گـزیده اخبــار
خانه » اجتماعی » در مجلس انس
در مجلس انس

در مجلس انس

دوست خبرشنو گفت: من که می بینم و میدانم همه ی شما دوستان از چگونه گی فرار اشرف غنی از ارگی که به چنگش سپرده شده بود، خبردارید. همه گفتند، بلی، بلی.این را هم می دانم که همه در مکتب، شعرمشهور”بوی جوی مولیان آید همی” از روانشاد پدرعالیقدر شعر فارسی، رودکی را خوانده اید.همه گفتند، بلی، بلی. اما دوست شعر شناس وشعر خوان، ستایشانه خندید وگفت، آفرینت با این تداعی.بدون اینکه این تداعی واضح شده باشد.دوست خبر شنو و ادیب، گفت پس خواهش می کنم اگر موضوع را یافته ای که من از کدام تداعی سخن دارم، خودت برداشت ات را بیاوردوست شعرخوان گفت، چشم و افزود:هنگامی که رودکی به خوانش وسرودن شعر زیبای به هیجان آورنده، تشویقی و ترغیبی “بوی جوی مولیان آید همی” مشغول شد، امیر نصر فرزند احمد سامانی، برای رفتن به سوی بخارا و جوی مولیان، چنان با شعف وشور وشتابی از جای برخاست که کفش هایش را فراموش کرده بود. کفش هایش را خدمتکاران درمیان راه و در حالی که در پشت اسپش نشسته بود، به او دادند که بگرفت وپای ها را در آنها نهاد.       

دوست نازنین، وقتی خودت آن سخنان اشرف غنی را شنیدی که گفت: «با چنان شتاب ارگ را ترک گفتم که کفش هایم را فراموش کرده بودم وچپلک در پای داشتم! کفش نزدت تداعی یافته است، نه موضوعی متفاوت از زمین تا آسمان. انگیزش بوی جوی مولیان، امیر سامانی را واداشت که به آنسوی روی بیاورد. اما نجات بسته های پول نقد و فرار تعدادی از سران مافیای سیاسی و بانکی افغانستان، کفش فرار را پیشتر در پای اشرف غنی دنیا شرمانده ی دروغ گوی نهاده بود.
در حالی که بی بی گل هم در کنارش نشسته بود.در حوزه ی یادآیی ها گاهی چنین نمونه هایی را هم داریم.- من که با تلفون مشغول گرفتن فلم مجلس اُنس بودم، اجازه خواستم و افزودم که:هر وقت سخنی از “متفکر”، متکبر، خائن و چند صفت زشت دیگر را می شنوم، اشرف قُـلدُر با سخنی از عبید زاکانی تداعی می یابد. عبید زاکانی در عنوان تحریفات ملا دوپیازه، نافهم المتفکر را تنها معنی کرده است. حالا اگر زنده می بود، شاید مینوشت:
الخائن نافهم المتفکر (تنها) دوست تاریخ خوان، رشته ی سخن را بار دیگر بگرفت وگفت:سخنی از کتاب تاریخ مسعودی را بیاورم که با نام مؤلف بزرگوار آن، تاریخ بیهقی شهرت یافته است. آن بزرگوار می گوید: « ندانم تا این نوخاستگان درین دنیا چه بینند که فراخیزند و مشتی حُطام(باقی مانده از شکسته ها، خرد وریزه شده ی) گرد کنند و ز بهر آن خون ریزند و منازعت(جنجال) کنند و آنگاه آن را آسان فرو گذارند و با حسرت بروند.»

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

بالا