نصائح کارگزاران جمهوریت مخلوع

به گزارش شبکه تلویزیونی افغانستان انترنشنل تنها رسانه ای معلوم الحالی که به عنوان دوقلوی ایران انترنشنل از لندن پخش و نشر میگردد احمد ضیا مسعود، معاون پیشین رئیس جمهور افغانستان که گفته میشود پس مرگ زنده یاد قسیم فهیم معاون اول  حامد کرزی به معاونت اول کرزی رسیده بود و سپس در دوره ای به ظاهرحاکمیت  آقای اشرف غنی با مشروعیت گرفتن  استخباراتی استعمار ازفرمانده شهید احمد شاه مسعود در پست های تشریفاتی مانند نمائنده فوق العاده درامور حکومت داریی خوب  درکشور گماشته شد مقاله ای را که آنرا نقشه راه سازمان ملل و معضل حکومت فراگیر در افغانستان تحت کنترول طالبان نامگزاری نموده به نشر سپرده است

هرچند ادبیات بکار رفته در این مقاله که با جابجا ساختن نقل قولهای در باره حکومت فراگیر چون محققانی مانند آرند لیپارت (۱۹۹۹) و جان دریزک (۲۰۰۰) که در مقاله منتشرشده تاکید می‌کنند که حکومت فراگیر در جوامع کثرت‌گرا که در آنها نارضایتی‌های تاریخی، اختلافات قومی یا درگیری‌های ایدئولوژیک وجود دارد، ضروری است. نظریه دموکراسی انجمنی لیپارت، سازوکارهای تقسیم قدرت – از جمله ائتلاف‌های بزرگ، وتوی اقلیت‌ها و نمایندگی تناسبی – را به عنوان ابزارهای ضروری برای تطبیق شکاف‌های عمیق اجتماعی ترسیم می‌کند. در کشورهای شکننده یا پس از جنگ، شمولیت صرفاً یک ترجیح هنجاري نیست، بلکه یک ضرورت عملی برای جلوگیری از بازگشت به خشونت است. ادبیات آقای احمد ضیأ مسعود به نظر نه میرسد اما از آنجائیکه این نوشته از هرکسی و از هر نشانی که باشد  دارای مطالب مفید و به درد بخوری اند که میتوان طرح آنرا در زمان کنونی مفید  اما  قابل تأمل دانیست .شنیدن این کلیمات قصار که یک بخشی از مشکلات افغانستان در عصر حاضر را احتوا میکند آن ضرب المثل معروف در فرهنگ شرق اسلامی را به یاد ما می آورد که « ما نه شیر شتر را میخواهیم نه دیدار عرب را » البته که این ضرب المثل نه در مقام توهین به اعراب است و نه تحقیر کسانی مانند احمد ضیأ مسعود که بخاطر نجات مردم از فاجعه کنونی وی توجه خود را به یک پهلوی  کوچکی از حادثه معطوف ساخته است و گویا به نظر وی تنها مسأله کنونی تشکیل حکومت فراگیر با شیوه پیشنهادی جناب آقای احمد ضیا مسعود است که با تأ سف در حاکمیت طالبان به آن کمتر توجه صورت گرفته است . راستی انگیزه نوشتن و انتشار چنین مقاله از تربیون معلوم الحالی چون شبکه تلویزیونی افغانستان انترنشنل چیست ؟ چه شده است که همه عالم و اکثریتی از “سیأ ” سیون  و تحلیلگران چپ و راست بدان یعنی « نقشه راه سازمان ملل و معضل حکومت فراگیر در افغانستان تحت کنترول طالبان» می پردازند ؟ واز همه مهمتر اینکه آیا واقعأ این نقشه راه از سوی سازمان ملل به مثابه طرح حل بحران افغانستان ارائیه شده است ؟ برای نخستین باروقتی  فریدون سینیرلی اوغلو هماهنگ‌ کننده‌ای ویژه سازمان ملل متحد برای افغانستان در آستانه سومین اجلاس سازمان ملل متحد دردوحه برای افغانستان با امیر خان متقی وزیر خارجه طالبان وملا عبدالکبیر معاون سیاسی طالبان در کابل ملاقات کرد آقای سینرلی اوغلو جهت تشویق طالبان غرض اشتراک در کنفراس دوحه از طرح توهومی موسوم به« نقشه راه سازمان ملل و معضل حکومت فراگیر در افغانستان تحت کنترول طالبان » سخن زدند که گویا سازمان ملل در این جلسه صرف مسأله تقویت حاکمیت طالبان و مسائل بازدارنده این عملیه مورد بحث قرار خواهند گرفت که از سوی طالبان نیز در کنار این مطلب مهم که طبیعی است بااهداف استراتیژیک طالبان همنوائی داشت پیشنهاد عدم ورود نمائنده گان جامعه مدنی و زنان  جامعه وچهره های سیاسی ارائیه گردید که ازسویی برگزارکننده گان نشست سوم دوحه پذیرفته شدواین مطلب درپاسخ به پرسش های یکی ازخبرنگاران ازسوی ذبیح الله مجاهدسخنگویی امارت طالبان و رئیس هیأت اشتراک کننده طالبان در نشست سوم دوحه به دین شکل مطرح وپاسخ ارائیه گردید .       

