بعضی دوستان غیرتی، زدنی، ننگیالی و توریالی ما بخصوص دوستانیکه خواهان پشتونستان و تشکیل “لوی افغانستان” هستند استدلال میکنند که “رها کردن جغرافیایی آنطرف مرز دیورند خیانت ملی تلقی ميشود و میگویند ما منتظر فرصت هستیم تا آن خاک از دست رفته را به زور دوباره جز خاک افغانستان بسازیم!”نخستین سوال از این دوستان اینست که آیا همین اکنون که نظامیان خبیث و منافق پاکستان هر کنج و کنار کشور محبوب ما را زیر آتش و بمباردمان گرفته اند فرصت مناسب برای انتقام و بازپس گیری جغرافیایی آنطرف خط دیورند نیست؟ حکومت مرکزی قوی با حاکمان متحد، یکپارچه ننگیالی و توریالی با درجن ها جوانان انتحاری و استشهادی حتی داشتن کندک انتحاری در چوکات وزرات داخله دارید، میلیونها دالر تجهیزات ناتو هم در کشور باقی مانده و هم نظر به گفته بعضی این دوستان حکومت پاکستان در بدترین و شکننده ترین حالت اقتصادی و سیاسی قرار دارد پس شما منتظر کدام فرصت هستید؟
یا منتظر این هستید همانطوریکه حاکمان گذشته در بدل قدرت و ثروت آن خاکها را برای انگلیسها فروختند کدام کافر خارجی دیگر پیدا شود که آن خاکها را برای تان تحفه بدهند؟ و یا منتظر این هستید که بشکه زرد تان به بم اتم تبدیل شود؟بشکه های زرد ما و شما زمانی به بم اتم تبدیل میشود که مکاتب بروی زن و مرد ما باز شود دو تا چهار نسل تعلیم و تحصیل کنیم فزیکدان، کمیادان، ماستر و داکتر تربیه کنیم تا صاحب بم اتم شویم.دوم. گیریم همین حالا که افغانستان زیر آتش نظامیان پاکستانی است بهترین فرصت وجود دارد تصمیم گرفتید که هم انتقام این بمباردمان های پاکستانی ها را از آنها بگیرید و هم به زور جنگ آن جغرافیای از دست رفته را از پاکستان دوباره بدست بیاورید آیا با پسران کاکای تان افغانان “لر” نیز می جنگید یا خیر؟ زیرا آنها در آن جغرافیا زندگی دارند یا برای شان میگوید که “اودرزاده های محترم” همتباران نازنین شما خود را به جای های امن پاکستان یا افغانستان پنهان کنید که ما حمله میکنیم که شما کشته نشوید؟یا اینکه با آنها نیز مقاتله کرده گردن های آنها را هم میزنید؟ اگر با آنها نیز میجنگید پس این شعار “لر و بر یو افغان” شما دروغ است زیرا شما برادران خود را قتل میکنید.شما از طریق آب هم راه ندارید که از راه بحر رفته و از عقب پنجابی ها را قتل کنید، پر و بال پیلوت و طیارات تان میسوزد که تا فضای پنجاب برسید پنجابی ها را در پنجاب بمباردمان کنید زنده و سلامت به خاک خود افغانستان برگردید.آیا همین حالا بهترین فرصت نیست که دوستان “پشتونستانخواه” و “لوی افغانستان ساز” ما مثل کمال ناصر اصولی، جنرال خوشحال سادات، خلیفه سراج الدین حقانی حفظه الله!! پیش شوند و قومانده این جنگ را بجای قاری فصیح الدین بیعقل بدخشی به قیوم ذاکر هلمندی بدهند و بالای پاکستان با بشکه های زرد، جوانان استشهادی حمله کنند که هم پشتونستان بدست بیاید و هم لوی افغانستان جور شود؟میگویند “ایزک که جوان میشود برای بار نخست توانایی جنسی خود را بالای مادر و خواهر خود آزمایش میکند” ملا قیوم ذاکر هلمندی هم مثل ایزک ها برای سرکوب مردم اندراب و پنجشیر خوب لشکرکشی کرده میتواند اما در مقابل تجاوز بیشرمانه و بزدلانه نظامیان پاکستانی خاموش است. چرا آن پنجشیری پوک یعنی حمید خراسانی را با قطعه پوک های (بدری) او پیش میکنند و خود خاموش نشسته اند؟همین حالا بهترین فرصت است که دوستان (پشتونستانخواه و لوی افغانستان ساز) پیش شوند و سایر مردم افغانستان به عقب شان انتقام خون مردم بیدفاع را از نظامیان منافق پاکستان بگیرند.گفته میشود که در جنگ جلال آباد شخص داکتر نجیب (قاتل) لباس نظامی به تن کرده بود چون میدانست که در عقب مجاهدین کرام نظامیان پاکستان و عربها میجنگند شعار (یا وطن یا کفن) را سر داد، شما هم لباس نظامی به تن کنید و شعار (یا پشتونستان یا کفن) را سردهید.
به لحاظ خدا نشود که “پشت ریش بروید بروت را هم از دست بدهید” برای ساختن “لوی افغانستان کوچنی افغانستان” را هم تباه نکنید، همین کوچنی افغانستان را مرفه، متمدن، پیشرفته، شگوفان، متحد بسازید، عدالت اجتماعی و وحدت ملی واقعی را بین سایر هموطنان تان تأمین بسازید که همین افغانستان کوچک گلستان جور شود اینرا گویند غیرت و دفاع از خاک.عجب! هم در افتتاح مرز رسمی طورخم اشتراک میکنید و هم خوگری میکنید که (مونژ دیورند لین نه منو!) و هم با پاکستانی ها “فدریش” جور میکنید.

وب سایت نواندیشی به ویب سایت خبری تحلیلی نواندیشی خوش آمدید