گـزیده اخبــار
خانه » اجتماعی » هــورا كـــشانِ تــراژدیـــی داعـــــش !
هــورا كـــشانِ تــراژدیـــی داعـــــش !

هــورا كـــشانِ تــراژدیـــی داعـــــش !

jawad akbarin Name 21

سال گذشته وقتى كاريكاتوريست‌هاى هفته‌نامه‌ى شارلى ابدو (چاپ پاريس) درحمله‌ى تروريست‌هاى مسلمان‌تبارِ فرانسوى كشته شدند در ميان روزنامه‌هاى چاپ تهران، روزنامه‌ى “مردم امروز”، تنها روزنامه‌اى بود كه در صفحه‌ى نخست خود مصاحبه‌ى اختصاصى‌اش با “دليل بوبكر” رييس مجمع مسلمانان فرانسه را در دفاع از پيامبر اسلام منتشر كرد. اين روزنامه اما فرداى همان روز به اتهام انتشار نمونه‌اى از همدلى جهانى با قربانيان نشريه‌ى شارلى ابدو، توقيف شد! اين يعنى جمهورى اسلامى براى كارى حرفه‌اى كه هيچيك از روزنامه‌هاى تهران نكردند “مردم امروز” را شايسته‌ى تقدير نشناخت اما آن را به خاطر انتشار آن روى سكه، يعنى همدلى جهانى با قربانيان، سزاوار توقيف و لغو امتياز شناخت.در آن مصاحبه، دليل بوبكر، پزشك ۷۵ ساله و اسلام شناسِ الجزايرى‌تبارِ فرانسوى و رييس پارلمان مسلمانان فرانسه از بيگانگىِ مسلمانان كشورش با اسلامِ تروريست‌ها گفته بود و اينكه “جامعه‌ى مسلمانان فرانسه، تركيب فرهنگى و تاريخى اين كشور را خوب مى‌شناسد، بخشى از تاريخ و فرهنگ اين كشور است و با تسامح و تساهل و مدارا و همبستگى با جامعه‌ى فرانسه زندگى كرده… ما مسلمانان ساكن فرانسه هرگز دشمن آزادى بيان نبوديم و نيستيم و نخواهيم بود؛ بعد از اين حادثه نگران انتقام گرفتن از مسلمانان هم نيستيم زيرا كسى نگران است كه متهم باشد؛ ما متهم نيستيم، در معرض شك هم قرار نداريم، هميشه به اسلام‌مان افتخار كرده و مى‌كنيم”.

Charli Abdu 21

اكنون حادثه‌ى شارلى ابدو، به سالگرد نرسيده، فاجعه‌اى ديگر پاريس را تكان داده؛ در آن گفتگو رييس پارلمان مسلمانان فرانسه، نگران انتقام “ديگران” نبود زيرا تجربه نشان داد كه نخستين جريانى كه از باورمندان به اسلامِ رحمانى انتقام مى‌گيرد داعشيزمِ سياسى و معرفتى‌ست نه غيرمسلمان‌ها. اين جريان خوب مى‌داند كه التزام وجدانى و عملى به “اسلامِ رحمانى”، مذهب و مكتبِ اكثريت مسلمانان دنياست. به گواهىِ كارنامه‌ى داعشيزم، اين جريان در مناطق مسلمان‌نشين بيش از هر جاى ديگرى جنايت كرده و از مسلمانان بيش از ديگران احساس ناامنى مى‌كند. در سال ٢٠١٤ تنها مدتى پيش از آنكه آتش زدن يك خلبانِ مسلمانِ اردنى توسط داعش خبر نخستِ رسانه‌هاى جهان شود، طالبان به مدرسه‌اى در پيشاور پاكستان حمله برد و بيش از يكصد دانش‌آموز از خانواده‌هاى مسلمان را كشت كه اكثر آنها كمتر از ١٥ سال سن داشتند؛ آنها قربانىِ يك بمب‌گذارى نبودند بلكه اكثرشان از ناحیه سر، هدف گلوله قرار گرفته بودند.

