورد هدف تیراندازی مستقیم و آر پی جی قرار گرفته که در نتیجه آن ده ها تن از این مهاجرین کشته و ده ها تن دیگر زخمی شده اند.» بر پایه تصاویر رسیده نیز افرادی که از این تیراندازی نیروهای نظامی جمهوری اسلامی جان سالم به در بردند می گویند:« تعداد مهاجرین افغان حدود ۳۰۰ نفر بوده اند که از این تعداد فقط حدود ۶۰ الی ۷۰ نفر زنده مانده اند و بقیه افراد کشته یا بشدت مجروح شده اند.»

دراین روزها چه خبری می توانیست غم انگیز ازین بوده باشد که حاکمانی  که خود را مسلمان و از جنس ایمان ناب می خوانند تفنگ ها را بروی برادران اش که بد حادثه به آغوش تان پناه آورده اند به خاک وخون می کشانند ؟ اگر حقیقت چنین است که از قول خبرگزاری ها شنیده ایم پس سر دادن این شعار های مسلمان بودن و آنهم از جنس و نام جمهوری اسلامی همراه با چاشنی اصلاح طلبی  و قرئت انسانی از دین بی معنا نیست ؟ البته  فراموش نه میکنیم که مردم مسلمان ایران مردم آزادی خواه و عدالت طلبی اند اما چه شد که اسیر حاکمان جابرو ظالمی شده اند که نه میتوانند در برابر استبداد حاکم صدا بلند کنند ؟ مردم ما که از سالهای سال بدینسو درکوره های خشت و اجُرسازی و دام داری البته کارهای که ایرانی ها ساکنان سرزمین آبائی شان آن را شرم میدانیستد به کار های شاقه مشغول بودند به یاد دارند شعار های خود جوشی ” نه شرقی ، نه غربی ، جمهوری اسلامی ”  را که هنوز هم بر دیوار های شهر دیده میشوند وگاه گاهی بصورت ریأ کارانه از زبان برخی دولت مردان ایران بصورت ناخود آگاه در تربیون های دیگر جوامع شنیده سرداده  می شوند و این ها اصیل ترین شعار های بود که آنروزها از منبرها و مساجد و دانشگاه ها بلند می گردید . سوال اینجاست که چطور شد که حاملان این شعار ها  یکباره همدست غارتگران و قاتلان گشتند و بنام ” منافع ملی ایران ” که هیچگاه منافع ملی ایران  نبوده بلکه ازدیر بدینسوبا مسخ دکتورین آزادی بخش و عدالت خواهانه  انقلاب در ایران منافع دلالان و غارتگران است که بنام منافع ملی ایران نامیده میشود . سیر حوادث ووقائع که خود علل و عوامل قابل بحثی دارد باعث شد که به ما وهمه آزاده گان و عدالت طلبان آژیر انحراف انقلاب از مسیر اصلی آن بسوی خرافات بنوازد . نباید فراموش کرد که به گواهی تجارب تاریخی در جمهوری اسلامی ایران هرگاه با مقتضای خواست توده های مردم آزادی خواه  ایران مردی از سلاله اصلاحات به عنوان رئیس جمهور ایران قرار می گیرد سنگ اندازی ها ی بنیاد گرایان مذهبی که با توسل به خرافات در برابر اصلاح طلبان آغاز می گردد چنانچه آخیرأ مردی از همین تبار یعنی دکتر مسعود پزشکیان که بریاست جمهوری اسلامی ایران تکیه زده است اقدامات عملی اش  در تصفیه حساب های هواداران استبداد مذهبی حاکم  مفقود الاثر می گردد  .اما آنچه که هویدااست حادثه کشتار جمعی ده ها بلکه صد ها تن از بیچاره گان که برای یافتن لقمه نانی به مرز جمهوری اسلامی ایران پناه آورده بودند ضعف مدیریت خشونت آمیز طالبی را که ادامه دهنده راستین  راه اسلاف مافیایی شان اند برملا ساخت . اینجاست که میتوان مدیریت طالبان درامرکاریابی را درحادثه خونین قتل ده ها جوان رشید افغان را مقصر شماره اول دانیست . و آنانی که این جوانان  افغان را به جرم تلاش و تقلأ  برای پیدا کردن لقمه نانی بصورت بی رحمانه تیر باران و به شهادت رساندند در گام دوم مقصر شمرد .