
این دو گروپ یکی مخالفان امارت طالبان اند و گروپ دومی موافقان و لابیگران امارت طالبان اند که در اروپا، آمریکا، استرالیا و سایر کشور های مرفه زندگی دارند. نخست در مقدمه ای هر دو این نامه ها باید نوشت که مخالفت و طرفداری از یک حکومت یا یک حزب یا یک نظام حق شخصی هر فرد است و هیچکسی این حق را از آنها گرفته نمیتواند، هکذا مخالفت، جنگ، مبارزه در جهت براندازی یک حکومت یا نظام نیز حق هر انسان است، اما در این دو نامه مشوره من برای این دو گروه درد مردم عام انعکاس یافته که در نامه هر گروه بطور جداگانه به تحریر میگیرم. نامه اول به مخالفان امارت طالبانی: برای آنعده از هموطنانم که خود شان با فامیل های محترم شان در اروپا، آمریکا، استرالیا، تاجکستان، ایران، ترکیه وغیره کشور ها زندگی میکنند و خواهان جنگ و مبارزه مسلحانه علیه گروه طالبان و امارت شان هستند از آنها خواهش میکنم که روی تانرا خدا ببیند اولاد غریب وطن و قشلاق تانرا به جنگ تشویق نکنید و به کشتن ندهید، اگر خیلی همت دارید بروید داخل افغانستان در کنار مردم تان بایستید و دوشادوش مردم تان علیه طالبان بجنگید، حتی اگر بنابر جفاها، ظلم ها، نامردی ها که با مردم قشلاق و ولایت خود در زمان اقتدار تان انجام دادید و بین مردم خود تان جای ندارید بروید به یک ولایت دیگر اگر مردم آن ولایت یا محل دور تان جمع شد دوشادوش آنها علیه طالبان بجنگید چون آنها خیلی به رهبری و رهنمایی آگاهانه نیاز دارند، این خیلی نامردی، جفا و ستم است که خود تان فامیل های تان آرام در تاجکستان، ایران اروپا، استرالیا و لندن زندگی میکنید اما اولاد غریب را به جنگ تشویق میکنید که آنها بجنگند که بازهم شما معاون ریس جمهور، وزیر، والی، معین، سفیر و ریس شوید چنانچه این قماش آقایون حتی در زمان جهاد علیه روسها نیز خود شان در خارج با فامیل های خود کمک های سوسیال را نوش جان میکردند و اولاد غریب را از کمپ های مهاجرین تشویق به رفتن به جهاد میکردند . ایکاش شما ها که اولاد غریب را برای جنگ علیه طالبان تشویق میکنید برای تأمین عدالت اجتماعی بجنگید که این قلم هم سپاهی شما شده به کوهپایه های هندوکش و بابا بروم و تفنگ بدست بگیرم، شما برای بدست آوردن قدرت دوباره و عیش نوش اولاد غریب را به کشتن میدهید، بنآ یکبار دیگراز شماعاجزانه تقاضا میکنم که اولادغریب را به کشتن ندهید. نامه دوم به متحدان و لابیگران طالبان: شما هم حق دارید که از امارت طالبان و حکومت دلخواه قومی و سمتی تان دفاع و ستایش نماید، اما روی تانرا خدا ببیند از طریق میدیا و رسانه های جمعی در فضای مجازی امارت طالبان را تایید، تمجید و ستایش نکنید خصوصآ آنعده از هموطنانم که هر یک سال بعد با شکم سیر و جیب های مملو از دالر، یورو، پوند برای مهمانی و چکر به افغانستان سفر میکنند، مهمانی ها را نوش جان میکنند بعد برمیگردند به خارج و شروع میکنند به تعریف و تمجید امارت بدون آنکه بدانند بالای صدها هزار دختر آن وطن که از تعلیم بازمانده اند چه میگذرد، بالای آن هموطن ما که بیکار و بی روزگار در وطن گیرمانده چه میگذرد؟ بالای آنعده هموطنان ما که از فرط گرسنگی اولاد و اعضای حیاتی بدن خود را بفروش میرسانند چه میگذرد؟ چند روز قبل در شهر ما برای یک هموطن ما اعانه برای تداوی او جمع میشد زمانیکه در آن پیام جمع آوری اعانه خواندم که مریض به پول جهت خرید یک عدد گرده به افغانستان میرود دنیا به گردنم حلقه شد، مشوره من برای لابیگران امارت طالبان اینست که برای حد اقل یکسال با دخترک ها، خانم های محترم و خواهران تان به افغانستان بروید آنجا در کنار سایر مردم زندگی کنید بعد از درد دل آن دختران مظلوم و مردم تحت ستم و گرسنه وطن می آید.
