گـزیده اخبــار
خانه » اجتماعی » من خویشتنم را می شود باز بیابم!
من خویشتنم را می شود باز بیابم!

من خویشتنم را می شود باز بیابم!

Zainab Kabeer 14

                   “آسمان”

آسمان بگذار!!!

من سوی تو آیم

در فضایت پر وبالی بگشایم

در تو

من خویشتنم را

می شود باز بیابم!

این زمینِ خشک و خالی،

مردمانش،

خاطر آزاده ام را؛

آزرده سازد!

در اتاق تار و تنگ این دلم

مشعل یاد کسی

نوری نیافروزد…

باورم ناید که

او از من رمیده

دفتر هر خاطره پائیز گشته

در تموز داغ غربت

آتش تنهایی ام را

باز افروخته

در بهار آرزو های بلندم

صفحه ی سرد زمستانی غنوده

آسمان!

بگذار!

در آبی ترین دامان تو

بستر هر خواب و رویای

خودم را گسترم

بالشی از ابر های نقره یی

زیر سرم بگذار!

آسمان بگذار!

آغوشت پناه

پیکر این دخت رویا ها شود!…

آسمان والا و پر ارجی!

من ترا آغوش مستی های خود

و ز همه دیوانگی هایم بسازم

آسمان!

بگذار!

من

فقط

سوی

تو

آیم!…

zainab kabeeeer Name 14

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

بالا