لباس چی وبرای چیست !؟

پوشاک یا لباس یا جامه آنچه است که بر تن پوشیده می‌شود. پوشاک ، بدن را از گرما و سرما و دیگر خطرهای موجود در طبیعت حفظ می‌کند. همچنین پوشاک می‌تواند برای راحتی، زیبایی، حفظ در برابر سرما یا دگرگونی دمایی و نیز برای “ایمنی یا امنیت ” استفاده شود.لباس ها همچنین می‌توانند نشان دهندهٔ باورهای مذهبی، فرهنگی و دیگر معانی اجتماعی باشند.برای وضاحت بیشتر جا دارد که چند سوال را چنین مطرح نمایم !فکرکنید لباس اختراع نشده و تمام انسانها چه مرد و چه زن در جاده ها و سرک ها برهنه روان هستند، آیا این حالت به زوق، مزاج، خُلق و طبعیت انسانی سازگار است؟ما همه جسم و اندام مکمل پرندگان مختلف را در قصابی ها و رستورانت ها قبل از پختن مشاهده کردیم و حتی یکتعداد ما مرغ یا بعضی پرندگان دیگر را شکار و ذبح کردیم و برای پختن پرهای آنها را از تن شان دور نمودیم، آیا بدن برهنه پرندگان آن مرغوبیت، زیبایی و جذابیت پرندگان زنده با پرهای شان را دارند؟ همینطور انسانها ها را فکر کنید که هرگاه لباس در دسترس انسانها قرار نمیداشت زن و مرد در جاده ها و سرک ها گشت و گذار میکردند این زیبایی که انسان با لباس های مرغوب به تن دارند میداشتند؟خداوند در آیه شریفه ۲۶ سوره اعراف خطاب به بنده هایش مهربانی میفرماید:

يَا بَنِي آدَمَ قَدْ أَنْزَلْنَا عَلَيْكُمْ لِبَاسًا يُوَارِي سَوْآتِكُمْ وَرِيشًا ۖ وَلِبَاسُ التَّقْوَىٰ..‌..ترجمه:اى فرزندان آدم! همانا بر شما لباسى فروفرستاديم تا هم زشتى (برهنگى) شما را بپوشاند و هم زيورى باشد، و (لى) لباس تقوا…O Children of Adam! We have certainly sent down to you garments to cover your nakedness, and for adornment. Yet the garment of Godwariness—that is best.’۱. در این آیه  واژه «ريش»، به معناى پر پرندگان است كه براى آنها، هم پوشش است و هم وسيله‌ى زيبايى، همچنين به لباسى كه براى انسان نوعى زينت به حساب آيد.مراد از «لِباسُ التَّقْوى‌»، لباسى است كه بر اساس تقوا، تواضع، پاكى، حیا و پاكدامنى باشد.۲. لباس، زمانى نعمت الهى است كه بدن را بپوشاند. «يُوارِي سَوْآتِكُمْ»۳. پوشش وپوشاندن حکم خداست، «أَنْزَلْنا عَلَيْكُمْ لِباساً يُوارِي»، ولى برهنگى و برهنه كردن وسوسه شيطانی است. فَوَسْوَسَ‌ … لِيُبْدِيَ لَهُما ما وُورِيَ عَنْهُما مِنْ سَوْآتِهِما۴. لباس، نعمت الهى است، «لِباساً يُوارِي» و برهنگى و خلع لباس، كيفر گناه. «فَلَمَّا ذاقَا الشَّجَرَةَ بَدَتْ لَهُما سَوْآتُهُما»۵. پوشش و آراستگى با پوشاك و لباس‌هاى زيبا، مطلوب و محبوب خداوند است. «قَدْ أَنْزَلْنا عَلَيْكُمْ لِباساً … وَ رِيشاً» آراستن و زينت و بهره‌بردن از لباس‌هاى زيبا تا آنجا كه به اسراف كشيده نشود، مانعى ندارد.۶. معنويّت در كنار مادّيت، تقوا در كنار زينت لازم است. «رِيشاً وَ لِباسُ التَّقْوى‌»، و گرنه لباس مى‌تواند وسيله‌ى: اسراف، تكبّر، فساد، خودنمايى، مدپرستى، شهوترانى، فخرفروشى و امثال آن شود.۷. آن گونه كه در لباس مادى، پوشش عيوب، حفاظت از سرما و گرما و زيبايى مطرح است، تقوا هم عامل پوشش عيوب است، هم نگهدارنده از گناه و هم مايه‌ى زيبايى معنوى انسان مى‌باشد. «لِباسُ التَّقْوى‌».در کشور های غربی که متأسفانه یکتعداد مسلمانان خصوصآ هموطنان ما نیز از آنها پیروی می‌کنند نیم متر لباس خود را از بالا قطع یا کوتاه میکنند، نیم متر از پایین و نیم متر از وسط شکم.توصیه این قلم به آنعده هموطنانم که در کشور های غربی زندگی دارند اینست که لباس جز زينت انسان است همانطوریکه خدا آنرا در قرآن زينت نامیده لباس را به معنی واقعی آن به تن کنید نه به سبک و استایل غربی.