خوب اطلاع دارم که بعضی دختران جوان که در این چهار سال از تعلیم بازمانده اند و آنعده خواهران ما که سالها تحصیل کردند اما امروز دست شان از کار گرفته شده روزانه به پدر یا شوهر خود میگویند که پدر جان! طالب صاحب ها مکاتب را باز نمیکنند پنج سال گذشت اگر اروپا و امریکا ما را برده نمیتوانی برویم پاکستان، میدانید وقتیکه یک پدر با پنج یا شش طفل قد و نیم قد خود تصمیم رفتن به پاکستان را میگیرد بالای شان چه واقع میشود؟ اجازه دهید که من برای تان بنویسم: در قدم اول این فامیل برای اخذ ویزه پاکستان در بازار سیاه در بدل هر یک ویزه از یک تا دو هزار دالر برای پاکستانی ها میپردازد، بعد لوازم خانه خود را به نازلترین قیمت بفروش میرساند یا به دوستان میبخشد، زمانیکه با سپری نمودن صدها مشکل به پشاور یا اسلام آباد میرسد پاکستانی ها خانه های خود را در حیات آباد و اسلام آباد یا سایر شهر های پاکستان ده چند قیمت اصلی برای شان به کرایه میدهند، پاکستان دیگر آن پاکستان دهه هشتاد میلادی نیست که جهاد افغانستان دفاع پاکستان جریان داشته باشد آنها به هدف خود رسیدند شما فریب این جنگهای زرگری شانرا با طالبان نخورید، آنها مهاجرین سابق که از اطراف افغانستان در پاکستان پناه برده بودند باردوش شان فکر میکنند به زور میله تفنگ به افغانستان ارسال میکنند
اما برای هموطنان شهری من و تو از طریق مهره های خود با ایجاد شرایط دشوار در افغانستان دانه میریزند که بیاید تا جیب های تانرا خالی کنیم، اولاد های هموطنان مهاجر من و تو در مکاتب دولتی پاکستان داخله حاصل کرده نمیتوانند بلکه در مکاتب خصوصی پاکستانی ها در بدل پرداخت فیس ماهانه کمرشکن داخل مکتب میشوند. بنآ مشوره من برای شما لابیگران محترم امارت اینست که با فامیل های محترم تان بروید تحت بیرق دلخواه تان با طالبان زندگی کنید تا از دل مردم بیاید، این عادلانه نیست که “کت کت” تان در اروپا و امریکا تخم دادن تان نزد طالبان کرام باشد، اگر برای حکومت دلخواه تان خوشی و اتن هم میکنید تنها در مجالس همنوعان تان در خانه های تان بدرنگانید، برقصید، اتن و خوشی کنید نه از طریق میدیا، رسانه های جمعی و فضای مجازی تعریف امارت را نماید چون با مطالعه یا شنیدن این چکچک و تعریف تان از امارت طالبان مردم عام که در شرایط بد در افغانستان گیر مانده اند خیلی مایوس میشوند، زیرا آنها منتظر تحول و تغیر در افغانستان اند و شما برای بقای همچو یک نظام چکچک و لابیگری میکنید.

وب سایت نواندیشی به ویب سایت خبری تحلیلی نواندیشی خوش آمدید