مــیز اندیشه و پــژوهــش نواندیشی : _________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________ در محلهمان در تهران یک کفاش افغانستانی بود که هر روز کنار خیابان بساط میکرد، سی سال بیشتر بود که در ایران زندگی میکرد، بچههایش در ایران به دنیا آمده و بزرگ شده بودند و هنوز هیچ کدامشان مدارک هویتی نداشتند. میگفت که پسرش همیشه با او دعوا میکرده که برای چه اینجا ماندهای و چرا حالا که مهاجرت کردی، جایی نرفتی که حداقل به عنوان شهروند به رسمیت شناخته شویم. پسر قهر کرده و از خانه رفته بود. میگفت به آلمان رسیده و آنجا پناهنده شده است. خودش اما همچنان در شهری که سیسال در آنجا زندگی کرده، مانده و هیچ در بساط نداشت..... بیشتر بخوانید »
وب سایت نواندیشی به ویب سایت خبری تحلیلی نواندیشی خوش آمدید














