گـزیده اخبــار
خانه » اجتماعی » خیـــانت بــه امیـــد مــردم ومنـــحنـــی دولــــت وحـــدت مـــلی افـــغانسـتـان !
خیـــانت بــه امیـــد مــردم ومنـــحنـــی دولــــت وحـــدت مـــلی افـــغانسـتـان !

خیـــانت بــه امیـــد مــردم ومنـــحنـــی دولــــت وحـــدت مـــلی افـــغانسـتـان !

 

Naurooz Hamid

دولت وحدت ملی٬ منحنی ای با امکانات کم و مشکلات فراوان عرصه سیاست، جولانگاه فرصت ها و تهدید هاست.این هوشیاری و بهره بری نخبگان سیاسی از رویداد ها است که می تواند منافع ملّی را رصد نماید و تهدید ها را به فرصت ها تغییر دهد. دولت وحدت ملی اما با صرف هزینه های گزاف زمان بهره بری فرصت ها را به سادگی هدر داد.دو سره بودن نظام و نبود یک مرکز واحد تصمیم گیری،می تواند مهمترین علت افلاس نظام در بهره بری از فرصت ها باشد. عدم داشتن برنامه های توسعه ی و یا هم عدم پیگری در عملی شدن آن، موج عظیمی از نا امنی و بیکاری را موجب شده که تهدیدی بزرگی برای نظام شمرده میشود.

تهدید مخالفین مسلح را میشود چالشی دیگری برای نظام کنونی ذکر نمود.  امتیاز خواهی مداوم دو جناح از یکدیگر؛ به فراموشی سپردن وعده ها و شعارهای انتخاباتی به بهانه عدم دست یابی به حکومت مورد نظر و مطابق وعده شان ویا توجیه نا موفقیت های حکومت به بهانه تزاحمات و ناهماهنگی های مدیریتی هم از فقدان بهره گیری از فرصت ها محسوب می شوند.مشکل دیگر این است که اغلب دولت مردان ما روحیه ی ملی گرایی ندارند، بیشتر حزبی و قومی عمل می کنند. ویرانگر ترین مسئله در کشور گرایش های قومی بوده است. خیلی از زمامداران در هرسطحی پیش از اینکه به منافع ملی بیاندیشند، پروگرامی را در نظرمی گیرند که منافع قوم شان تامین شود. در این امتداد ده ها دلیل دیگر نیز وجود دارند٬ که ذکر تک تک آنها، قصه را طولانی خواهد نمود. اما مهمترین دلیلی که تهدید بزرگی را متوجه نظام می نماید، کاهش اعتماد مردم و ناامید شدن شهروندان از نظام کنونی میباشد. ناگفته پیداست که شکسته شدن مورال عمومی و عدم حمایت همگانی از دولت و نظام، مهمترین عامل برای سقوط نظام ها بوده است.

در این صورت هست که شهروندان کشور به دنبال  نیروی جایگزین خواهند بود. البته اینکه مردم از دولت وحدت ملی به طور قطع نا امید نه شده اند٬ بدین معنا نیست تا زمامداران دولت وحدت ملی کارنامه خود را درونمایه چنین نگرش شهروندان نمایند٬  بلکه تجربه تلخ بی دولتی گذشته و برگشت هرج ومرج، ملت را وا میدارد تا از بدتر بد را انتخاب نماید. اما حکومت وحدت ملی ضعیف است، امکانات کم دارد و مشکلات فراوان، اگر حمایت مردم را هم نداشته باشد زوال می یابد. نتیجه اینکه فضای آسمان کشور آمیخته از هراس و بدبینی است که نیازمند درک درست از موقعیت ها و مدیریت دلسوزانه توسط  مسئولان می باشد. اوضاع نگران کننده است٬ راهکار های زیادی و جود ندارد تا این حکومت خود را از این وضعیت وخیم بیرون بکشد.

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

بالا