چهل و چند سال قبل برای آخرین بار مردم ما شعف و نشاط نوروز و سال نو را با حجره حجره ی وجود خود محسوس نمودند. بعد از کودتای شوم هفت ثور نه بهاری آمد و نه سال نوی بلکه سال های خونباری سر تا پا مملو از حزن، بربادی و فلاکت بار بار تکرار شد. پرستو ها دیگر از سفر زمستانی برنگشتند و زاغ هابه جای هزاران در بوستان کشور نغمه سرائی نمودند، گلها خشکیدند و با هر بهاری خار های تازه ای در هر کنج و کنار وطن دمید و این میهن بلاکشیده را به خارستان مبدل نمود. گاهی در کشتن پدر مویه سر دادیم، گاهی در شهید شدن خواهر عزا نمودیم و گاهی هم در لادرک شدن برادر با چشم های انتظار به در خون جگر خوردیم بیشتر بخوانید »
وب سایت نواندیشی به ویب سایت خبری تحلیلی نواندیشی خوش آمدید








