کمــــک رســانی به انسانهای مظلـــــوم عـــلفخــوار افغانـــستان !

اوائل سال ۲۰۰۱ بود حنیف اتمر جدیدآ معاون IRC تعین شده بود، داکتر احمد ادریس “رحمانی” که فعلآ پژوهشگر مسائل بین المللی است مسؤل دفتر IRC در مزار شریف بود، آغای اتمر هم که برای انجام پاره ی از امور به دفتر مزار IRC رفته بود برایم در پشاور زنگ زد که عاجل مزار بیا.همان سال طالبان از خطوط جبهات ولسوالی زاری، (امرخ و عبدالگان) بعد از چند محاصره آن مناطق عقب نشینی کرده بودند، مردم آن مناطق از یکطرف از جهت خشکسالی های پیهم و از طرف دیگر محاصره طالبان در حالت بدی قرار داشتند. زمانیکه به مزار شریف رسیدم با یک تن از کارمندان دفتر IRC مقیم مزار بنام محترم انجنیر حمید “حمیدی” تا مرکز ولسوالی زارع با موتر و بعد تا منطقه عبدالگان که رفتن با موتر امکان نداشت پیاده سفر نمودیم تا از حالت مردم معلومات مکمل و دقیق بدست بیاوریم، بعد از شش یا هفت ساعت سفر پیاده وقتی به منطقه رسیدیم بعضی مردم را در حالت مرگ و زندگی یافتیم، اکثر مردم بجای نان علف میخوردند، (فلم کوتاه آن حالت علفخواری ضمیمه این خاطره است)،

یکتعداد سالمندان از فرت گرسنگی در حالت نزع بودند.بعد از سروی و برسی همه مناطق و قریجات همجوار دوباره به مزار شریف برگشتم و راپور مکمل آن سفر را تسلیم دفتر کردم مسؤلین دفتر IRC عاجل با همه موسسات بین المللی بشمول بخش پروگرام غذایی ملل‌متحد WFP در تماس شدند.چند روز بعد سفر دوم را با یک تیم خارجی های موسسات ذریعه طیاره هلیکوپتر ملل متحد به چند ولایت صفحات شمال نیز انجام دادیم تا اینکه دفتر WFP ملل متحد و IRC پروژه مشترک توزیع مواد خوراکه (گندم) را طوری برای چندین ولسوالی ولایات شمال طرح و دیزاین نمودند که WFP متعهد به فراهم سازی هزاران تن گندم شد و دفتر ما (IRC) از بودیجه(BPRM) برای تطبیق این پروژه یعنی اجرای توزیع گندم به مردم متعهد پرداخت پول نقد به چندین موسسه داخلی شد تا آن پول را در مدت دو یا سه ماه برای operation cost و administratio codst n این پروژه مصرف نمایند، که خوشبختانه در مدت دو یا سه ماه به هزاران فامیل گرسنه گندم توزیع گردید و مردم از مرگ حتمی نجات یافتند.

خداوند در آیه ۳۲ سوره مائده مهربانی میفرماید: مَنْ قَتَلَ نَفْساً بِغَيْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسادٍ فِي الْأَرْضِ فَكَأَنَّما قَتَلَ النَّاسَ جَمِيعاً وَ مَنْ أَحْياها فَكَأَنَّما أَحْيَا النَّاسَ جَمِيعاً…ترجمه:whoever kills a soul, without [its being guilty of] manslaughter or corruption on the earth, is as though he had killed all mankind, and whoever saves a life is as though he had saved all mankindنتیجه: از سال ۱۹۸۹ تا ۲۰۰۱ یک متجاوز روسی یا آمریکایی در افغانستان حضور نداشت، اما جنگ های نیابتی و تمامیت‌خواهی باعث مهاجرت، گرسنگی، دربدری و مرگ میلیون‌ها هموطن ما شد.خاطره جریان توزیع گندم را با همه چالش ها و مشکلات آن در خاطره بعدی این کتاب فراموش نکنید.