وب سایت نواندیشی به ویب سایت خبری تحلیلی نواندیشی خوش آمدید
مــیز اندیشه وپـــژوهــــش نواندیشی : ________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________ امام حسین نامهای از کربلا به برادر ناتنیاش محمد بن حنفیه و بنی هاشمِ دور و بر محمد میفرستد (بنی هاشم از تیرههای مشهور قبیلهی قرَیش در حجاز است و پیامبر هم از همین تیره بوده است). متن نامه، آنطور که به شکل واحدی در منابع ضبط شده، چنین است: «بسم الله الرحمن الرحیم، من حسین بن علی الی محمد بن علی و مَن قَبِلَه (یا: مَن قِبَلَه) من بنی هاشم، اما بعد فَکَاَنّ الدّنیا لَم تَکُن وَکَاَنّ الاخِرَهَ لَم تَزَل والسلام» ازحسین ابن علی، به محمد ابن علی و هر آن کس از بنی هاشم که او را قبول دارد (و یا هر کس از بنی هاشم که دور و بر او است). گویی دنیایی نبوده و گویی پیوسته آخرت بوده». بگذارید برای سهولت اشاره به این نامه، آن را «نامهی بیدنیایی» بنامیم.نامهی بیدنیایی از جهتهای مختلف نامهی عجیبی است، هم از جهت کمّی و هم از جهت کیفی. این کوتاهترین نامهی امام حسین است. از بسمالله، خطاب و نیز«و السلام» نامه که بگذریم اصل نامه همین یک تکه است که: «گویی دنیایی نبوده و گویی پیوسته آخرت بوده». بیشتر بخوانید »
