وب سایت نواندیشی به ویب سایت خبری تحلیلی نواندیشی خوش آمدید
در افغانستان ، آنچه سالها به نام نزاع قومی شناخته شد در حقیقت نبردی برای کسب قدرت بوده است این مفهوم را در تحلیل ویدیویی یکتن از شخصیت های سیاسی و ملی افغانستان جناب ویس ناصری بخوبی آشکار میگردد . ایشان در این تحلیل چنین ارزیابی میکند که نزاع افغانستان ، نزاع ومنافشه ء قومی نیست ، بلکه نزاع وجنگ در افغانستان همیشه بر سرقدرت وحفظ قدرت بوده و میباشدومتأسفانه بر اساس مؤقیعت جیوپولیتیک افغانستان و همچنان بر اساس مؤقیعت استراتیژیک افغانستان و همچنان ساختار اجتماعی ، سیاسی و همچنان ساختار ملی که در افغانستان است ما یقینأ که برخی مشکلاتی در افغانستان داریم یعنی عدم تقسیم عادلانه قدرت وثروت در طول هزار سال گذشته متأسفانه در افغانستان هرگز تطبیق نه شده است و هرکسی که قدرت را گرفته و هرکسی که حکومت را گرفته و هرکسی که قومش و عشیره اش قدرت سیاسی افغانستان را داشته آنها برکل افغانستان حکومت کرده اند و مراکز اساسی قدرت و ثروت را بدست خود داشتند . این روند از زمانه های دور حتی بعد از اسلام اگر تاریخ افغانستان را مطالعه کنیم و یا هم پیش از اسلام مطالعه کنیم از ساسانیان بطرف پایان آمدن و بعد از آنکه تمامی دولت های که در افغانستان شکل گرفته اگر غزنوی ها بوده اگر غوری ها بوده اگر طاهریان و یاهم تیموریان هرات بوده و دولت های که بعد از کشته شدن نادر افشار ایجاد شد دولت های هوتکی و درانی وغیره ، متأسفانه هر دود مانی که در افغانستان حکومت و قدرت را بدست گرفته اند تمامی قدرت را در اختیار خود گرفته و مراکز عمده قدرت و ثروت نزد آنها بوده . ولی این به معنای این نبوده که دیگر ملت افغانستان در بدنه قدرت حضور نداشتند ولی حاکمان هرقوم و هر قبیله و هرچیزی که بوده آنها مراکز اصلی قدرت را در دست گرفتند برای اینکه همان ساختار های که موجود بوده پیش شان بوده ……جناب ویس ناصری این تحلیلگر واقع بین امور افغانستان و منطقه برای اثبات این واقیعت که در افغانستان همیشه نزاع و مناقشه قومی نبوده است چنین تحلیل میکند : اینکه میگوئیم نزاع و مناقشه در افغانستان قومی نبوده بلکه نزاع و جنگ در افغانستان همیشه برسر قدرت بوده است این بدین معنانیست که اگر قومی بر اریکه قدرت رسانده میشود تمامی افراد وابسته به آن قوم خاص در قدرت سهم دارد ! زیرا این معادله به غلط و با شیوه استخباراتی در افکار عامه ترزیق شده است . اگر این معادله درست بوده چرا شاهد جنگ های خونین در میان یک قوم خاص بوده ایم که با دلائیل معلوم استخباراتی بر مردم افغانستان تحمیل شده اند …..در دوره معاصر هم اگر ساختار های سیاسی را بنگریم حفیظ الله امین پشتون ، تره کی پشتون را می کشد !وقتی که حفیظ الله امین می خواهد قدرتمندان حزب خود را دستگیر کند تما می پشتون ها به سفارت شوروی پناه می برند ….اگر گلاب زوی است ، اگرشیر جان مزدور یاراست ، اگر سروری است همه این ها پشتون هستند . وکسانی که با امین مخالفت میکنند اکثریت شان پشتونهای حزب دموکراتیک خلق است و در کنار ببرک کارمل به اصطلاح غیر پشتون می آیند و قدرت را می گیرند و در زیر سلطه شوروی ها از حفیظ الله انتقام می گیرند ….
.جناب ویس ناصری در باره اینکه درافغانستان جنگ قومی نه بلکه بخاطر قدرت بوده در بخشی از سخنانش می گویند که : تاریخ افغانستان شاهد است که بیشترین جنبش های روشنفکری از جنوب افغانستان برخاسته و مانند ویش زلمیان و دیگر جریانها ؛ همچنان امروز هم اگر طالبها قدرت سیاسی افغانستان را غصب کردند و کابل را به یک دهکده و قندهار به پایتخت مبدل میسازند از دید گاه همان تفؤق طلبی های است که نزد شان شاید وجود داشته باشند و فکر میکنند که در جنوب از پایگاه مردمی برخوردارند . در حالیکه هیچگونه پایگاهی در جنوب ندارند . اگر واقعأ پایگاه مردمی میداشتند ملای غائب این ها ظاهر می شد و در میان مردم خود زندگی میکرد …جناب ویس ناصری این تحلیلگر افغانستان و منطقه در آخیر صحبت هایش اینگونه نتیجه گیری می کند : بنأ افتخار ما افغانستان است ، افتخار ما یک وطن است یک کشور است و یک تاریخ است و یک جغرافیأ است و یک ترکیب زیبای قومی و ملی افغانستان ، افتخار همه افغان ها و افغانستان است . اگر بخواهیم افغانستان را نجات بدهیم و از بحران ملی بیرون شویم یگانه راه اش وحدت ملی است و راهش تفکر همدیگر پذیری است وادغام و احترام به ساختار های قومی ، مذهبی و زبانی و فرهنگی جامعه است . تنوع سیاسی را ، تنوع قومی را ما باید قبول کنیم ودر ساختار یک ملت واحد کار را به اهلش واگذارکنیم ..یک ملتی که افتخار کند ، یک ملتی که در کنار هم برای ساختن یک افغانستان سربلند ، زن ومرد افغانستان از شرق تا غرب و از شمال تا جنوب از همه اقوام ومذاهب افغانستان در کنار هم باشیم …
