هیچ پدیده اجتماعی،انسانی و سیاسی در اغاز راه دارای هویت تمام و کافی نیست بلکه این هویت در اثر داشتن قابلیت تعامل و نیروی جذب و دفع دینامیک در یک پروسه زمانی تحقق می پذیرد که در جریان این پروسه سازنده هم خود از همه نیروهای انسانی و اجتماعی پراکنده در کل جامعه و در گروههای رقیب تغذیه میکند،قوت و غنا می پذیرد و هم جامعه را بسوی یک هدف مشترک سوق میدهد.به تعبیر دیگر میتوان گفت یک سازمان سیاسی خود یک شبکه و نیروی عظیم مدیریتیست که کاربرد و هدفش بسیج همه پوتانسیلها و استعداد های نهفته در فرد فرد اجتماع بسوی شگوفایی و تحقق ارمانهای جمعیست.یک سازمان یا یک نظام سیاسی اگر خودش را به منبع عظیم و پایان ناپذیر استعداد های کل جامعه متصل نسازد و این منبع عظیم را فعال و دینامیک یا پویا نسازد هم خود محکوم به فرسایش و فروپاشی است و هم جامعه را فلج و فرسوده میگرداند.قابلیت جذب نیروهای سازنده و خلاق و قابلیت دفع نیروهای منفی و فرساینده خود یک نیروی حیاتی است بیشتر بخوانید »
وب سایت نواندیشی به ویب سایت خبری تحلیلی نواندیشی خوش آمدید














