چپه گرمک از این قرار است که در ختم دهه هشتاد که یکنفر عسکر روس در افغانستان باقی نمانده بود حکومت خلقی ها و پرچمی ها در افغانستان حاکم بود، پایگاه های مجاهدین کرام کماکان در پاکستان پابرجا بود و جنگ علیه آن حکومت به شدت جریان داشت که شدیدترین آن جنگ ها جنگ خوست و جنگ جلال آباد ثبت تاریخ خونین افغانستان است در آن جنگ ها چه انکار کنیم چه نکنیم پشتیبانی بیدریع و مستقیم نظامیان پاکستان با مجاهدین علیه حکومت وقت همراه بود و یکتعداد مجاهدین به این فکر بودند که به کمک پاکستان اگر ولایت خوست، ننگرهار و چندین ولایت مرزی ویران هم شود باکی نیست باید حکومت خلقی ها و پرچمی ها ساقط شود.حالا بعد از گذر ۳۸ سال چپه گرمک آمده، در افغانستان حکومت تک قومی، تک حزبی و سرکوبگر طالبان کرام به قدرت است و پایگاه های طالبان پاکستانی یا TTP بشکل علنی و بیرقی در داخل افغانستان قسمی فعال است که حتی به کمک امارت اسلامی برای سرکوب مخالفان به این محل و آن محل هم گسیل میشوند، و در ظاهر نظامیان پاکستان در صدد قلع و قم و یا نابودی طالبان پاکستانی این ولایت و آن ولایت افغانستان را آماج حملات هوای قرار میدهد.چیزیکه در پنجاه سال اخیر هیچ تغیر نکرده و ثابت است مداخله و تجاوز نظامیان پاکستانی به افغانستان است، اما احساسات ما مردم “شوده و ساده” افغانستان طوری است که گاهی مداخله و تجاوز پاکستان را برای سقوط حکومت های افغانستان خوش آمدید میگویم و گاهی تجاوز آنها را مثل حالا تقبیح میکنیم.

وب سایت نواندیشی به ویب سایت خبری تحلیلی نواندیشی خوش آمدید