گـزیده اخبــار
خانه » اجتماعی » تضمینی ازغزلِ زنده یاد رزاق فانی شاعر نامدارکشورما افغانستان
تضمینی ازغزلِ زنده یاد رزاق فانی شاعر نامدارکشورما افغانستان

تضمینی ازغزلِ زنده یاد رزاق فانی شاعر نامدارکشورما افغانستان

 Asholah e Atesh 31
تضمینی از غزلِ زیبای زنده یاد رازق فانی

                                                                                                                                                                                         Amir feroogh 31

                                                                                                                                                                                                   مخمسی از امیر فروغ  

 

 

                         شـــــرار آتـــــــش   

 

 

هـمــه نام کـرده ســودا ، همـه ننگ مـی فــروشد

هـمــه شوکـران و افیـون ، همه بنگ می فـروشد   

تـو بـه دل جـلاء نبینی ، هـمــه زنگ مـی فـروشد

« همه جا دکان رنگ است همه رنگ می فروشد     

دل من به شیشه سوزد همه سنگ می فـروشد »

 

بِـنِگــر نـیــاز عاشــق ، تـو بـه چشـم دل خـدا را

بِـنِـگــر فـــریــبِ دلــبـــر ، بِـنِـگــر دلا ! جـفـا را

بِـنِـگــر تـو نـاز و عشـوه ، تـو نِگــار بی وفا را

« بـه کــرشمــۀ نگـاهش دلِ ســاده لــوح مــا را

چـه بـه نـاز مـی ربـایـد چه قشنگ می فروشد »

 

چـه شبِ سیـاه و تـاری ، نـه فــروغِ اختر و ماه

لـبِ مـن خـمـوش یـارب ، یـدِ من فسوس  کوتاه

دلِ مــن شــرار آتـش ، تــنِ خـستــه ام پَــر کــاه                            

« شرری بگیـر و آتش به جهـان بزن تـو ای آه     

ز شـراره یی که هـر شب دل تنگ می فروشد »

     

تَنِ من ز غصه بِنـْگـَـر که چه خسته است یارب                                                          

دلِ نـامُـــرادِ مــا را ، کـه شــکستـه اســت یارب

درِ بـــاغِ عــزتِ مـا ، کـه بِـبـَـستـه اســت یــارب    

« بـه دکـانِ بخـتِ مــردم کـه نشسته است یـارب     

گـُـلِ خنـده می ستـاند ، غــم جنگ می فروشد »

 

بِگـِـرفـتــه روسیـاهـی ، چـو زمانـه را به حــدی

بِـنـمــوده جـان و دل را ، ز خــدا جـدا بــه حـدی

دلِ همچــو سنـگ بینی ، تو به هـر کجا به حدی

« دلِ کس به کس نَـسـوزد به محیطِ ما بـه حدی 

که غــزال چوچه اش را به پلنگ می فـروشد »

 

بِـنِــگـَــر فـتــاده از شــّر شـــرری بـه قـلــزم ما

نـه کـنـد کسـی دریغــا ! گــذری بـه قــلـــزم مــا

ز وفــا دگــر نـه بـیـنــی ، اثـــری بـه قـلــزم مـا 

« مـدّتـیــست کــس نـدیـده گـهــری بـه قلـزم ما           

که صـدف هـرآنچه دارد به نهنگ می فروشد »

 

ز شـرار زخمـۀ مـن ، تــو مـجــو ، تو رودِ آرام  

ز زبــانِ ســـوز و دردم ، تــو مـجــو شنودِ آرام   

ز نگــاهِ من فــُــروغــا !  تـو مـجــو نـُـمودِ آرام

« ز تـنــور طـبــع فـانـی تـو مـجــو ســرودِ آرام       

مَطَـلـب گـُـل از دکـانی که تفنـگ مـی فــروشد »

 

نظر دادن بسته است.

بالا