گـزیده اخبــار
خانه » اجتماعی » اســارت مـــضاعــف زنــان درحــاکــمیت اســـتبدادی شــــریعت
اســارت مـــضاعــف زنــان درحــاکــمیت اســـتبدادی شــــریعت

اســارت مـــضاعــف زنــان درحــاکــمیت اســـتبدادی شــــریعت

در حاکمیت شریعت با تفسیر سنتی و متصلب و دلبخواه حاکمان همه مردم صغیر تلقی میشوند که از درک خیر و شر و صواب و عقاب شان ناتوان اند. در حاکمیت شرع حاکم خود را در مقام مفتی شریعت و تفسیر کننده ان نیز میداند.مردم همانگونه که روزی روزمره شان را با پنجه از دل خاک بدست می اورند هدایت و دستورات شرعی،اخلاقی و فکری شان را نیز روزمره از حاکمیت میگیرند که نه تنها دارای مقام حاکمیت بر مردم اند بلکه تقدس نیز دارند.حکومت شرعی خودش را همچون متولی و متکفل مردم نیز میداند که در برابر حکومت صغیر شمرده میشوند که دارای عقلانیت مستقل خودکفا و بالغ نیستند.مردم با قبول شریعت بعنوان قانون حاکم و بیعت با حاکمان شرع صغارت خود شان را نیز می پذیرند که خود قادر به تشخیص خیر و شر نیستند.

این به معنای پذیرش صغارت عقلانی نیز هست.این ذهنیت و حالت روانی در مردم مولود میکانیسم حاکمیت شریعت در قراأت سنتی منجمد ایجاد گشته و بصورت سیستماتیک پرورش و تقویت پیدا میکند.این نوع ذهنیت قدرت عقلانی و اندیشیدن نقاد را در شخص فلج میکند.او خودش را در اثر چنین تلقیناتی یک موجود وابسته و زیر سلطه می بیند که بصورت عقیده در او نهادینه شده است.روانشناسان این نوع انقیاد و اسارت را بد ترین نوع اسارت و بردگی در انسان میدانند.وقتی حالت عموم مردم در قلمرو حاکمیت شریعت چنین باشد درینصورت انقیاد و صغارت زنان مضاعف خواهد بود زیرا زنان زیر فرمان و منقاد مردان نیز هستند زیرا زیر دو لایه ستبر انقیاد مردان و انقیاد حاکمیت هردو قرار می گیرند.این میشود اسارت مضاعف برای زنان.این نوع انقیاد بد ترین نوع انقیاد و وابستگی شمرده میشود.زنان در مقام زن بودن قبلا در برابر مردان صغیر دانسته میشوند.مردان که خود را مسوول و متولی خانواده میدانند برای حفظ حریم زنان شان در قبال حاکمیت شرع خود را گروگان حاکمیت میدانند که در برابر تخلف زنان شان نیز عواقبی متوجه شان می گردد.همه مردم که در سلطه حاکمیت شرع زندگی میکنند توسط قشر حاکم بصورت اصولی صغیر پنداشته میشوند انها خود را صغیر و نادان و در نتیجه مقصر میپندارند.بطور معمول در چشم حاکمان شرع کنهکار و خاطی دانسته میشوند.
بنابرین باید پیوسته گوش بفرمان متولیان شریعت باشند و زندگی روزمره از جمله امور خانواده و محارم شان را مطابق دستورات و هدایات انها درست کنند.قشر حاکم که واسطه میان خدا و مردم اند نه تنها حاکم اند بلکه مقدس نیز داسته میشوند که تخطی از فرامین شان گنه شمرده میشود.مردم خود را بقدری محکوم انها میدانند که حتی شماتت ها و دشنامهایشان را نیز تحمل میکنند چون خود را گنکار می شمارند..در عین حالیکه در افغانستان زنان از همه حقوق انسانی و اجتماعی شان محروم اند مردان بنام محرمیت و مسوولیت هم به اله سرکوب حاکمان بر زنان بدل میگردند.مردان بدلیل بیسوادی و جهالت که قدرت درک و فهم دیانت خود را ندارند و خود نمیتوانند اقتضاات قبلی و بعدی ایمان را درک نمایند همراه با پذیرش حاکمیت شریعت صغارت و بردگی خود شان را نیز امضا میکنند.
این خود یک اسارت مضاعف دانسته میشود که دیگران قدرت رهایی انها را ندارند.در صورتیکه حاکمان شرع به بلوغ فکری و عقلانی مردم اعتراف نمایند انگاه ابزار سرکوب و اسارت مردم را از دست خواهند داد.این وضعیت در حالی بر مردم تحمیل میگردد که از دیدگاه قران هر فرد خود مسوول ایمان و اعمال خود در برابر خداوند میباشند.اگر انسانها از صغارت عقلانی بیرون نیایند و به مقام بلوغ عقلانی نرسند ایمانشان معنی ندارد زیرا ایمان اوردن لازمه عقلانیت و اراده ازاد است.ایمان اجباری و با ضربه تازیانه ایمان شمرده نمیشود و رستگاری ای نیز در پی نخواهد داشت.باز در صورتیکه شخص به بلوغ عقلانی نرسیده باشد مسوول اعمال خود نیست.مهمتر از همه اینکه ایمان و اطاعت از ترس تازیانه با ذات و ماهیت ایمان در تناقض قرار دارد زیرا ایمان داشتن لازمه اختیار داشتن و مسوول بودن است که همه اینهاموقوف بلوغ عقلانی انسان اند.زنان که محور و منبع الهامات عاطفی خانواده اند در رژیم دیوسیرت و جاهلی طالبان گرفتار اسارت شده اند ،مردان که در نظام سنتی خانواده در افغانستان مسوول و محافظ خانواده پنداشته میشوند همراه با زنان اسیر و گروگان این نظام اسارت گر و دیو صفت گشته اند.زمانه ما و شبکه های به هم پیوسته قدرت در جهان که گرداننده سرنوشت مردان و زنان اند چنان با فساد ،خشونت و جنایت خو کرده اند که امروز زشت ترین و تکان دهنده ترین جنایات مانند محرومیت زنان در افغانستان از علم و معرفت که ضرورت اجتناب ناپذیر جهان امروز است برای شان عادی و بی اهمیت شده است وگرنه چنین جنایتی میتواند در صدرجنایت علیه بشریت دانسته شود.بشریت با تحمل چنین جنایتی باید خود را مقصر و شرمنده بشمارد.

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

بالا