بیجا نیست که بعضی از فلاسفه خلقت و رنج و تنهایی ناشی ازانرا بزرگترین تراژدی زندگی بشر شمرده اند.او خود نمیدانست اما یکباره دریافت که برهنه و تنها به این خاکدان پرتاب گشته است.نمیدانست برای چه به این سرنوشت ناخواسته محکوم شده است اما مضطربانه و سراسیمه دریافت که او تنهاست،دردناکانه تر ازان اینکه او تنها موجودیست که به خویش واگذاشته شده است،او خداگونه ای در تبعید بود.او تنها کسی بودکه به محکومیت خویش آگاهی یافت و تنها کسی که در خاکدان طبیعت باید رنج برد،رنج او آگاهی او بود،بیدلیل نیست که فلاسفه فلسفه( عقلانیت) را تمرین مرگ شمرده اند. بیشتر بخوانید »
وب سایت نواندیشی به ویب سایت خبری تحلیلی نواندیشی خوش آمدید














