گـزیده اخبــار
خانه » اجتماعی » ازگِـردآوری تاریخ شفاهی،
ازگِـردآوری تاریخ شفاهی،

ازگِـردآوری تاریخ شفاهی،

دیریست که هنگام دیدار با هموطنان سرد وگرم روزگارچشیده، متوجه شده ام که گوش و هوشم به خاطرات آنها بیشتر علاقه می گیرند. زیرا بر بنیاد تجارب، یافته ام که در آنها سخنانی است آموزنده و افغانستان شناسانه. هنگامی که با ورزشکار سخت کوش، هنرمند دردآشنا، معلم همیشه قرضدار، صاحب منصبی خشونت دیده و دختران نجات یافته از انفجار تروریست ها و… دیده ام و سخنان آنها را شنیده ام،هر کدام گپ های دارند، سزاوار اعتنا و توجه بسیار.متأثر هستم که چندی پیش دیدارم با دو هنرمند نازنین وبا تمکین، نعیم پول و خلیل راغب بسیار کوتاه بود.  از آنرو، زمان کوتاه این امید را از من ربود که به آنسوی دیگر، به خاطره های ناگفته ونوشته ناشده ی آنها گوش بدهم. امید وآرزویی را که با خود دارم.دیدار با دو زندانی سالهای شصت خورشیدی و یادآوری های آنها پس از چند دهه از ایام زندان و زندانیان، شکنجه وشکنجه گران و آرزومندی هایی را که در سر پروانیده بودند؛ جذابیت خود را داشت.

اما هنگامی که سخن از دست شکنجه گر رفت و کندن موی های آنها، احساس کردم، گرفتن روایت ها و ثبت تاریخ شفاهی، گاهگاهی ریختن اشک های پنهانی دل غمگین را هم با خود دارد. من در دیدار با صمد نایب خیل و طاهر پارسپویان چنین احساسی داشتم، نازنین!

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

بالا