یادداشت نواندیشی : گروه مذهبی طالبان که به مقتضای منافع استخباراتی کشور های منطقه وجهان بویژه پاکستان ازبطن جهاد مردم افغانستان علیه نیروهای اشغالگراتحاد جماهیرشوروی سابق ظهورنموده اند درطول عمرسیاسی خویش برای دومرتبه بر کشورافغانستان اجلال نزول نموده اند باری در دوران جنگ های داخلی که میان مجاهدین بصورت استخباراتی بؤقوع پیوسته بودند برای پنج سال تمام کشور را به اساس احکام فقه تاریخی رهبریی میکرد و بار دوم در سال ۲۰۲۱ با بیست سال زمینه سازی زیر نام دموکراسی و جمهوریت درحالی به قدرت رسانده شدند که به اشاره جناح غیر نظامی قدرت در کشور پاکستان یعنی حزب حاکم برهبریی عمران خان همه نهاد های مدنی به شمول قانون اساسی کشور لغو و در وازه های مکاتب و پوهنتون ها بروی دختران مسدود ساخته شد وبا استفاده از این وضع سیاه وتاریک درافغانستان ،کشورهای منطقه حُفر وغارت ذخائر ومنابع اقتصادی افغانستان را آغازنمودند..پیرامون این اصولنامه میان دوتن ازفرهنگیان بنام کشور هریک جناب میاعبدالصبور وجناب فریدون افراسیابی که یکی از این بزرگواران آنرا به نقد کشیده و دیگری ازآن به دفاع برخاسته است تربیون نواندیشی نیزبا سپاس ازجناب میا صاحب عبدالصبور که نقد بردفاعیه محترم افراسیابی را به این تربیون فرستاده است که اینک متن نقد بردفاعیه را با اصل دفاعیه یکجا خدمت شما عزیزان تقدیم میگردد
![]()
“آمریکایی ها به آن بغل نمی خوبند که بغل شان درد کند!” بقول معروف “آنها آب میدهند اما گلاب میخواهند”. شما در بخش دیگری از این نوشته های تان ادعا میکنید که امارت طالبان امنیت سرتاسری و عدالت نسبی را بوجود آورده اند، عجب امنیتی و عجب عدالتی!امنیت تنها نبود جنگ و خونریزی در یک کشور معنی نمیدهد، بلکه امنیت معنی وسیعتر دارد، مثلآ امنیت یا مصونیت اقتصادی، مصونیت وظیفوی و کاری، مصونیت، مالی، مصونیت اجتماعی، مصونیت تحصیلی و تعلیمی، مصونیت فردی و اجتماعی،آیا مداخله در طرز لباس و سر و صورت “ریش” مردم خود عدم مصونیت و تجاوز در حریم شخصی شهروندان نیست؟اگر به زعم شما استاد بزگوار امنیت تامین است پس چرا من و خودت از زیر بیرق امارت فرار کردیم؟ چرا دوباره بوطن برنمیگردیم؟

با انتشار مجموعه یی بنام «اصولنامه جزایی امارت اسلامی » غوغایی در صفحات مجازی و از سوی شبکه های نفاق افگن و شیطانی براه انداخته سده است .این شبکه ها که وظیفه دارند ، اوضاع را برای سبز شدن هرگونه نهال تفاهم و همگرایی در افغانستان نامساعد بسازند ؛ از این اصولنامه بعنوان یک مضمون و سوژه جالب ، برای راه انداختن مباحث نزاع افگنانه استفاده بهینه و بموقع میکنند .طبیعی است ، اقشاری از جامعه که با خباثت های پشت پرده این شبکه ها آشنایی ندارند ، شکار جال رسانه یی میشوند و با میدان دادن احساسات ، واکنش های گوناگون از خود بروز میدهند –
بیشتر از آنچه نزاع افگنان انتظار داشتند و دارند ، تنور نزاع و مشاجرات را گرم میسازند ، به اینترتیب ، امیدها و شانس های تفاهم ، میان حلقه های موجود سیاسی در افغانستان ، از دور دورتر میرود . در هرحال ، دولت و امارت کنونی رایگان بدست نیامده است ، شما بهتر میدانید ، در دوران بیست سال اشغال ، حدود چهارهزا امریکایی و یک هزار هم از کشورهای موتلف و ناتو کشته شدند.هزاران مجروح ، مصدوم و بیمار روانی و تریلیون دلار هزینه ، محصول بیست سال اشغال افغانستان برای زور گویان جهانی بود .میدانید ، آمریکاییها نظر به دیگر کشورها زیاد تاوانی وتلفات دادند ، زیاد مصرف کردند : یک سرباز امریکایی سالانه یک ملیون دلار هزینه میگرفت ، تنها لباس و وسایلی که یک سرباز حمل میکرد ، پنج هزار دلار قیمت داشت .در مقابل ، طی این بیست سال هزاران طالب و اعضای حزب اسلامی و هزاران هزار ، هموطن ملکی و نظامی ماوشما شهید و خسارات بی حساب وکتاب مالی را افغانستان متحمل گردید .حالا پس از سالها قربانی ، دریدی ، درین مملکت حکومت مرکزی ، امنیت سرتاسری و شریعت ، عدالت و خدمات نسبی آمده است .خیلی ساده لوحانه است ، خدای نخواسته تحت تاثیر شبکه های بی ضمیر و شیطانی قراربگیریم و یا افکار ما از سوی تعدادی از یوتوبران مخدوش گردد که زیادشان هدفی جز پول ندارند و محدود شان حسادت پیشگان گمراه و هزیمت یافتگان عقده مند رقابت های سیاسی اند .راه منصفانه و منطقی آن است که این تحول بزرگ را با وجود دیدگاههای انتقادی که داریم ، حمایت همه جانبه نماییم .شما خوبان ، با من درین نکته ، حتمی اتفاق نظر دارید ، همه میدانیم که حمایت های بیدریغ و بی مدعا ، راه را برای اصلاحات تمامتر میگشاید و کشور ما را با اینهمه پشتوانه قربانی های بیمانند و بی نظیر ، ان شاالله ، سرتاج همه کشورهای دنیا میسازد .
وب سایت نواندیشی به ویب سایت خبری تحلیلی نواندیشی خوش آمدید