مــیز هنــر و ادبیات تربیون نواندیــشی : ______________________________________________________________________________________________________________________________________ باهمان صورت محبوب پر از لبخندش ...صورتش بود پر از نور خدا ...دست بردم که عصایش گیرم گفت باشی تو عصایم فرزندم ...بوسه دل من تاب نیاورد و من بوسه زدم بر دستش .....اشکی از گوشه چشمش افتاد ..و ندیدم که چه سان رفت پدرم...و دگر باز نگشت .روحش شاد یادش گرامی باد بیشتر بخوانید »
وب سایت نواندیشی به ویب سایت خبری تحلیلی نواندیشی خوش آمدید














