گـزیده اخبــار
خانه » اجتماعی » فرهنــــگ عـــاشـــورا نــمـــادی از عــلـــبـهء خــون بر شـــمـــشیر است !
فرهنــــگ عـــاشـــورا نــمـــادی از عــلـــبـهء خــون بر شـــمـــشیر است !

فرهنــــگ عـــاشـــورا نــمـــادی از عــلـــبـهء خــون بر شـــمـــشیر است !

masheed Qafellah Name 23

امشب شب عاشورا و روز نهم تاسوعا است ، شب عاشورا در کشوری که هر لحظه اش عاشورا و و وجب وجب آن بدون هر گونه مبالغه کربلا است؛ یعنی کرب بلا ، زشت ترین و بدترین بلا. این شب درست سیاه ترین شب تاریخ است که یزیدیان تاریخ در همکاری با کارگزازان خناس بزرگنرین ترین تصمیم شیطانی را برای حمله به حسین و هفتاد و دو تن یارانش اتخاذ می کنند تصمیم حمله بر مواسهء رسول خدا که در زنده گی خود بر رسم یاددهانی گلوی حسین را می بوسید و شهادت او را در کربلا مبارکباد می گفت. در این شب سیاه دلان کینه توز تصمیم حمله بر کسانی را می گیرند که آب در بدن های شان خشک شده بود و تشنگی درازمدت تیغ از دمار شان کشیده بود؛ اما این تشنگی به استقامت و پایمردی حسین و یارانش افزوده بود . گویی عشق در جام ایثار خانه کرده بود و شجاعت و شهامت حسین و یارانش را در اوجی از ایثار به تماشا نهاده بود. حسین که پروای مرگ و حیات را نداشت و تنها دغدغهء رسیدن به آرمان و وسوسهء وفا به عهدی و قربانی در پای هدف را عاشقانه به بهای جان می پرورید. حسین عاشق آرزو های انسانی و دینی خود بود و مواظب بود تا مبادا از او عملی سر بزند که اخلاص در هدف و ایمان در عمل و حلاوت در اراده و استفامت در تصمیم او متزلزل شود. هرچند یزیدیان برای نابودی و شهادت او می اندیشیدند و اما حسین برای ادای رسالت در یک تفکر تفکر می اندیشید که فرا مذهبی و فرا دینی بود. زیرا حسین برای رهایی انسان از بند ظلم تصمیم گرفته بود و ظلم را بر هر انسانی مردود می شمرد. از این رو حسین به مذهب خاص تعلق نداشت؛ بلکه او شهید راهء اسلام است. آنانی که او را در چالهء مذهب خاصی افگنده اند نه تنها بزرگترین جفا را به داعیهء اسلام شمول و جهان شمول آن کرده اند؛ بلکه عظمت انقلاب حسین و پیام جهانی او را در چنبرهء مذهب افگنده اند و حالا دارند با زدن زنجیر های محکم عظمت حسین را در انحصار یک مذهب کشیده و او را منزوی بسازند و ابهت او را مذهب آلود کنند که با روح انقلاب حسین قطعا در تضاد است .

NAQSHE OLAMA dAR ENHERAFE Ashora 24
از همین رو است که عاشورا روز شهامت و نماد استقامت و غلبهء خون بر شمشیر است. امشب شب فوران عشق است،عشق به انسانیت و عشق به آزادی و عشق به عدالت در نماد یک قیام توحیدی بر ضد عهد شکنی معاویه و ظلم و استبداد یزید. تنها این عاشورا با حسین و آرمان حسینی سازگار است و این عاشورا با عاشورای صفوی و زنجیر زنی های تفننی آن مخالف است. عاشورای حسینی از بستن با غول و زنجیر ها و برگزاری نمایش های ملعبه یی در نماد زنجیر و اشک و سینه زنی فرسنگ ها فاصله دارد و بزرگترین فقهای شیعه و سنی با آن مخالف اند و حامیان آن را لشکریان یزید می پندارند. این عاشورا مال اسلام است و آنانی که می خواهند به آن رنگ مذهبی می دهند. آرزو دارند به گفتهء مولانای روم بحر را در کوزه بریزند و آفتاب را با دو انگشت پنهان کنند. شیعه و سنی محصول سیاست های عباسی و صفوی است که هر دو ریشه در اسلام راستین ندارد. این هردو ساخته و پرداختهء حامیان جنگ مذهب علیهء مذهب هستند که هر دو دشمن اشلام محمدی و علوی است. عاشورای غول و زنجیر نه به اسلام محمدی و نه به اسلام هلوی تعلق دارد. این عاشورا با رستاخیز و قیام تعلق خاطر دارد که رهایی انسان را نوید می دهد و با این عاشورا روح صفوی و روح اسلام اموی ناسازگار است؛ ریرا این هردو دشمن اسلام راستین بودند و هستند.

