همین دیشب مورخ ۱۶ بر ۱۷ مارچ سال ۲۰۲۶ که مردم افغانستان در خواب عمیقی فرورفته بودند جنگنده های که حامل نه تنها بمب های گوناگونی بودند بلکه با پرتاب موشک ها بر سر مردم بی دفاع افغانستان که شب ها از ترس حملات وحشیانه رژیم غاصب پاکستان در خانه های خود با دلهره زندگی میکنند کینه تاریخی و انتقام جویانه ای خویش را نیز بر مردم بینوای کابل پرتاب میکردند .تا با پرتاب موشک ها و کشتار مردم بی دفاع حتی آنانیکه در مدت بیست سال دوره مدینه فاضله امریکایی ازدرد و رنج زندگی روبه اعتیاد آورده بودند نیزدرآمان نه ماندند و دریک عملیات پیچیده و استخباراتی قریب به ۴۰۰ تن از انسانهای را که یا معتاد بودند ویاهم با نداشتن غذا برای خوردن خود را معتاد زده و در این بیمارستان زندگی میکرند جان باختند
که ارتش اشغالگر پاکستان مدعی شده آنگاه که طیاره های ارتش مذکور یک مرکز نظامی طالبان را که در جوار این بیمارستان قرار داشت مورد حمله قرار داد طالبان بیمارستان معتادان را به آتش کشیدند تا پاکستان را عامل این کشتار معرفی کنند . به هرحال هر چه و هرگونه که بوده این سوال در ذهن همه مردم شریف و آزاده ای افغانستان خطور میکند که وقتی در کنار طالب گمنامی که نه میداند کی و از کجا میباشند در برابر تجاؤز کشور اشغالگر پاکستان قرار گیرند و احیأنا ارتش پاکستان را مجبور به عقب نشینی سازند در نظام طالبانی جز تجاؤز بر ناموس شان و آنچه که تیوری پردازان این گروه بر مبنای برداشت خرافات آلود از دین و قرآن بیان میکنند چه چیزی نصیب شان خواهند شد ؟اگر واقعأ طالبان می خواهند که به این تجاؤز ننگین پاکستان پاسخ داده شود چرا حد اقل تغییرات ساختاری و قانون مند به نفع مردم آزاده ء افغانستان که متعلق به همه اقوام ، مذاهب و طوائف هستند اعلام نه میکنند ؟ در غیر آن جنگ پاکستان جنگ مردم افغانستان نه بلکه جنگ طالبان است .
وب سایت نواندیشی به ویب سایت خبری تحلیلی نواندیشی خوش آمدید