مطالبات پنهان نظامیان پاکستان از امــارت طالبان درافــغانستان !

نظامیان پاکستان در نیم قرن گذشته همواره در صدد سقوط نظام ها و حکومت ها در افغانستان بودند تا در افغانستان یک حکومت ضعیف، ناتوان، بدون داشتن ظرفیت های هوایی و مدافع هوایی و ايجاد نظام گوش بفرمان شان در افغانستان حاکم باشد کوشیدند تا بالاخره به آرزو و آرمان دیرینه خود رسیدند. شوربختانه امارت طالبان را یکتعداد حامیان خارجی (غیر پاکستانی شان) و مشاورین داخلی شان که بنام هواخواهان ایجاد “لوی افغانستان” شهرت دارند مثل کمال ناصر اصولی و هزاران تن دیگر که یکتعداد خلقی ها هم شامل این مشاورین اند و بیشتر در خارج از افغانستان زندگی دارند و کمتر از حساسیت ها و سیاست های منطقه آگاهی دارند  مشوره های نابخردانه و انتقامجویانه از پاکستان (به زعم خود شان پنجابیان) می‌دهند.این مشاورین “لوی افغانستان خواه” بجای سیاست همدلی و همدیگر پذیری با هموطنان بومی صادق، تحصیلکرده خود شان (نه آزموده شدگان) برای ایجاد یک افغانستان بزرگ، “لوی و متحد” باشند برای برپایی کشور “لوی افغانستان” با وزیرستانی های چرک بیسواد “یال کشال” و مردمان خیبر پشتونخواه پاکستان که آنها هرگز و هرگز تمایل یکجا شدن با افغانستان را ندارند سران طالبان را مشوره های ناعاقبت اندیشانه می‌دهند تا به اهداف خود نائل گردند که از اثر همین مشوره های نادرست بزرگان طالبان را به دوستی با هند تشويق نمودند، چنانچه اولین عکس العمل نظامیان کثیف پاکستان درست ۲۴ ساعت بعد از سفر مولوی امیر جان متقی به دهلی جدید و نمایش استقبال گرم او در مدرسه دیوبند هند آتش خشم نظامیان پاکستان را برافروخت تا سرحدی که دو روز بعد آن سفر چندین محل را پاکستانی در خاک افغانستان راکتباران و بمباردمان کردند.اگر به یاد داشته باشید چندماه قبل همین هواخواهان ایجاد لوی افغانستان از طریق فضای مجازی نقشه جدید افغانستان را نشر کردند که آن نقشه تاهنوز در نت و صفحات اجتماعی موجود است، هکذا همین هموطنان چندی قبل از طریق فضای مجازی توسط فیسبوک چلونکی های بیسواد هیاهو را برپا کردند که گویا اسم ولایت پنجشیر به “پشتون دره” تغیر کرده.ناگفته نباید گذاشت که یکتعداد بزرگان طالبان که از حامیان پاکستانی خود دلخوش ندارند مثل (ملا برادر که چند سال را بشکل خیلی تحقیر آمیز در زندان های پاکستانی ها سپری کرده و ملا عبدالسلام (ضعیف) که بشکل توهین آمیز توسط اداره آی اس آی در زمان سقوط امارت نخست شان تسلیم قوت های ناتو شد)، هکذا یکتعداد بزرگان طالبان که خواهان ایجاد امارت مشابه توسط تحریک طالبان پاکستان در پاکستان هستند آتش نظامیان پاکستانی را هرچه بیشتر از پیش شعله ور ساختند.این هموطنان “لوی افغانستان خواه” ازیکطرف در مراسم افتتاح حصار کشی وافتاح دروازه طورخم یا (پاکستان گیت) با چندین تن اراکین دولت دوکتور غنی به سرکردگی شاه محمود (میاخیل) والی وقت ننگرهاربا پاکستانی ها رسمن اشتراک میکنند از طرف دیگر خواهان ایجاد “لوی افغانستان” نیزهستند، عجب سیاست منافقانه و دوگانه!سردار محمد داود خان فقید در سال های اخیر ریاست جمهوری خود درک کرده بود که این پشتونستان خواهی و ادعای مالکیت بالای صوبه سرحد و بلوچستان  پاکستان عمل احمقانه است بالاخره از آن صرف نظر کرد، اما این دوستان “لوی افغانستان خواه” تا بربادی افغانستان توسط نظامیان کثیف پاکستان این خواسته ها را ادامه خواهند داد.اگر طور خلاصه توقعات و اهداف نظامیان و حاکمان پاکستان را با این جنگها و راکتبازی ها خلاصه کنیم از این قرار است:اول. نظامیان پاکستانی هرگز طرفدار سقوط امارت طالبانی نیستند برعکس طرفدار توقف فوری و قطع رابطه دوستی افغانستان با هندوستان هستند. آنعده  فراری های مجاهد نمای زمان جمهوریت که مثل پسر رضا شاه که منتظر  اسرائیل و آمریکا هستند تا جمهوری اسلامی ایران را بمباردمان کنند تا به قدرت برگردد این فراری های مجاهد نمای جمهوریت هم منتظر پاکستانی ها هستند تا افغانستان را بمباردمان کند و امارت از بین برود تا آنها از خارج برگردند و دوباره قدرت را غصب کنند اشتباه کرده اند.دوم. اخراج تمام پایگاه ها و اعضای تحریک طالبان پاکستان از افغانستان، در حالیکه به قدرت رسانیدن طالبان در کنار حمایت نظامیان پاکستان دروس عقیدتی و افراط گری ملا ها و تحریک طالبان پاکستان نقش اساسی داشت که طالبان افغانستان میزبانی آنها را فراموش نکرده و تحریک طالبان را از دست نمی‌دهند.سوم. اجازه بدون قید و شرط و بدون پرداخت حق العبور و مالیه از کالاهای تجارتی پاکستان از طریق افغانستان به آسیای میانه، هکذا پاکستانی ها از امارت طالبان می‌خواهند که افغانستان باید مرکز فروش تولیدات پاکستان تا ابد باقی بماند و هرگز مانع واردات تولیدات پاکستان به افغانستان نشوند.

در اخیر این قلم از همه هموطنان خصوصآ دوستان “لوی افغانستان خواه” تقاضا میکنم که از افکار فاشیستی، تمامیتخواهی و جنگ طلبانه اجتناب کنند هم با هموطنان خود در یک فضای اخوت و برادری و همدیگر پذیری زندگی نمایند و هم با همسایه ها، زیرا تا زمانیکه مثل پاکستان بجای لاف و پتاق و بشکه زرد صاحب بم اتم نشدیم هرگز دعوای مناطق از دست رفته که توسط اجداد و حاکمان بیخرد ما در بدل اخذ  پول، چوکی و قدرت فروخته شده نکنیم و با همه در فضای صلح زندگی کنیم چون نظر به حکم خدا در صلح خیر است. (وَالصُّلْحُ خَيْرٌ).