در اين سالهاى تلخ، اكثريت قريب به اتفاقِ قربانيان سورى و يمنى و سودانى و لبنانى و مصرى و عراقى در قتلگاه داعشيزم، مسلمانانند و پديده‌هايى از اين دست را به آئين و متن نسبت دادن، تنها ساده كردنِ صورت مسئله است. پيش‌تر از اينها مگر هولوكاست و يا رفتار آمريكايى‌ها در زندان‌هاى ابوغريب وگوانتانامو و جنايات اسرائيلى‌ها در سرزمين‌هاى اشغالى، ريشه در آموزه‌هاى عقلانى جهان مدرن، يا متون دموكراتيك داشت و يا محصول متن تورات بود؟مشكل اينجاست كه بزرگترين تماشاگران و هوراكشانِ تراژدىِ تروريسم، بنيادگرايان مذهبى و بنيادگرايان سكولارند، آنها روى صندلى‌هاى متفاوت‌شان دور يك ميزِ مشترك نشسته‌اند؛ هر دو حداكثر تلاش خود را مى‌كنند تا ميان انسان‌هايى كه با هر دين و آئينى، مخالف تعرض و ترور و حذف‌اند دوقطبى بسازند، هر دو بر اين مرام‌اند كه هر كس متفاوت با ما مى‌انديشد سزاوار نابودى است؛ فرقى نمى‌كند دعوا بر سر مذهب باشد يا يك حادثه‌ى سياسى يا يك نظريه‌ى معرفتى.به عنوان نمونه، در ايرانِ اين روزها امتداد داعشيزم سياسى و معرفتى را مى‌توان در گفتمانِ جبهه‌ى پايدارى يافت كه ارگانش (رجانيوز) به تازگى نوشته است:”می توان ردپای آشکار لیبرالیسم را در مواضع و بسیاری از عملکردهای دولت یازدهم مشاهده کرد و تکرار کلید واژه «اسلام رحمانی» یکی از همین موارد است… در حالى كه رهبر معظم انقلاب در این باره در تیرماه سال جاری فرمودند: اسلام رحمانی یک کلیدواژه‌ای است برای معارف نشئت‌گرفته‌ی از لیبرالیسم، خدای متعال، هم رحمان و رحیم است، هم «اشدُّ المُعاقبین» است، همین‌طور پرتاب کردن یک کلمه بدون عمق‌یابی، کاری است غلط و احیاناً گمراه‌کننده”.ارگان داعشيزمِ سياسى و معرفتى به پيروى از مقتدايش، حتى روشن‌ترين كليدواژه‌ى قرآن را هم انكار مى‌كند و آن را به ليبراليسم نسبت مى‌دهد؛ “رحمان” كليدواژه‌ى قرآن است؛ اگر قرار بود “اشدُّ المُعاقبین” هم‌پايه و همسايه‌ى “رحمان” باشد در هر “بسم‌الله” به عذاب خدا هم اشاره مى‌كردند تا مبادا كسى خدا را مُدام “الرّحمن الرّحيم” بخواند. صفتى‌‌ست كه تبديل به “اسم” خدا شده و ديگر فقط صفت نيست. از مجموعِ ١٦٩ بار حضور اين واژه در قرآن، ١١٣ بارِ آن “بسم‌اللهِ” وارده در هر سوره است؛ رحمانيّت، رمز و فاتحةُ‌الكتاب است، ميزانِ مسلمانى‌ست، ترازوىِ درستى و نادرُستىِ ديندارى‌ست… به قول رهبرِشان “همین‌طور پرتاب کردن یک کلمه بدون عمق‌یابی” نيست، بلكه حاصل عمقِ سلامتِ نفس، وجدان اخلاقى و شعور انسانى‌ست. از قضا آقاى خامنه‌اى در همان سخنرانى به آياتِ دفاع در برابر حمله‌ى مسلحانه‌ى دشمنان (مانند سوره‌ى مُمتحنه، آيه‌ى ٨) استناد كرده و آن را به رخ مدافعانِ اسلام رحمانى كشيده در حالى كه در هر جاى جهان وقتى به كسانى يا سرزمينى حمله‌ى مسلحانه مى‌شود نمى‌نشينند به دشمن لبخند بزنند؛ دانستنِ اين نكته، نه قرآن لازم دارد نه خطابه‌ى رندانه!دفاع در برابر دشمنِ مهاجمِ مسلح، يك جُو عقل مى‌خواهد كه همه‌ى جهانيان دارند و براى داشتن‌اش هم از آيات دفاع در برابر مهاجمانِ مسلّح خرج نمى‌كنند.درست به همين دليل است كه تكليف اكثر مسلمانان دنيا، هم با خودشان روشن است هم با متن مقدس‌شان؛آنها مى‌دانند كه آيات محاربه و قتال مطلقا ربطى به دگرانديشان و دگرباشان ندارد؛ بلكه فقط در واكنش به “جنگ مسلحانه عليه مسلمانان و تجاوز به آنها”ست و تأكيد هم مى‌كند كه به محض اينكه از حمله مسلحانه به شما دست برداشتند حق ادامه‌ى درگيرى نداريد (فإن انتهوا فلا عدوان الا علی الظالمين- ١٩٣ بقره) حداكثر آن است كه به همان اندازه كه به شما حمله شده مجازيد “مقابله به مثل” كنيد نه بيشتر؛ (فمن اعتدی علیکم فاعتدوا علیه بمثل مااعتدی علیکم… بقرة ۱۹۴) آيات جنگ و جهاد در قرآن، “مطلق” نيستند بلكه “مقيّد”اند؛ نمونه‌هايى از اين “قيد” را در آياتى چون ٣٩سوره‌ى حجّ مى‌خوانيم: “اُذن للذین یقاتَلون بأنهم ظُلموا… به آنان که مورد هجوم نظامی واقع مى‌شوند اجازه داده شده كه بجنگند زيرا مظلوم واقع شده‌اند…”.اين سخنان اما به گوش و چشم آن دو دسته از تماشاگرانِ تراژدى داعش، خوش نمى‌آيد؛ تلاش نوانديشان دينى در به ثمر رساندن اسلامِ رحمانى، هيجانِ اين تراژدى را از بين مى‌بَرد و به همين علت، بنيادگرايان مذهبى و بنيادگرايان سكولار، هر دو از شنيدن “اسلام رحمانى” كهير مى‌زنند.

________________________________________________________________________________________________

منبع : سایت متعلق به نویسنده 

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

بالا