Tashaiohe safawee wa Tashaiohe Alawie 24

 اسلام صفوی و اسلام اموی بود که پای اسلام راستین زنجیر های شرک و خرافات را بست و این زنجیر ها هنوز هم بر برج وباروی عاشورا سایه افگنده است که حتا بر آن مهر تقدیس زده شده است. شگفت آور این است که شماری ها بدین باور اند که  تیغ زنی دادخواهی است. اگر چنین داعیه یی درست باشد، چگونه می توان آن را توجیه کرد. هرگاه این داعیه برحق باشد، پس تمامی مسلمانان راستین جدا از خط تشیع و تسنن مکلف بدان اند؛ زیرا حسین و یارانش نه به تشیع و نه به تسنن تعلق خاطر داشتند. در آن زمان اصلا مذهبی به نام تشیع و تسنن تولد نشده بود. در آن زمان تمامی مسلمانان به استثنای یزید و دستگاهیانش که بعد ها شیعه و سنی شدند، عمل یزید را محکوم کردند و آن را بزرگترین جنایت تاریخ خواندند. از همین رو بود که ابوحنیفه بزرگترین پیشوا و امام تسنن تا آخر عمر علوی ماند و بر ضد تمامی یزیدیان اموی و عباسی رزمید و با رد ریاست قضا و وزارت مالیه به هر دو نه گفت و شکنجه های اموی ها بالاخره تیغ از دمارش بیرون کرد و وفات کرد. برگردیم به دادخواهی، این دادخواهی را که اکنون مدافع آن هستیم، در واقع شکل تحریف شدء فیام حسین و حادثهء کربلا است. این رسم مضحک فراوردهء صفوی ها است که آغازش پس ار ۳۵۰ خورشیدی است. صفوی ها خواستند با این شیوه تحرک انقلابی مردم را از ریشه خنتی کنند و انقلاب حسین را در پای زنجیر ها ریختند و حسین را برای همیش سوگوار گردانیدند. در حالی که دادخواهی از خود رها شدن و بر دشمن تاختن است و چگونه می توان با بدن زخمی و زنجیر زده بر دشمن مکار تاخت. این را حتی نمی توان در فرهنگ مبارزۀ عدم خشونت هم پیدا کرد. زنجیر زدن نوعی توجبهء تداوم مظلومیت است که با فرهنگ رزمی کربلا ور مغایرت قرار دارد. مبتکر این زنجیر ها صفوی ها اند؛ کسانی که نفرت و انزجار حسین نسبت به صفوی ها بیشتر از یزیدیان بود. یزید دشمن رویاروی حسین بود و اما صفوی ها در لباس مذهب بر ضد مذهب در برابر حسین و آرمانش قرار گرفتند.

Imam Hosein 24

آنانی که عظمت عاشورا را که روز قیام داد بر ضد بیداد است می خواهند در پای زنجیر ها و اشک ها قربانی کنند. نه تنها عظمت عاشورا را مسخ می کنند؛ بلکه عاشورا را به زنجیر های شرک می بندند و گلویش را که نماد گلوی حسین است با تیغ شرک ذبح شرعی می کنند. خدا و پیامبر و علی و حسین از این عاشورا بیزار است؛ زیرا این عاشوزا نه عظمت علی را دارد و نه شور حسینی را و این عاشورا ابزار شور آفرینی ها در تالار های بیروح صفوی است که عشق و حماسهء حسینی را در پای زنجیر های یزیدی می ریزند. این عاشوزا بر ما می گرید و نسزد که ما بر او بگرییم. زیرا عاشورای حسین نماد اتمام رسالت حسین است و او رسلتش را به حسن صورت انجام داد و حال حسین باید بر ما نوحه کند و نه ما بر او . گربه کردن ما برای حسین حماقتی بیش نیست و زنجیر زدن به نام حسین حماقتی بیشتر از آن. شانه های تان را زیر زنجیر ها خمیده نستزید؛ بلکه برعکس قد های تان راست بگیرید و زنجیر ها را دور بریزید و قیام ها برضد بیداد را قوام ببخشید. این است هدف عاشورای حسین. آنانی که می خواهند در نماد اشک و زنجیر عاشورای حسین را به زنجیر بکشند، هدفی بیشتر از تحریف عاشورا و ریختاندن ابهت آن د پای اشک و زنجیر هدف دیگری ندارندکه توجیه کنندهء ظلم و یار و یاور بیداد است

Masheed ect articles and Yahoo11

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

بالا