وب سایت نواندیشی به ویب سایت خبری تحلیلی نواندیشی خوش آمدید
علما، مسئولین امور، وارثین شهدای انقلاب اسلامی، جوانان آگاه و متعهد،السلام علیکم و رحمت الله و برکاته . سیوشش سال از شکست و اخراج ارتش سرخ شوروی از افغانستان میگذرد؛ روزی که ملت مجاهد افغانستان توانست یک امپراتوری جهانی را به زانو درآورد و زمینه فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی را فراهم سازد. این پیروزی را به خانوادههای معظم شهدای انقلاب اسلامی تبریک عرض نموده و به ارواح طیبه آنان درود میفرستیم.اما آیا این خروج، به معنای پایان اشغال در افغانستان بود؟
شکست شوروی، بهجای آنکه به استقرار یک حکومت مقتدر اسلامی منجر شود، زمینهساز دخالتهای جدید شد. دشمنان اسلام و افغانستان، که تاب تحمل استقلال ملت مجاهد ما را نداشتند، اینبار با شیوههای دیگر وارد میدان شدند. جنگهای داخلی، قومگرایی، نفوذ عناصر بیگانه در صفوف مجاهدین و حمایتهای پنهان و آشکار قدرتهای استعماری، افغانستان را به ورطهای از بحرانها کشاند.
۱:ممانعت قدرتهای خارجی: آمریکا، شوروی و برخی کشورهای منطقه، حتی برخی دولتهای اسلامی، متحدانه از ایجاد یک نظام اسلامی و جهادی در افغانستان جلوگیری کردند.
۲:فقدان رهبری سلیم و مقتدر: رهبران جهادی فاقد نبوغ سیاسی لازم، سعهصدر و بصیرت کافی در شناخت دشمنان اسلام و جهاد بودند.
۳:نفوذ دشمنان و قومگرایی: کرملین با طراحی سناریویی خطرناک، به بقایای حزب دموکراتیک خلق دستور داد تا با نفوذ در صفوف مجاهدین، آنها را بر اساس قومیت تجزیه کنند. آمریکا نیز با استفاده از نفوذ خود، به این طرح دامن زد.
پس از خروج شوروی، افغانستان به میدان رقابتهای منطقهای و بینالمللی تبدیل شد. بقایای رژیم کمونیستی و مزدوران آمریکا، با بهرهگیری از ضعف رهبران جهادی، کشور را درگیر جنگهای داخلی کردند.
باوجود همه توطئهها، ملت مجاهد افغانستان در دفاع از اسلام، استقلال و عزت خویش هیچگاه کوتاهی نکرد. اما متأسفانه، نخبگان و رهبران سیاسی نتوانستند این فداکاریها را به یک ثمره پایدار تبدیل کنند.
پس از خروج شوروی، ایالات متحده آمریکا، رقیب اتحاد شوروی، جای آن را گرفت و همان سیاستهای استعماری را دنبال کرد. ابنخلدون، تاریخنگار بزرگ، میگوید: «گذشته به آینده شبیهتر از آب به آب است.» و تاریخ افغانستان این حقیقت را بهوضوح نشان داد.
۱: غرور، مقدمه سقوط است: شوروی و آمریکا، هر دو با تکبر وارد افغانستان شدند، اما در برابر ایمان و مقاومت این ملت شکست خوردند.
۲: اشغال آسان است، اما مقابله با خیزشهای مردمی دشوار: هر دو قدرت جهانی، پس از اشغال، با نارضایتی و قیام مردم مواجه شدند.
۳: دشمنی که تو را از بین نبرد، تو را قویتر میکند: تجاوز شوروی موجب تقویت نهضت اسلامی شد و جهاد، نسل جدیدی از خیزشهای اسلامی را رقم زد.
۴:نیروی انسانی بر سلاحهای پیشرفته پیروز است: مبارزه مجاهدین نشان داد که قدرت ایمان و اراده، برترین سلاح در برابر متجاوزان است.
۵: استقلالطلبی، تنها با اخراج نیروهای خارجی محقق نمیشود: ملت افغانستان باید در کنار مقاومت، به تقویت اقتصاد، علم و مدیریت خود نیز توجه
متأسفانه، جهاد ملت مسلمان افغانستان با استقلالطلبی آغاز شد، اما با قومگرایی پایان یافت. پس از خروج شوروی، همان سناریویی که امپراتوری عثمانی را از هم پاشید، در افغانستان تکرار شد. ملت ما قبل از آنکه شیرینی پیروزی را بچشد، گرفتار جنگهای داخلی شد.
۲۶ دلو، روزی است که ملت افغانستان یک امپراتوری جهانی را شکست داد، اما بلافاصله درگیر فتنههای جدید شد. جهاد مردم افغانستان که با نام خدا آغاز شده بود، با اختلافات داخلی به چالش کشیده شد.اما امروز، پس از سالها تجربه، مسئولیت سنگینی بر دوش وارثین شهدای انقلاب اسلامی افغانستان قرار دارد.
بیایید از گذشته درس بگیریم و اجازه ندهیم که تاریخِ تلخِ پس از خروج شوروی و نیروهای صلیبی آمریکایی تکرار شود. تاریخ گواه است که هرگاه مجاهدان از مسیر وحدت و اخلاص منحرف شدند، هرگاه منافع گروهی و شخصی بر مصالح امت اولویت یافت، و هرگاه بیگانگان فرصت یافتند که در سرنوشت کشور دخالت کنند، ثمره خون شهدا پایمال و عزت ملت به یغما رفت.راه نجات و عزت پایدار افغانستان تنها در وحدت واقعی است، نه وحدتی ظاهری که با اندک تفرقه از هم بپاشد، بلکه وحدتی که بر محور اسلام و ارزشهای اصیل آن استوار باشد. وحدتی که همه اقوام را با یکدیگر برادر و برابر بداند و بر اساس عدالت، ایمان و تعهد شکل گیرد.دشمنشناسی یکی از مهمترین درسهای تاریخ است. تجربه نشان داده است که دشمنان اسلام و افغانستان، هرگاه نتوانستهاند مستقیماً سلطه یابند، از طریق تفرقه، نفوذ و ایجاد بیاعتمادی در صفوف امت ضربه زدهاند. شناخت تاکتیکهای دشمن و خنثیسازی آنها، نیازمند بصیرت، آگاهی سیاسی-دینی و وحدت صفوف مجاهدان و ملت است.اگر از تاریخ عبرت نگیریم، تاریخ تکرار خواهد شد. اما اگر به اصول و ارزشهای اسلامی پایبند باشیم، همه اقوام را برادر و برابر بدانیم، امانتها را بر اساس تعهد و تخصص بسپاریم و از آزمون وحدت، اخلاص و بصیرت سربلند بیرون آییم، این بار پیروزی و عزت پایدار از آنِ ما خواهد بود. بیایید با وفاداری به خون شهدا، این آزمون را با عزت و سربلندی پشت سر بگذاریم!