خبر نگار می پرسد که سازمان ملل گفته که به خواست امارت اسلامی زنان در نشست دوحه حضور نخواهند داشت مشکل درچیست ؟امارت اسلامی چراخواستارازین شده که باید زنان دراین نشست حضور پیدا نکند .؟ آقای ذبیح الله مجاهد سخنگوی طالبان و رئیس هیأت اعزامی طالبان به دوحه چنین جواب داد : اشتراک خانم ها در این نشست اصلأ موقف امارت اسلامی افغانستان این بود که بدون امارت اسلامی که یک نظام است در افغانستان به نمائنده گی از افغانستان کسی دیگری در آنجا نباشد . بخاطر ازینکه در نشست های بیرونی در نشست ها ی کشور ها اگر خدای نخواسته افغانها از چندین چینل اگر ظاهر میشوند به معنای ازاین است که ما هنوزهم پراگنده هستیم ، ملت ما هنوز هم به یک راه نیست و هنوز هم راه مداخلات بیرونی را هموار میسازیم پس بهتر است که این افغانها در داخل  بین خود و کشور خود هستیم هر چه میکنیم در بین خود هستیم ولی در بیرون یک موقف واحد داشته باشیم از آن خاطر گفته شده بود که بدون کسانی که ما معرفی میکنیم در این نشست دعوت نه شوند تا زمینه دست اندرازی بیگانه ها مساعد نگردد .خواننده گان عزیزی که قسمت اول این یادداشت را مطالعه فرموده اند میدانند که هدف ما از نوشتن این یادداشت بی خبری و نا آگاهی توام با ساده اندیشی بسیاری از رجال برجسته جامعه ما که در تاریخ افغانستان به نحوی از آنحا نقش داشته اند میباشد و اینک به کمال خوشوقتی به اطلاع میرسانیم که وقتی همین چند روز قبل خبرمبنی بر آزار و آذیت یک زوج زندانی شده انگلیسی درزندان طالبان منتشر شد که گویا این زوج انگلیس  در زندان های طالبان مورد آزار وآذیت قرار دارند بعد از نشر این خبر، عبدالمتین قانع سخنگوی وزارت داخله طالبان بازداشت این دو شهروند بریتانیا، یک شهروند چینی-امریکایی و ترجمان آن‌ها را تائید کرد. او گفت که این افراد براساس «ملاحظات مشخص» بازداشت شده اند و «تلاش‌ها جریان دارد تا این قضیه حل شود. و وزارت خارجه بریتانیا نیز خبر بازداشت یک زوج کهنسال بریتانیایی را که سرگرم فعالیت‌های بشری درافغانستان بودند، تایید کرد ومتصل به آن ازطریق سفارت و نمائنده گی خویش برای افغانستان که در دوحه پایتخت قطر فعالیت میکند این زوج انگلیسی که پیتر و باربی رینولدز که ۷۹ و ۷۵ سال سن دارند و از ۱۸ سال به این سو مدیریت یک مرکز آموزشی را در افغانستان به پیش می‌برند. منابع به نقل از خانواده این زوج می‌گویند که آن‌ها مدتی است در بازداشت طالبان به سر می‌برند. روی همین دلیل آقای چاترتن دکسن؛ کاردار سفارت انگلیس با امیر خان متقی مسؤل امور خارجی طالبان در کابل ملاقات کرد و ضمن اینکه بتوانند بر طالبان منت گذارند طی این ملاقات اظهار داشت که کشور متبوع اش  بریتانیا در تنظیم طرح ده ماده ایی که توسط فریدون سینیرلی‌اوغلو، دیپلمات ترکیه در سازمان ملل  به عنوان هماهنگ‌کننده ویژه سرمنشی سازمان ملل ترتیب داده شده بود کمک فروانی نموده است .  طرح ده فقره ایی فریدون سینیرلی‌اوغلو هم آهنگ کننده سازمان ملل که در سال ۲۰۲۳ ترتیب داده بود برخلاف واقیعت های موجود در افغانستان بصورت یکجانبه ترتیب داده شده بود . بطور مثال دربند ششم  از فقرات این طرح گفته شده بود که :  سازمان ملل متحد اعلام آمادگی نموده است که در صورت اجرای شروط این سازمان، به ارائه کمک و همکاری بیشتر به حکومت دیفکتو طالبان در زمینه‌های تحت پوشش این سازمان متعهد خواهد بود. ترتیب وتصویب  این طرح که از سوی آقای چاترتن دکسن؛ کاردار سفارت انگلیس به عنوان نوع همکاری انگلیس بیان شده بود فورأ از سوی حامیان  ساده اندیش طالبان روی آنتن برده شد و چنین تصؤر گردید که گویا این طرح جدید سازمان ملل برای حل قضایای افغانستان است . در حالیکه این همان خاکه ذهنی بوده که برای نخستین بار از سوی تلویزیون افغانستان انترنشنل از قول منابع معتبر روی آنتن رفت و هیچکسی نه میداند که چگونه وبرای کسب کدامین هدفی پس از گذشت چندین ماهی که از انتشار آن خبر سپری میشود شبکه تلویزیونی افغانستان انترنشنل برای کسب توجه به همان طرح و در عین حال انحراف افکار عامه از اصل قضیه  به بهانه انتشار مقاله ای از آقای احمد ضیأ مسعود معاون پیشین رئیس جمهور افغانستان که گویا به افغانستان انترنشنل رسیده بار دیگر آن طرح خیالی را روی آنتن آورده است . ما اکیدأ باورداریم که وقتی فقدان  حق تعیین سرنوشت مردم افغانستان به مثابه یک درد مزمن تاریخی  بر جسد خونین افغانستان نگریسته شود و فضای یک جامعه را شائیعات و خرافات آلوده سازد  در آن صورت است که در بازار مکاره سیاست آنکشور و جامعه بویژه در عصر ارتباطات و هوش مصنوعی اینگونه طرح های مجهول و معیوب بصورت وافر به گردش می آیندپرسش اساسی که مطرح می گردد این است که چگونه انسان های با قد و شانه های  آنچنانی مانند احمد ضیأ مسعود و دیگر اکابر حکومت های مافیائی که در جامه جمهوری و اسلامی بر مردم افغانستان حکومت میکردند نتوانیسته اند شائعات را از واقیعت های موجود درجامعه زخمی افغانستان تفکیک کنند ؟ ودرراه التیام زخم های خونینی که بر تن مجروح  افغانستان به مشاهده میرسند گامی بردارند.

خلاصه اینکه این جماعت ساده اندیش و درعین حال شارلاتانی  ازسیأ سیون افغانستان همچون جوجه های ساده و غافلی که اکثر شان با اینکه میدانند انحراف اذهان یک نسل با میتود ها و نسخه های مجرب وآزموده شده ای امتیازات دهی برملت ها بویژه مردم جنگزده افغانستان از وظائف ومأموریت خطرناک استعمار محسوب میشود با نهم با دلائیل گوناگون و فقدان بصیرت عقلانی درراه آزادی و استقلال مردم سهمی نه میگیرند وباوعده های کوچک و سر خرمنی سکوت اختیار میکنند . سوا ل اینجاست که چگونه میتوانیم مطمئن باشیم که اسیر این قدرت های پیچیده و چشم بندی های وحشتناک که حتی هوش ها را می ربایند نباشیم و چون موش های لابرتوار استعمار قدیم با شیوه ها و تاکتیک های نو نرقصیم . هرچند انجام این عملیه بسیار دشوار است ولی ما باورداریم هر مسأله ای که بصورت یک شائعه در پیرامون حیات مان مطرح میگردد چه بصورت اجتماعی و یا هم در قلمرو حیات فردی انسان ها اگر ببینیم که در مسیر «خود آگاهی انسانی » یعنی توجه به “خویشتن خویش ” ودر مسیر “خود آگاهی اجتماعی “ یعنی احساس مسؤلیت اجتماعی در یک مقطع خاص زمانی و توجه به من به ” نسلی “ که وابسته به آن هستیم نباشد با هر نام و عنوانی مقدس ونا مقدس ولوحق هم باشد عرضه گردد بدون شک ازمحصولات استعمار واستحمار محسوب می گردندهرچند یادداشتی که از نام احمد ضیأ مسعود که گویا به شبکه تلویزیونی افغانستان انتر نشنل  رسیده است و ایشان یعنی احمد ضیا مسعود، معاون پیشین رئیس جمهور افغانستان، در این مقاله دیدگاه‌های خود را درباره تشکیل حکومت فراگیر در افغانستان تشریح کرده است. مباحث زیادی به بحث گرفته شده است که طبیعی است مانند هر متن سیاسی  دارای فضائل و عیوبی میباشد که تربیون نواندیشی با دلائل مختلف نه می خواهد بر آن تبصره نمائیم .